słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach





 


Benedykt XVI

Jeśli każdy myśli tylko o sobie, świat popada w ruinę

25 XII 2008 — Bożonarodzeniowe Orędzie «Urbi et Orbi»



W uroczystość Bożego Narodzenia Ojciec Święty przewodniczył Mszy św., a następnie w południe, zgodnie z tradycją, wygłosił świąteczne orędzie i udzielił błogosławieństwa «Urbi et Orbi» — miastu i światu. Papież ponowił apel o pokój na Bliskim Wschodzie i w Afryce. Nawiązując do panującego obecnie kryzysu gospodarczego wyraził nadzieję, że Boże Narodzenie stanie się okazją do międzyludzkiej solidarności i wzajemnej pomocy. Na zakończenie złożył wiernym życzenia w 64 językach, w tym również po polsku.

«Apparuit gratia Dei Salvatoris nostri omnibus hominibus»
(Tt 2, 11).

Drodzy bracia i siostry, tymi słowami Apostoła Pawła na nowo ogłaszam radosną nowinę o narodzeniu Chrystusa: tak, dzisiaj «ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom»!

«Ukazała się»! To właśnie celebruje dziś Kościół. Łaska Boga, obfitująca w dobroć i czułość, nie jest już ukryta, ale «ukazała się», objawiła się w ciele, ukazała swoje oblicze. Gdzie? W Betlejem. Kiedy? Za czasów cezara Augusta, podczas pierwszego spisu ludności, o którym wspomina także ewangelista Łukasz. A kto jest objawiającym? Nowo narodzony Syn Maryi Dziewicy. W Nim ukazała się łaska Boga, naszego Zbawcy. Dlatego Dziecię to nazywa się Jehoshua, Jezus, co oznacza «Bóg zbawia».

Łaska Boga ukazała się: oto dlaczego Boże Narodzenie jest świętem światła. Nie jest to pełne światło, jak to, które ogarnia każdą rzecz w pełni dnia, ale światłość, która rozpala się w nocy i rozprzestrzenia z jednego konkretnego miejsca we wszechświecie: z betlejemskiej groty, gdzie Boskie Dziecię «przyszło na świat». W rzeczywistości Ono samo jest światłem, które się rozchodzi, jak to ukazuje wiele obrazów przedstawiających Boże Narodzenie. Ono jest światłem, które pojawiając się, przenika mgłę, rozprasza ciemność i pozwala nam pojąć sens i wartość naszego istnienia i historii. Każda szopka jest prostym i wymownym wezwaniem do otwarcia serca i umysłu na tajemnicę życia. Jest to spotkanie z nieśmiertelnym Życiem, które stało się śmiertelne w mistycznej scenie Narodzenia; w scenie, którą możemy podziwiać również tu, na tym placu, jak też w niezliczonych kościołach i kaplicach na całym świecie i w każdym domu, w którym czci się imię Jezusa.

Łaska Boża ukazała się «wszystkim ludziom». Tak, Jezus, oblicze Boga-który-zbawia, nie ukazał się tylko nielicznym, tylko niektórym, ale wszystkim. To prawda, że w skromnym, prostym schronieniu w Betlejem spotkali Go nieliczni, ale On przyszedł do wszystkich: Żydów i pogan, bogatych i biednych, bliskich i dalekich, wierzących i niewierzących... do wszystkich. Nadprzyrodzona łaska z woli Boga jest przeznaczona dla każdego stworzenia. Trzeba jednak, by istota ludzka ją przyjęła, wypowiedziała swoje «tak», jak Maryja, aby serce zostało rozjaśnione przez promień owego Bożego światła. W tamtą noc Słowo Wcielone przyjęli Maryja i Józef, którzy oczekiwali Go z miłością, i pasterze, którzy «trzymali straż nocną nad swoją trzodą» (Łk 2, 1-20). A więc niewielka wspólnota, która przybyła, aby adorować Dziecię Jezus; niewielka wspólnota, która reprezentuje Kościół i wszystkich ludzi dobrej woli. Również dziś ci, którzy w swoim życiu oczekują Go i szukają, spotykają Boga, który z miłości stał się naszym bratem; ci, którzy sercem zwracają się ku Niemu, pragną poznać Jego oblicze i przyczyniać się do nadejścia Jego Królestwa. Sam Jezus o nich naucza: są to ubodzy w duchu, ci, którzy się smucą, cisi, pragnący sprawiedliwości, miłosierni, ludzie czystego serca, wprowadzający pokój, prześladowani dla sprawiedliwości (por. Mt 5, 3-10). Oni rozpoznają w Jezusie oblicze Boga i odchodzą, jak betlejemscy pasterze, z sercem odnowionym przez radość Jego miłości.

Bracia i siostry, którzy mnie słuchacie, do «wszystkich ludzi» skierowane jest orędzie nadziei, które stanowi istotę bożonarodzeniowego przesłania. Dla wszystkich narodził się Jezus i, jak w Betlejem, Maryja ofiarowała Go pasterzom, dziś Kościół ukazuje Go całej ludzkości, aby każda osoba i każda ludzka sytuacja mogły doświadczyć mocy zbawczej łaski Boga. Tylko ona może przemienić zło w dobro, tylko ona może zmienić serce człowieka i uczynić je «oazą» pokoju.

Oby liczne ludy, które wciąż żyją w mroku i cieniu śmierci (por. {U-logonek}k 1, 79), mogły doświadczyć mocy zbawczej łaski Boga. Niech Boskie Światło z Betlejem rozprzestrzenia się w Ziemi Świętej, gdzie horyzont znów zdaje się zaciemniać dla Izraelczyków i Palestyńczyków; niech rozprzestrzenia się w Libanie, w Iraku i na całym Bliskim Wschodzie. Niech sprawi, aby były owocne wysiłki tych, którzy nie ulegają przewrotnej logice konfliktu i przemocy, cenią sobie natomiast drogę dialogu i negocjacji, aby złagodzić wewnętrzne napięcia w poszczególnych państwach i znaleźć sprawiedliwe i trwałe rozwiązania konfliktów, które nękają ten region. Tego Światła, które przemienia i odnawia, pragną mieszkańcy Zimbabwe w Afryce, od długiego czasu udręczeni przez kryzys polityczny i społeczny, który niestety wciąż się nasila, jak też obywatele Demokratycznej Republiki Konga, zwłaszcza w umęczonym regionie Kiwu, mieszkańcy Darfuru w Sudanie i Somalii, których niekończące się cierpienia są dramatycznym skutkiem braku stabilności i pokoju. Tego Światła oczekują zwłaszcza dzieci w tych krajach i we wszystkich innych krajach, borykających się z trudnościami, aby ich przyszłości została przywrócona nadzieja.

Tam gdzie deptane są godność i prawa człowieka; gdzie egoizm jednostek albo grup bierze górę nad dobrem wspólnym; gdzie istnieje niebezpieczeństwo, że spowszednieje bratobójcza nienawiść i wyzysk człowieka przez człowieka; gdzie wojny domowe dzielą grupy i wspólnoty etniczne i burzą wspólne życie; gdzie nie ustają ataki terrorystyczne; gdzie brak podstawowych środków do przeżycia; gdzie z lękiem spogląda się w przyszłość, która staje się coraz bardziej niepewna, również w narodach cieszących się dobrobytem — wszędzie tam niech zajaśnieje światłość Bożego Narodzenia i zachęci wszystkich do wnoszenia własnego wkładu w duchu autentycznej solidarności. Jeśli każdy myśli tylko o sobie, świat popada nieuchronnie w ruinę.

Drodzy bracia i siostry, dziś «ukazała się łaska Boga Zbawcy» (por. Tt 2, 11) naszemu światu, w którym jest tyle możliwości i słabości, który się rozwija i przeżywa kryzysy, żyje nadziejami i doznaje niepokojów. Dziś jaśnieje światło Jezusa Chrystusa, Syna Najwyższego i Syna Dziewicy Maryi: «Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. On dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba». Wielbimy Go dzisiaj w każdym zakątku ziemi, owiniętego w pieluszki i złożonego w nędznym żłobie. Adorujemy Go w ciszy, podczas gdy On, jeszcze Dziecko, zdaje się nam mówić ku pocieszeniu: Nie lękajcie się, «Ja jestem Bogiem, i nikt inny» (Iz 45, 22). Przyjdźcie do Mnie, mężczyźni i kobiety, ludy i narody, przyjdźcie do Mnie, nie lękajcie się: przyszedłem, aby przynieść wam miłość Ojca, aby wskazać wam drogę pokoju.

Idźmy więc, bracia! Spieszmy, jak pasterze w noc betlejemską. Bóg wyszedł nam naprzeciw i ukazał nam swoje oblicze, pełne łaski i miłosierdzia! Niech Jego przyjście dla nas nie będzie próżne! Szukajmy Jezusa, pozwólmy się przyciągnąć Jego światłu, które rozprasza smutek i lęk w ludzkim sercu. Zbliżmy się z ufnością. Z pokorą pokłońmy się i adorujmy Go. Wszystkim życzę wesołych świąt Bożego Narodzenia!

po polsku:

Błogosławionych świąt Bożego Narodzenia!


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Adam Stankiewicz MIC, Cuda i łaski. Powrócił spokój i zdrowie
Papież Franciszek, Imię siostry zakonnej
Agnieszka Warecka, Poczekamy jeszcze trochę
Sławomir Zatwardnicki, Gadająca głowa Jezusa
Beata Kołodziej, Czas na kobiecość, czyli podróż do samej siebie
Adrianna Sierocińska, Patrycja Hurlak, Świadectwo Nawróconej Czarownicy
Tomasz Królak, Zawierzcie Ewangelii
Papież Franciszek, Chrześcijanie w trzech wymiarach
Sławomir Zatwardnicki, Historia dwóch Adamów
Papież Franciszek, Nić nadziei
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła