słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Święta Katarzyna ze Sieny

Opracowanie Ewa Miller-Stefańska


Wydawnictwo „M” Kraków 2003
Tłumaczenie: Kalikst Suszyło OP

© Copyright by Wydawnictwo „M”, Kraków 2003
ISBN 83-7221-478-6
www.wydm.pl

SPIS TREŚCI

I. „Moją naturą jest ogień!” O życiu mistycznym i politycznym św. Katarzyny

7
1. Aktualność myśli św. Katarzyny9
2. Życie pod duchowe dyktando15
3. Fascynująca kobieta 29
4. Bez zewnętrznej klauzury36
5. Io voglio! Ja chcę41
6. Caterinati – uczniowie św. Katarzyny i jej pedagogika 54
7. Mistrzyni dialogu 61
8. Dzieła 77

II. „Żywot św. Katarzyny ze Sieny napisany przez brata Rajmunda z Kapui, Mistrza Generalnego Kaznodziejów, jej spowiednika” (fragmenty)

87
Wprowadzenie 89
Część pierwsza
1. Narodziny św. Katarzyny. Dzieciństwo pobożnie przeżyte, wizja Chrystusa, pragnienie życia pustelniczego, złożenie ślubu czystości. Pojawienie się białej gołębicy. 91
2. Prośba o skruchę, znak doskonałości99
3. Zaślubiny duchowe z Chrystusem 104
Część druga
1. Powołanie do życia czynnego. Poniechanie upokarzających zajęć 107
2. Zdrowie przywrócone w cudowny sposób dzięki jałmużnie udzielonej po kryjomu. Darowanie własnych szat Chrystusowi pod postacią żebraka 111
3. Katarzyna zarażona trądem od chorej, którą pielęgnowała. Chora pojednana z Bogiem dzięki jej modlitwom. Dar odczytywania tajemnic 118
4. Posługa świadczona chorej na raka i jej kalumnie. Korona cierniowa ofiarowana Katarzynie przez Chrystusa 125
5. Częsta Komunia święta. Życie bez pokarmu 130
6. Serce Katarzyny zamienione na serce Chrystusa. Dziwne fakty związane z przyjęciem Komunii świętej133
7. Stygmaty ran Chrystusa wyciśnięte na ciele św. Katarzyny. Ekstazy. 137
8. Przedłużone życie. Wyjaśnienie znaczenia cierpień Chrystusowych, dzielonych z Katarzyną 142
9. Znaczniejsze cuda duchowego miłosierdzia, wyświadczone bliźnim przez św. Katarzynę 144
10. Inne szczególne nawrócenia grzeszników153
11. Cudowne uzdrowienia na ciele 160
12. Inne przykłady uzdrowień dokonanych przez Katarzynę169
13. Władza Katarzyny nad demonami 172
14. Sposób, w jaki Święta używała daru proroctwa dla dobra bliźnich 179
15. Chleb i wino cudownie pomnożone 183
16. Częste przyjmowanie Komunii świętej. Komunia podana Katarzynie przez Chrystusa 187
Część trzecia
1. Rajmund z Katarzyną udają się do Rzymu 193
2. Skuteczność modlitw Katarzyny za Kościół i papieża. Gorące pragnienie dóbr wiecznych 197
3. Ostatnie napomnienia umierającej. Śmierć201
4. Szczęśliwe przejście do nieba objawione Autorowi i pewnej kobiecie. 203
5. Cudowne uzdrowienie chorych przed pogrzebem i po jego zakończeniu 211
6. Prace podjęte w trosce o pokój w Kościele219
Bł. Rajmund z Kapui229

I.
„Moją naturą jest ogień”.
O życiu mistycznym i politycznym św. Katarzyny

1.
Aktualność myśli św. Katarzyny

Uniwersalizm doktryny

Ile z tego, co w swojej spuściźnie zostawiła ta średniowieczna dominikańska mistyczka, pozostaje aktualne do dzisiaj? Otóż, wbrew pozorom, bardzo wiele. Dzieje się tak być może dlatego, że święci w ogóle są zazwyczaj osobowościami uniwersalnymi.

Tkwi w nich bowiem ten pierwiastek boski, ta nieśmiertelność i ponadczasowość, która sprawia, że nawet po śmierci, a raczej zwłaszcza po śmierci, ich życie, ich misja, ich przesłanie, nabiera niezwykłego wręcz znaczenia, rozpędu i zasięgu.

W przypadku św. Katarzyny ze Sieny dzieje się tak również dlatego, że jej trzydziestotrzyletnie życie było tak różnorodne, owocne i wielowymiarowe, że po tylu wiekach źródło jej duchowości pozostaje niewyczerpane i bije wciąż życiodajnym światłem, mocą, mądrością i pięknem, które wciąż zachwycają i inspirują kolejne pokolenia tak duchownych, jak i świeckich.

Dlatego też, aby jak najpełniej zobaczyć aktualność św. Katarzyny, trzeba się jej przyjrzeć od różnych stron. Należy prześledzić jej życie jako kobiety, Włoszki, kobiety średniowiecza.

Następnie wypada dojrzeć w niej tercjarkę dominikańską, która podejmuje tak wiele najtrudniejszych nawet wyzwań.

Innym aspektem, którego nie można pominąć, jest mistyczne życie córki farbiarza, obfitujące w różne namacalne owoce, które sprawiły, że zyskała popularność i stała się wielkim 9autorytetem. Wiele aktualnych treści odnajdziemy w jej działalności na polu dyplomatycznym, politycznym. W każdej z tych dziedzin Katarzyna zostawiła tak trwały ślad, tak niewyczerpane źródło, że czerpią z niego wciąż kolejne pokolenia i wykorzystują na własny użytek. Nie inaczej jest w dzisiejszych czasach. Dziś wypadałoby może nawet zaczerpnąć tym obficiej, że postępująca laicyzacja i materialistyczne podejście do życia pustoszą tysiące ludzkich serc i dusz i zubożają człowieka, jego głębię, piękno i mądrość.

Katarzyna jako kobieta

Średniowieczne Włochy nie były miejscem szczególnie przyjaznym kobietom, zwłaszcza tym prostym, pochodzącym z mieszczaństwa czy ludu. Były one całkowicie podporządkowane mężczyznom oraz innym zwierzchnikom (rządom, duchowieństwu).

Miejscem kobiety był oczywiście dom. Nie kształcono ich, bo do gotowania, sprzątania, szycia i innych zwyczajnych zajęć domowych nie była potrzebna umiejętność pisania, czytania i rachowania.

Katarzyna, urodzona jako dwudzieste trzecie dziecko farbiarza ze Sieny, nie miała żadnych szans na jakiekolwiek wykształcenie. I Bóg wybrał sobie właśnie taką prostą dziewczynę, by zadziwić świat, by postawić ją na świeczniku, niczym jaśniejące światło. Obdarował ją niezwykłą mądrością, wrażliwością, odwagą i miłością. Dary te we wspaniały sposób ubogacały naturalne predyspozycje Katarzyny: jej temperament, energię, kobiecą intuicję, radykalność, stanowczość i dobroć.

W konsekwencji nie mieściła się ona, bo nie mogła się pomieścić, w ramach, jakie narzucały jej czasy, obyczaje i ograniczoność społeczeństwa. Wyrosła ponad to wszystko. £amała schematy, kruszyła skostniałe struktury, obalała przesądy, a tym samym wskazywała, że kobieta zdolna jest aktywnie i skutecznie włączać się w życie społeczności. 10Styl jej działania był na tyle porywający, że bardzo szybko zaczęły się z nią liczyć tak władze lokalne, jak i rządy innych republik. Znana była jej mądrość i poświęcenie, jej dar jednania i zażegnywania nawet najostrzejszych konfliktów. Musiała mieć w sobie ogromną siłę, by wznieść się ponad stereotypy, zwyczaje i przyzwyczajenia, niejednokrotnie ponad ciemnotę i głupotę.

Katarzyna: prosta, a nieprzeciętna, niewykształcona, a mądra, drobna i delikatna, a silna i apodyktyczna, łagodna i uczuciowa, a ostra i stanowcza, pokorna i cicha, a jej głos trafiał do tysięcy, dziewica, a matka dla wielu.

Mantellata – tercjarka dominikańska

To, żeby zwyczajna dziewczyna, która przyjęła habit świętego Dominika jako tercjarka, miała tak wiele do powiedzenia, było również zjawiskiem nietypowym dla tamtych czasów.

Katarzyna brała bowiem na siebie tak liczne obowiązki i działała w tak bardzo niekonwencjonalny sposób, że również i na tym polu nie mieściła się w wyznaczonych ramach. Niosła ofiarną pomoc potrzebującym, nieustannie się modliła, żyła w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie, nauczała i wychowywała. Była prawdziwym światłem dla innych, zarzewiem pokoju i pojednania, była nieodrodną córką świętego ojca Dominika. Szła jego śladami i niosła jego charyzmat wszędzie tam, gdzie posłał ją Bóg.

Kochała swój zakon, świętych tego zakonu, braci i siostry.

Była dumna, że należy do ich rodziny, a zakładając kolejne klasztory klauzurowe, przyczyniała się owocnie do rozwoju rodziny dominikańskiej. Jest przewodniczką i wzorem dla wszystkich pokoleń dominikanów i dominikanek, tak dla pierwszego i drugiego zakonu, jak i dla trzeciego, czyli tercjarzy. Jej przykład, jej osobowość przez wieki na niczym nie straciły. 11

Katarzyna jako mistyczka

Ta rzeczywistość była chyba czymś najistotniejszym w życiu Katarzyny. Fakt głębokiego obcowania z Bogiem, jej objawienia, liczne ekstazy, zaślubiny, wymiana serc, stygmaty i współcierpienie z umiłowanym Jezusem, miały największy wpływ na osobę Świętej. Wszystko, co czyniła i mówiła wypływało z tego mistycznego zjednoczenia. Radykalność i wyłączność, z jaką oddawała się do dyspozycji Boga, była tak wielka, że, podobnie jak święty Paweł, wciąż odczuwała tę sprzeczność: pragnienie śmierci i pełnego połączenia się z Oblubieńcem oraz dalszym życiem dla dobra innych ludzi i Kościoła.

Jeśli więc jest coś uniwersalnego i zawsze aktualnego w życiu Katarzyny Benincasy, to jest nim właśnie jej duchowość, jej nieustanna modlitwa, której owoce znane są od wieków, jej ofiarne cierpienie i łzy, wylewane zwłaszcza w intencji Kościoła i papieża.

Św. Katarzyna ze Sieny zaliczana jest do najważniejszych mistyków Kościoła zachodniego i nieustannie wnosi doń liczne owoce swojego wstawiennictwa.

Średniowieczna kobieta polityk

Ustaliliśmy już, że w dzisiejszym tego słowa znaczeniu, Katarzyna była w swoich czasach politykiem. Wniosła bowiem konkretny wkład w dzieje Kościoła i Europy. Wpłynęła na wielu dostojników i władców. Z jej zdaniem i radą liczyli się nie tylko rządzący republikami włoskimi, ale również królowie i książęta innych państw.

Swoją obfitą korespondencją niosła światło, umocnienie, pomoc, ale też potrząsała sumieniami i ambicją wielu osobistości żyjących w jej epoce. Współcześni politycy, dyplomaci czy rządzący mogą w jej listach znaleźć mnóstwo konkretnych wskazówek, jak winien postępować człowiek, który odpowiada 12za los wielu. Jej duchowe podejście do spraw społecznych może być skuteczną odtrutką dla dzisiejszych ludzi polityki, dla których coraz bardziej – miast dobra ludzi – liczą się pieniądze, władza i popularność.

Kobieta przedsiębiorcza

Gdyby Katarzyna żyła w naszych czasach, wielu ludzi mówiłoby o niej z pewnością jak o kobiecie pełnej energii, dobrze zorganizowanej i zdyscyplinowanej, charyzmatycznej koordynatorce i animatorce licznych akcji. Szybko dostrzeżono by i zapewne doceniono jej cechy przywódcze (w dobrym tego słowa znaczeniu). Dla Katarzyny nie było sytuacji bez wyjścia, nie było ludzi straconych, nie do uratowania, nie było tak wysokich progów, na których nie byłaby skłonna stanąć, aby osiągnąć konieczne dobro i załatwić istotną sprawę.

Byłaby fenomenem. Tym większym, że w całej swojej istocie bezinteresownym. Cała jej praca, działalność i poświęcenie nie były nigdy ukierunkowane na nią samą. Nie zważała ani na pieniądze, ani na zaszczyty, wygodę, popularność i wszystko to, co się z tym wiąże. Jedynym pragnieniem Katarzyny był tylko i wyłącznie sam Bóg. Nic innego nie było w stanie jej nasycić czy zadowolić.

Jednocześnie zdawała sobie sprawę, że każdy człowiek ma swoje własne powołanie i drogę do zbawienia. Dlatego też doceniała pracę innych: rzemieślników, gospodyń domowych, handlarzy, naukowców, polityków. Gdy zwracano się do niej po radę, traktowała każdego z szacunkiem i zrozumieniem i udzielała nie tylko cennych wskazówek, ale potrafiła też na nowo zapalić w człowieku Bożą iskrę, która często już w nim przygasała. Swoją zaradnością i przedsiębiorczością porywała innych i sprawiała, że zaczynali kochać swoje powołanie, pracę, zadania, jakie stawiało przed nimi społeczeństwo. 13

Katarzyna – Doktor Kościoła

Św. Katarzyna ze Sieny i św. Teresa z Ávilla to dwie pierwsze święte kobiety, którym Kościół nadał tytuł Doktora Kościoła.

Ogłosił to uroczyście Paweł VI 4 października 1970 roku. Jednak nim do tego doszło, Kongregacja Kultu musiała potwierdzić, że kobieta może zostać w ten sposób wyróżniona. Zbadano więc bardzo skrupulatnie pisma obu świętych i stwierdzono, iż ich doktryny oraz świętość mają tak ogromną wartość, że z całą pewnością zasługują na ten tytuł. W przypadku św. Katarzyny doceniono zwłaszcza całokształt jej nauki, jaki zachował się w Dialogu oraz licznych listach i świadectwach naocznych świadków.

W liście apostolskim Miseribilis in Ecclesia, w którym papież Paweł VI uroczyście ogłosił dekret o doktoracie, podkreślona została między innymi doniosła rola tej dominikańskiej tercjarki w historii Kościoła oraz piękno i głębia jej pism. Docenione zostało również to, co dla samej Katarzyny było chyba najistotniejsze, a mianowicie, iż wszystko, czego nauczała, nie pochodziło od niej, ale od Tego, który ją posłał. W doktrynie św. Katarzyny nie bez znaczenia pozostaje, że najważniejsze dla niej jest doprowadzenie człowieka do poznania siebie samego i mieszkającego w nim Boga.

Chociaż Katarzyna nie zabiegała nigdy ani o sławę, ani o zaszczyty i wyróżnienia, to my dzisiaj właśnie tak odbieramy akt nadania jej doktoratu – tym bardziej, że była przecież prostą, niewykształconą córką farbiarza ze Sieny. To ważne i prekursorskie wydarzenie pokazuje, że istotnie, „dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych” oraz że „nie ma on względu na osoby”. 14

opr. mg/mg





Copyright © by Wydawnictwo "m"






 wyślij znajomym

Zobacz także:
Paweł Siedlanowski, Teatr marionetek?
Justyna Kapłańska, Drugie dno polityki
Witold Gadowski, Afera podsłuchowa - kto to zrobił?
Paweł Zuchniewicz, Błogosławiona różnica
Fundacja "Opoka", Wspólnoty, stowarzyszenia, ruchy katolickie
Henryk Zieliński, Pragnienie pokoju
Marek Gancarczyk, O pokusie w ciągu lata
L'Osservatore Romano, Symboliczne referendum w sprawie zgromadzenia konstytucyjnego w Wenezueli
Barbara E. Reid, Maria z Betanii wzorem słuchania
Henryk Zieliński, My chcemy Boga
Komentarze internautów:

lol (zxz, 2005-12-04 20:14:40)
 komu bedzie sie...  więcej   skomentuj tę wypowiedź

super (ola, 2003-12-09 10:09:38)
 Dziękuje Tej osobie...  więcej   skomentuj tę wypowiedź

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła