Nota Papieskiej Komisji «Ecclesia Dei»

Papieska Komisja «Ecclesia Dei» publikuje Instrukcję dotyczącą stosowania Listu apostolskiego Motu Proprio data «Summorum Pontificum» BenedyktaXVI.

Ojciec Święty w Motu Proprio «Summorum Pontificum» z 7 lipca 2007 r., które weszło w życie 14 września tegoż roku (AAS 99 [2007], 777-781), promulgował powszechną ustawę dla Kościoła, aby uregulować zasady stosowania Liturgii Rzymskiej, która obowiązywała w 1962 r.; swoją decyzję w sposób autorytatywny uzasadnił w Liście do Biskupów, opublikowanym wraz z Motu Proprio, o stosowaniu Liturgii Rzymskiej sprzed reformy przeprowadzonej w 1970 r. (AAS 99 [2007], 795-799).

We wspomnianym Liście Ojciec Święty prosił współbraci w biskupstwie, by po trzech latach od wejścia w życie Motu Proprio przesłali do Stolicy Apostolskiej sprawozdanie (por. akapit 13). Na podstawie uwag pasterzy Kościoła z całego świata i otrzymanych próśb o wyjaśnienie oraz o konkretne wskazówki zostaje ogłoszona obecnie niniejsza Instrukcja, opatrzona łacińskim incipitem: Universae Ecclesiae. Instrukcja została zatwierdzona przez Papieża na audiencji, której udzielił kardynałowi przewodniczącemu 8 kwietnia 2011 r., i nosi datę 30 kwietnia 2011 r., wspomnienia liturgicznego św. Piusa V, Papieża.

W tekście Instrukcji po paru uwagach wstępnych o charakterze historycznym (cz. I, nn. 1-8) przedstawione są wyraźnie przede wszystkim zadania Papieskiej Komisji «Ecclesia Dei» (cz. II, nn. 9-11), po czym, w myśl papieskiego Motu Proprio, zostają podane pewne konkretne normy i rozporządzenia (cz. III, nn. 12-35), zwłaszcza dotyczące zakresu kompetencji biskupa diecezjalnego (nn. 13-14). W dalszym ciągu przedstawione są prawa i obowiązki wiernych, którzy tworzą poszczególne coetus fidelium (nn.15-19), jak również kapłana uznanego za zdolnego do celebrowania wedle forma extraordinaria Rytu Rzymskiego (sacerdos idoneus, nn. 20-23). Uporządkowane zostają pewne kwestie dotyczące dyscypliny liturgicznej i kościelnej (nn. 24-28), z wyszczególnieniem zwłaszcza norm dotyczących sprawowania sakramentu bierzmowania i święceń kapłańskich (nn. 29-31), korzystania z Breviarium Romanum (n. 32), ksiąg liturgicznych własnych zgromadzeń zakonnych (n. 34), Pontificale Romanum i Rituale Romanum (n. 35), które obowiązywały w 1962 r., jak również celebrowania Triduum Sacrum (n. 33).

Papieska Komisja «Ecclesia Dei» żywi nadzieję, że przestrzeganie norm i rozporządzeń Instrukcji, regulujących Usus Antiquior Rytu Rzymskiego i powierzonych pasterskiej trosce oraz rozważnej czujności pasterzy Kościoła, przyczyni się — jako bodziec i wskazówka — do pojednania i jedności, zgodnie z pragnieniem wyrażonym przez Ojca Świętego (por. List do Biskupów z 7 lipca 2007 r., akapity 7-8).

opr. mg/mg