słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Jan Paweł II

EUCHARYSTIA JAKO PAMIĄTKA «MIRABILIA DEI»

Katecheza podczas audiencji generalnej 4 października 2000 r.



1. Pośród różnych aspektów Eucharystii wyróżnia się szczególnie aspekt «pamiątki», wiążący się z niezmiernie ważnym tematem biblijnym. Czytamy na przykład w Księdze Wyjścia: «Bóg (...) pamiętał bowiem o swym przymierzu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem» (2, 24). Natomiast Księga Powtórzonego Prawa mówi: «Pamiętaj o Panu, Bogu twoim» (8, 18). «Pamiętaj, co uczynił Pan, Bóg twój» (7, 18). W Piśmie Świętym pamięć o Bogu i pamięć o człowieku nawzajem się przeplatają i stanowią zasadniczy rys życia narodu wybranego. Nie chodzi jednak o zwyczajne wspominanie minionej już przeszłości, lecz o zikkarôn, czyli «pamiątkę». «Pamiątka nie jest tylko wspominaniem wydarzeń z przeszłości, lecz głoszeniem cudów, jakich Bóg dokonał dla ludzi. W liturgicznej celebracji tych wydarzeń stają się one w pewien sposób obecne i aktualne» (KKK, 1363). Pamiątka przypomina o więzi przymierza, które się nigdy nie kończy: «Pan o nas pamięta: niech nam błogosławi» (Ps 115 [113 B], 12).

Wiara biblijna wiąże się więc z wyrazistą pamięcią o wspaniałych dziełach zbawczych. Wymienione są one w «Wielkim Hallelu» — w Psalmie 136, który najpierw mówi o stworzeniu i wyzwoleniu Izraela podczas Wyjścia, a potem stwierdza: «On o nas pamiętał w naszym uniżeniu, bo Jego łaska na wieki. I uwolnił nas (...). On daje pokarm wszelkiemu ciału, bo Jego łaska na wieki» (Ps 136 [135], 23-25). Podobne słowa znajdziemy w Ewangelii na ustach Maryi oraz Zachariasza: «Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje (...) i wspomni na swoje święte Przymierze» (Łk 1, 54. 72).

2. W Starym Testamencie liturgia paschalna Wyjścia była w najwyższym stopniu «pamiątką» dzieł Bożych dokonanych w dziejach: za każdym razem, kiedy naród izraelski celebrował Paschę, Bóg ofiarowywał mu rzeczywisty dar wolności i zbawienia. Tak więc w obrzędzie paschalnym splatały się dwa wspomnienia, Boskie i ludzkie, to znaczy łaska zbawcza i pełna wdzięczności wiara: «Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Pana. (...) Będzie to dla ciebie znakiem na ręce i przypomnieniem między oczami, aby Prawo Pana było w ustach twoich, gdyż ręką potężną wywiódł cię Pan z Egiptu» (Wj 12, 14; 13, 9). Dzięki temu wydarzeniu, jak twierdził żydowski filozof, Izrael będzie stanowił zawsze «wspólnotę zbudowaną na pamięci» (M. Buber).

3. To splatanie się pamięci o Bogu i pamięci o człowieku stanowi również centrum Eucharystii, która jest w najwyższym stopniu «pamiątką» chrześcijańskiej Paschy. «Anamneza», to znaczy akt wspomnienia, stanowi serce celebracji: ofiara Chrystusa, jedyne w swym rodzaju wydarzenie, dokonane efápaks, to znaczy «raz na zawsze» (Hbr 7, 27; 9, 12. 26; 10, 12), wypełnia swą zbawczą obecnością czas i przestrzeń ludzkich dziejów. Wyraża to końcowy imperatyw, zamieszczony przez św. Łukasza i św. Pawła w przekazie odnoszącym się do Ostatniej Wieczerzy: «To jest Ciało moje za was [wydane]. Czyńcie to na moją pamiątkę! (...) Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!» (1 Kor 11, 24-25; por. Łk 22, 19). Przeszłość «Ciała wydanego za nas» na krzyżu żyje w chwili obecnej i, jak stwierdza św. Paweł, otwiera się na przyszłość ostatecznego odkupienia: «Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie» (1 Kor 11, 26). Tak więc Eucharystia jest pamiątką śmierci Chrystusa, lecz uobecnia również Jego ofiarę i antycypuje Jego chwalebne przyjście. Jest sakramentem nieustannej zbawczej bliskości zmartwychwstałego Pana w dziejach. Dlatego możemy zrozumieć sens wezwania skierowanego przez Pawła do Tymoteusza: «Pamiętaj na Jezusa Chrystusa, potomka Dawida! On (...) powstał z martwych» (2 Tm 2, 8). Pamięć ta w sposób szczególny jest żywa i czynna w Eucharystii.

4. Ewangelista Jan wyjaśnia nam głęboki sens «wspominania» słów Chrystusa i wydarzeń z Nim związanych. Przypominając gest Jezusa, który wypędził ze świątyni kupców i zapowiedział, że zostanie ona zniszczona i wzniesiona na nowo w ciągu trzech dni, dodaje: «Gdy zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus» (J 2, 22). Owa pamięć, budząca i ożywiająca wiarę, jest dziełem Ducha Świętego, «którego Ojciec pośle w (...) imieniu» Chrystusa: «On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem» (J 14, 26). Istnieje więc wspomnienie «skuteczne»: wspomnienie wewnętrzne, prowadzące do zrozumienia słowa Bożego, oraz wspomnienie sakramentalne, urzeczywistniające się w Eucharystii. Są to dwie rzeczywistości zbawcze, które św. Łukasz połączył we wspaniałym opowiadaniu o uczniach z Emaus, uwypuklając w nim wyjaśnianie Pism i «łamanie chleba» (por. Łk 24, 13-35).

5. A więc «wspominać» to przywoływać w sercu, myślą i uczuciem, ale również celebrować obecność. «Eucharystia, prawdziwe upamiętnienie paschalnej tajemnicy Chrystusa, zdolna jest zachować w nas żywą pamięć Jego miłości. I to jest przyczyna, dla której Kościół nie przestaje czuwać; gdyby bowiem nie poruszała go Boża skuteczność ustawicznego i słodkiego przypominania, gdyby nie czuł przenikającej mocy zwróconego ku sobie spojrzenia swego Oblubieńca, łatwo zapomnienie i gnuśność doprowadziłyby go do niewierności» (List apostolski Patres Ecclesiae, III: «L'Osservatore Romano», wyd. polskie, n. 3/1980, s. 16). To wezwanie do czuwania sprawia, że nasze liturgie eucharystyczne są otwarte na ostateczne przyjście Pana, na pojawienie się niebieskiego Jeruzalem. W Eucharystii chrześcijanin umacnia nadzieję na ostateczne spotkanie ze swym Panem.

Apel o pokój w Afryce

Od kilku tygodni napływają z Gwinei niepokojące informacje o krwawych napaściach na miejscową ludność oraz na uchodźców z Liberii i Sierra Leone. W imię Boga proszę, aby zaprzestano aktów przemocy i szanowano prawa wszystkich, zwłaszcza uchodźców, którzy i tak żyją w warunkach ciągłego zagrożenia.

Apeluję też usilnie o uwolnienie dwóch ksawerianów — ks. Franco Manganellego i ks. Victora Mosele, uprowadzonych 6 września tego roku z misji w Pamalap w regionie Forecariah.

Z bólem modlę się również za dwóch głosicieli Ewangelii, okrutnie zamordowanych w ostatnich dniach: ks. Raffaele Di Bari, kombonianina, zabitego w Ugandzie, i Antonio Bargiggię, świeckiego misjonarza ze zgromadzenia Braci Ubogich, który poniósł śmierć w Burundi. Niech Bóg obdarzy pokojem tych, którzy wiernie Mu służyli i zginęli pełniąc Jego «największe przykazanie» — przykazanie miłości.

Do Polaków uczestniczących w audiencji generalnej:

«To czyńcie na moją pamiątkę» — powiedział Pan Jezus ustanawiając Eucharystię i codziennie te słowa powtarzamy. «Na moją pamiątkę» — tak mówi kapłan sprawując Eucharystię. Co znaczy ta «pamiątka»? Znaczy nie tylko wspomnienie wydarzenia, które miało miejsce w przeszłości, znaczy uobecnienie tego wydarzenia, tego misterium. Dlatego kapłan zaraz potem powiada: «Oto wielka tajemnica wiary». «Wielka tajemnica wiary» wyraża się w uobecnieniu tego, co Chrystus uczynił podczas Ostatniej Wieczerzy. To samo sprawujemy w sakramencie Eucharystii za każdym razem mocą Ducha Świętego, którego Chrystus dał Kościołowi dla sprawowania sakramentów.

Dla wszystkich pielgrzymów z Polski: «Szczęść Boże» i błogosławieństwo na październik!


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Papież Franciszek, Wiara w zmartwychwstanie
Teresa Okure, Kobieta cierpiąca na krwotok
Papież Franciszek, Wiara jest konkretna
Justyna Kapłańska, Moja śmierć
Słowo wśród nas, Ja jestem Chlebem Życia
Andrzej Cichoń, Tomasz
Justyna Kapłańska, Nadchodzi czas
Jan Kasjan, O tym, że nawet podczas modlitwy trudno jest uniknąć grzechu
Sławomir Zatwardnicki, Zbawienie szczegółowe i ostateczne
Marek Gancarczyk, Proszę Państwa, więcej powagi
Komentarze internautów:

Pamiątka (Michał Laskowski/Jaworzno, 2006-04-12 17:53:36)
 ..czy nie Jezus...  więcej   skomentuj tę wypowiedź

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła