Jan Paweł II

Sanktuarium życia i nadziei

8 II 2004 — Rozważanie przed modlitwą «Anioł Pański»

1. W przyszłą środę, 11 lutego, w liturgiczne wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes, obchodzić będziemy Światowy Dzień Chorego. Miejscem głównych uroczystości będzie właśnie Lourdes, gdzie Najświętsza Maryja Panna objawiła się św. Bernadetcie Soubirous jako «Niepokalane Poczęcie». W tym roku przypada też 150. rocznica ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu przez mojego czcigodnego poprzednika bł. Piusa IX, którego wspomnienie obchodziliśmy wczoraj.

2. Powszechnie wiadomo, że Matkę Bożą z Lourdes łączy bardzo bliska więź z ludźmi cierpiącymi i chorymi. Do sanktuarium wzniesionego w pobliżu groty Massabielle chorzy zawsze przybywali najliczniej, a Lourdes stało się z biegiem lat prawdziwą twierdzą życia i nadziei. Czyż mogło być inaczej? Niepokalane poczęcie Maryi jest przecież pierwszym owocem odkupienia dokonanego przez Chrystusa i zadatkiem Jego zwycięstwa nad złem. Bijące z ziemi źródło wody, którą Maryja Dziewica poleciła pić Bernadetcie, przywodzi na myśl moc Ducha Chrystusa, który uzdrawia całego człowieka i daje mu życie wieczne.

3. Niech Matka Boża czuwa nad wszystkimi, którzy będą uczestniczyć w różnych uroczystościach, jakie odbędą się w Lourdes w najbliższych dniach: w spotkaniach na temat duszpasterstwa służby zdrowia w krajach europejskich oraz szczególnej więzi łączącej Niepokalaną i chorych. Najświętszej Dziewicy zawierzmy przede wszystkim uroczystą Mszę św., której będzie przewodniczył mój specjalny wysłannik kard. Lozano Barragán, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia.

Po odmówieniu modlitwy maryjnej Ojciec Święty powiedział:

Pozdrawiam pracowników z kombinatu hutniczego w Terni, którzy przybyli tu w pieszej pielgrzymce, chcąc zwrócić powszechną uwagę na kryzys zatrudnienia w tym wielkim zakładzie przemysłowym. Pamiętam oczywiście, że to właśnie tam 19 marca 1981 r. odbyłem moją pierwszą wizytę duszpasterską we włoskiej fabryce. Drodzy ludzie pracy — jak mówiłem wówczas — cenię niezłomną wolę, by «bronić waszej pracy i godności» («L'Osservatore Romano», wyd. polskie, n. 3/1981, s. 3). Jestem z wami, gdy przeżywacie te trudności, i życzę wam, aby zostały one rozwiązane w sposób sprawiedliwy z pożytkiem dla was i waszych rodzin.

opr. mg/mg