Jan Paweł II

Przeciw pladze głodu

Rozważanie przed modlitwą "Anioł Pański". 26 września 2004 — Castel Gandolfo

1. Ewangelia dzisiejszej niedzieli przytacza przypowieść o «bogatym człowieku» i nędzarzu Łazarzu (por. Łk 16, 19-31). Bogacz żyje w dostatku i przepychu, nie troszcząc się o żebraka, który leży wygłodzony u jego bramy. Jednak po śmierci sytuacja zmienia się: Łazarz idzie do raju, podczas gdy bogacz zostaje skazany na udręki.

Nauka, jaką można wyciągnąć z tej przypowieści, jest jasna: każdy musi korzystać ze swych dóbr w sposób nie egoistyczny, lecz solidarny.

2. Ten znany epizod ewangeliczny można odnieść w sposób szczególny do problemu braku równowagi między bogactwem i ubóstwem w dzisiejszym świecie. Właśnie w minionych dniach w Nowym Jorku odbywało się ważne spotkanie przywódców państw i rządów, mające za cel bardziej solidarne i skuteczniejsze «przeciwdziałanie głodowi i ubóstwu». Wziął w nim udział również Sekretarz Stanu kard. Angelo Sodano i wyraził poparcie Stolicy Apostolskiej dla tej nowej inicjatywy.

Kościół katolicki zapewnia, że na wszelkie sposoby stara się uwolnić świat od plagi głodu oraz innych konsekwencji nędzy. W tym kontekście pragnę wspomnieć także o spotkaniu wszystkich nuncjuszy apostolskich w Afryce, które odbyło się niedawno w Watykanie.

3. Módlmy się do Pana, aby wspierał starania wspólnoty międzynarodowej w zakresie sprawiedliwości i solidarnego rozwoju. Jest to bowiem droga, która może zapewnić światu pokojową przyszłość.

Prośmy Go przez wstawiennictwo Błogosławionej Maryi Dziewicy, której w sposób szczególny zawierzamy rodziny i narody najbardziej cierpiące z powodu niesprawiedliwego rozdziału dóbr, które Bóg przeznacza dla wszystkich swych dzieci.

opr. mg/mg