Jan Paweł II

Bóg nigdy nas nie opuszcza

2 I 2005 — Rozważanie przed modlitwą «Anioł Pański»

1. W tę pierwszą niedzielę nowego roku rozbrzmiewa na nowo w liturgii Ewangelia z uroczystości Narodzenia Pańskiego: «Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami» (J 1, 14).

Słowo Boże jest odwieczną Mądrością, która działa we wszechświecie i w dziejach; Mądrość w tajemnicy Wcielenia objawiła się w pełni, aby ustanowić królestwo życia, miłości i pokoju.

2. Wiara uczy nas, że nawet w najtrudniejszych i najbardziej bolesnych próbach — takich jak katastrofa, która w minionych dniach dotknęła południowo-wschodnią Azję — Bóg nigdy nas nie opuszcza: w tajemnicy Bożego Narodzenia przyszedł, by dzielić z nami życie.

Dzieciątko z Betlejem jest Tym, który w przeddzień swojej odkupieńczej śmierci pozostawi nam przykazanie, byśmy się wzajemnie miłowali, tak jak On nas umiłował (por. J 13, 34). I wtedy gdy w sposób konkretny stosujemy się do tego przykazania, On pozwala nam odczuć swoją obecność.

3. To ewangeliczne przesłanie jest podstawą nadziei na lepszy świat, pod warunkiem, że żyjemy «Jego» miłością. Z pomocą Matki naszego Pana przyjmijmy je jako program naszego życia na początku nowego roku.

Po polsku Ojciec Święty powiedział:

Moim rodakom tu na placu św. Piotra i w Polsce jeszcze raz życzę szczęśliwego Nowego Roku. Do siego roku!

opr. mg/mg