słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach





 


Benedykt XVI

W Betlejem znajdujemy naszą nadzieję

25 XII 2009 — Orędzie «Urbi et Orbi»



Drodzy bracia i siostry w Rzymie i na całym świecie, i wy wszyscy, umiłowani przez Pana!

«Lux fulgebit hodie super nos, quia natus est nobis Dominus — Światło zabłysło dzisiaj nad nami, bo Chrystus nam się narodził» (Mszał Rzymski, Narodzenie Pańskie, Msza św. o świcie, antyfona na wejście).

Liturgia Mszy św. o świcie przypomniała nam, że noc już minęła i nastał dzień; światło płynące z betlejemskiej groty jaśnieje nad nami.

Jednakże Biblia i liturgia nie mówią o świetle dziennym, ale o innym świetle, szczególnym, idącym i nakierowanym ku «nam», owym «nam», którym «narodziło się» Dziecię Betlejemskie. Owo «my» to Kościół, wielka powszechna rodzina wierzących w Chrystusa, którzy z nadzieją oczekiwali nowych narodzin Zbawiciela, a dziś świętują jako tajemnicę to wciąż aktualne wydarzenie.

Na początku, przy żłóbku betlejemskim, owo «my» było niemal niewidoczne dla ludzkich oczu. Jak czytamy w Ewangelii według św. Łukasza, obejmowało ono Maryję i Józefa oraz nielicznych prostych pasterzy, którym aniołowie powiedzieli, by poszli do groty. Światło pierwszego Bożego Narodzenia było niczym ogień rozpalony w nocy. Wszystko wokół pogrążone było w ciemnościach, a grotę rozświetlała prawdziwa światłość, która «oświeca każdego człowieka» (J 1, 9). A wszystko to dzieje się w prostocie i w ukryciu, tak jak Bóg działa w całej historii zbawienia. Bóg zapala światła w określonych miejscach, aby ich blask rozchodził się daleko. Prawda i Miłość, które są Jego istotą, zaczynają jaśnieć tam, gdzie światło zostaje przyjęte, i rozprzestrzeniają się koncentrycznymi kręgami, niemal przez kontakt, w sercach i umysłach tych, którzy otwierając się dobrowolnie na ich blask, sami stają się źródłami światła. Jest to historia Kościoła, który rozpoczyna swoją wędrówkę w ubogiej grocie w Betlejem i na przestrzeni wieków staje się ludem i źródłem światła dla ludzkości. Poprzez tych, którzy idą na spotkanie z Dzieciątkiem, również dziś Bóg wciąż zapala ognie w nocy świata, aby ludzie mogli rozpoznać, że Jezus jest «znakiem» Jego zbawczej i wyzwalającej obecności, i objąć owym «my» wierzącą w Chrystusa całą ludzkość.

Wszędzie tam, gdzie jest to «my», które otwiera się na miłość Boga, jaśnieje światło Chrystusa, również w najtrudniejszych sytuacjach. Kościół, jak Maryja Panna, daje światu Jezusa, Syna, którego Ona sama otrzymała w darze, a który przyszedł, aby wyzwolić człowieka z niewoli grzechu. Jak Maryja, Kościół się nie lęka, bo to Dzieciątko jest jego mocą. Nie zatrzymuje Go jednak dla siebie: daje Go wszystkim, którzy Go szukają szczerym sercem, ubogim tego świata i uciśnionym, ofiarom przemocy i tym, którzy łakną dobra, jakim jest pokój. Również dziś — w duchu wspólnoty i wierności człowiekowi — Kościół za pasterzami powtarza rodzinie ludzkiej, głęboko doświadczonej przez kryzys ekonomiczny, a jeszcze bardziej moralny, boleśnie zranionej wojnami i konfliktami: «Pójdźmy do Betlejem» (Łk 2, 15), tam znajdziemy naszą nadzieję.

Kościół — «my» — żyje tam, gdzie narodził się Jezus, w Ziemi Świętej, i wzywa jej mieszkańców, by odrzucili wszelką logikę przemocy i odwetu i z nowym zapałem i wielkodusznością weszli na drogę prowadzącą do pokojowego współżycia. Kościół — «my» — jest obecny w innych krajach Bliskiego Wschodu. Jakże nie wspomnieć o bolesnej sytuacji w Iraku i o «niewielkiej trzódce» chrześcijan, która żyje w tym regionie? Niekiedy cierpi ona z powodu przemocy i niesprawiedliwości, ale zawsze jest gotowa włączyć się w budowanie społeczeństwa przeciwnego logice konfliktu i odrzucenia bliźniego. Kościół — «my» — działa w Sri Lance, na Półwyspie Koreańskim i na Filipinach, jak również na innych ziemiach azjatyckich jako zaczyn pojednania i pokoju. Na kontynencie afrykańskim nieustannie woła do Boga, błagając o położenie kresu wszelkiej przemocy w Republice Demokratycznej Konga; wzywa mieszkańców Gwinei i Nigru do poszanowania praw każdej osoby i do dialogu; mieszkańców Madagaskaru prosi, by przezwyciężyli wewnętrzne podziały i wzajemnie się zaakceptowali; wszystkim przypomina, że są powołani do nadziei, pomimo dramatów, prób i trudności, które nieustannie ich nękają. W Europie i w Ameryce Północnej Kościół — «my» — nakłania do przezwyciężenia egoistycznej i stechnicyzowanej mentalności, do szerzenia dobra wspólnego i do szanowania osób najsłabszych, poczynając od jeszcze nie narodzonych. W Hondurasie pomaga przywrócić porządek instytucjonalny; w całej Ameryce Łacińskiej Kościół — «my» — jest czynnikiem kształtującym tożsamość, jest pełnią prawdy i miłości, których nie może zastąpić żadna ideologia, apeluje o poszanowanie niezbywalnych praw każdej osoby i o jej integralny rozwój, jest zwiastunem sprawiedliwości i braterstwa, źródłem jedności.

Kościół, wierny misji powierzonej przez jego Założyciela, solidaryzuje się ze wszystkimi, którzy cierpią z powodu klęsk żywiołowych i ubóstwa, również w społeczeństwach bogatych. W obliczu exodusu emigrujących ze swojej ziemi i wędrujących daleko, zmuszonych do tego przez głód, nietolerancję lub wyniszczenie środowiska, Kościół wzywa do gościnności. Jednym słowem, Kościół głosi wszędzie Ewangelię Chrystusa, pomimo prześladowań, dyskryminacji, ataków i czasem wrogiej obojętności, które tym bardziej pozwalają mu dzielić los swego Mistrza i Pana.

Drodzy bracia i siostry, jakże wielki to dar należeć do jednej wspólnoty, która jest dla wszystkich! Jest to komunia Przenajświętszej Trójcy, z której serca przyszedł na świat Emmanuel, Jezus, Bóg-z-nami. Jak pasterze w Betlejem, pełni zdumienia i wdzięczności kontemplujmy tę tajemnicę miłości i światła! Wszystkim życzę błogosławionych świąt!

Na zakończenie Papież złożył życzenia bożonarodzeniowe w 65 językach; po polsku powiedział:

Błogosławionych świąt Bożego Narodzenia!


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Papież Franciszek, Karta konstytucyjna Kościoła
Marek Gancarczyk, Odwagi!
Piotr Mazurkiewicz, Radość miłowania
Marek Paweł Tomaszewski, Najszczęśliwszy dzień życia Mari Carmen
Wojciech Surówka OP, Prawosławne aggiornamento?
Monika Zaborek, Chcieć to móc. Historia pewnej Malawijki
Zbigniew Kaliszuk, Antek Smykiewicz, Yes, we can! Powołani, by świadczyć
Roman Bielecki, Włodzimierz Zatorski, Lekarstwo na samowystarczalność
Kamil Falkowski, Ach, ta dzisiejsza młodzież
Helena Kamińska, Projekt 476 - remont łazienek w domu dla wolontariuszy w Etiopii
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła