|
Praca zbiorowa PRZYJ¡Æ MI£O¦Æ I WE WSZYSTKIM MI£OWAÆ ISBN: 978-83-60703-978-83-7505-130-8 |
|
Piotr Kasi³owski SJ
„MI£O¦Æ” W NOWYM TESTAMENCIE
Czym jest mi³o¶æ
Mi³o¶æ definiujemy przez odniesienie do woli i dobra, a tak¿e do drugiej osoby: mi³owaæ znaczy chcieæ dobra dla drugiego (por. KKK 1766). Mi³o¶æ okre¶la sposób bycia jako bycie „dla drugiej osoby”. Mi³owaæ oznacza uczyniæ bezinteresowny dar z siebie drugiemu, przez co cz³owiek osi±ga swoj± doskona³o¶æ1. Moment darowania siebie bli¼niemu jest wyrazem najwy¿szego stopnia komunikacji bytowej. W tym akcie otwarto¶æ bytowo-osobowa do-chodzi do szczytu. Najwy¿szym aktem mi³o¶ci mo¿e byæ oddanie siê Osobie Absolutu w momencie ¶mierci. Przez mi³o¶æ nastêpuje uzgodnienie z przedmiotem naszego kochania2.
Chocia¿ teksty biblijne o stworzeniu nie zawieraj± s³owa „mi³oœæ”, przywo³uj± jednak tê rzeczywisto¶æ przez powtarzanie stwierdzenia, ¿e stworzenie by³o dobre. Bóg chcia³ dobra i uczyni³ je. Jest to zgodne z natur± mi³o¶ci, któr± poznaje siê przez dobro, nawet gdy nie jest ono nazwane w ten sposób. St±d p³ynie istotny wniosek: nie trzeba ci±gle u¿ywaæ s³owa „mi³o¶æ”, by kochaæ. Kto¶, kto nie jest zbyt wymowny, mo¿e przecie¿ bardzo mi³owaæ. Bóg z mi³o¶ci stworzy³ nas i z mi³o¶ci odkupi³. Chcia³ cz³owieka dla niego samego. W tej perspektywie grzech nale¿y rozumieæ jako chêæ zdobycia przez cz³owieka si³± tego, co by³o prze-znaczone dla niego jako dar.
W Biblii mi³o¶æ wyra¿a siê w obrazach: Bóg mi³uje jako ten, który wybiera Izraela, wyzwala go, jest jego Oblubieñcem i Pasterzem. Po wygnaniu potêguje siê ¶wiadomo¶æ, ¿e Bóg zwraca siê do ka¿dego z osobna. Tê mi³o¶æ w pe³ni objawia dzie³o zbawcze Jezusa (por. Rz 5, 8; 8, 35). W Ewangeliach synoptycznych nie u¿ywa siê terminu „mi³o¶æ” (agape) na oznaczenie mi³o¶ci Boga3, ale objawia siê ona w dzia³aniu Syna Bo¿ego na rzecz ludzi. Tak¿e w opowiadaniu o mêce nie pojawia siê termin agape. Jego tre¶æ jest jednak obecna w wyra¿eniu „za wielu” (hyper pollon) i czasowniku „wydaæ” (paradidonai): Jezus przyszed³, by s³u¿yæ i daæ ¿ycie na okup za wielu. Natomiast Ewangelia ¶w. Jana przy pomocy terminu agape definiuje bycie i dzia³anie Boga. Inne wa¿ne pojêcia — dikaiosyne, charis, eleos — schodz± w niej na drugi plan. Jan mówi o mi³o¶ci preegzystuj±cej, jak o Logosie. Mi³o¶æ Ojca do Syna jest wzorem ka¿dej mi³o¶ci. Objawia siê ona w misji Syna i Jego oddaniu (por. 1 J 3, 1. 16). Widzieæ i znaæ tê mi³o¶æ oznacza osi±gniêcie zbawienia. Zwyciêstwo mi³o¶ci objawia siê w uwielbieniu Jezusa, w ¶mierci, która jest powrotem do Ojca. W ten ruch zostaj± w³±czeni wierz±cy. S± oni przyjêci do wnêtrza relacji miêdzy Ojcem i Synem, której istot± jest mi³o¶æ (por. J 14, 21. 31; 17, 26; 15, 9).
1 Por. Jan Pawe³ II, Przekroczyæ próg nadziei, Lublin 1994, s. 150-151.
2 Por. M. A. Kr±piec, Ja — cz³owiek, Lublin 1991, s. 407, 419-420.16
3 Termin hebrajski abab w Septuagincie przet³umaczono jako agape, rzadziej u¿ywanym w grece terminem wyra¿aj±cym ideê mi³o¶ci. W Nowym Testamencie agape ma znaczenie wy³±cznie religijne. Piotr Kasi³owski SJ17
opr. aw/aw
Copyright © by Wydawnictwo WAM
wy¶lij znajomym |
|
|


wy¶lij znajomym