słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Benedykt XVI

Dialog międzyreligijny i międzykulturowy jest niezbędny

25 IX 2006 - Przemówienie Papieża podczas spotkania z ambasadorami krajów o większości muzułmańskiej



Księże Kardynale, Panie i Panowie Ambasadorzy, drodzy Przyjaciele Muzułmanie!

Z radością witam was na tym spotkaniu, którego pragnąłem, by umocnić więzy przyjaźni i solidarności między Stolicą Apostolską i wspólnotami muzułmańskimi na świecie. Ks. kard. Paulowi Poupardowi, przewodniczącemu Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego, dziękuję za słowa, które przed chwilą do mnie skierował, a wam wszystkim za to, że odpowiedzieliście na moje zaproszenie.

Okoliczności, które skłoniły nas do tego spotkania, są dobrze znane. Miałem już okazję o tym powiedzieć w ubiegłym tygodniu. W tym szczególnym kontekście chciałbym dziś raz jeszcze wyrazić moje pełne uznanie i głęboki szacunek dla wierzących muzułmanów, przypominając stwierdzenia Soboru Watykańskiego II, które dla Kościoła katolickiego są Magna Charta dialogu islamsko-chrześcijańskiego: «Kościół spogląda z szacunkiem również na muzułmanów, czcicieli jedynego Boga, żyjącego i samoistnego, miłosiernego i wszechmocnego, Stworzyciela nieba i ziemi, który przemówił do ludzi. Starają się również poddawać z całej duszy Jego ukrytym postanowieniom, tak jak poddał się Bogu Abraham, do którego islamska wiara chętnie się odwołuje» (Deklaracja Nostra aetate, 3). Przyjmując w sposób zdecydowany tę perspektywę, od początku mego pontyfikatu wyrażałem wolę dalszego budowania mostów przyjaźni z wyznawcami wszystkich religii, dając wyraz w szczególności mojemu uznaniu dla rozwoju dialogu między muzułmanami i chrześcijanami (por. przemówienie do przedstawicieli Kościołów i Wspólnot chrześcijańskich oraz innych religii, 25 kwietnia 2005 r.). Jak podkreśliłem w ubiegłym roku w Kolonii, «dialog międzyreligijny i międzykulturowy chrześcijan i muzułmanów nie może być traktowany jako tymczasowy wybór. Stanowi on bowiem życiową konieczność, od niego w znacznej mierze zależy nasza przyszłość» (przemówienie do przedstawicieli wspólnot muzułmańskich, 20 sierpnia 2005 r., w: «L'Osservatore Romano», wyd. polskie, n. 10/2005, s. 24). W świecie, który jest naznaczony relatywizmem i zbyt często wyklucza transcendencję z uniwersalnej sfery rozumu, absolutnie niezbędny jest prawdziwy dialog międzyreligijny i międzykulturowy, który mógłby nam pomóc wspólnie przezwyciężać w duchu skutecznej współpracy wszystkie napięcia. Kontynuując dzieło podjęte przez mojego poprzednika Papieża Jana Pawła II, bardzo pragnę, by rozwijane od wielu lat, oparte na zaufaniu relacje między chrześcijanami i muzułmanami nie tylko trwały, lecz rozwijały się w duchu szczerego i pełnego szacunku dialogu, opartego na coraz bardziej autentycznym wzajemnym poznaniu, które z radością uznaje wspólne wartości religijne, a zarazem lojalnie szanuje różnice.

Dialog międzyreligijny i międzykulturowy jest niezbędny, by wspólnie budować świat oparty na pokoju i braterstwie, którego gorąco pragną wszyscy ludzie dobrej woli. W tej dziedzinie współcześni ludzie oczekują od nas wyraźnego świadectwa, abyśmy ukazali wszystkim znaczenie religijnego wymiaru życia. Toteż chrześcijanie i muzułmanie, wierni nauczaniu swych własnych tradycji religijnych, muszą nauczyć się współpracy, do której już dochodzi w różnych wspólnych przedsięwzięciach, aby wystrzegać się wszelkich form nietolerancji i przeciwstawiać się wszelkim przejawom przemocy. My zaś, zwierzchnicy religijni i polityczni, musimy ich prowadzić i do tego zachęcać. Albowiem «nawet jeżeli w ciągu wieków powstawały między chrześcijanami a muzułmanami liczne spory i uczucia wrogości, święty Sobór zachęca wszystkich, aby zapominając o tym, co było, czynili szczere wysiłki zmierzające do wzajemnego zrozumienia i dla dobra wszystkich ludzi dbali wspólnie o sprawiedliwość społeczną, dobro moralne, a także o pokój i wolność oraz je wspierali» (Deklaracja Nostra aetate, 3). Wnioski wyciągnięte z przeszłości powinny nam zatem pomóc w poszukiwaniu dróg pojednania, abyśmy żyli szanując tożsamość i wolność każdego człowieka, dążąc do skutecznej współpracy w służbie całej ludzkości. Jak powiedział Papież Jan Paweł II w pamiętnym przemówieniu do młodzieży w Casablance w Maroku, «szacunek i dialog wymagają (...) wzajemności we wszystkich dziedzinach szczególnie w tym, co dotyczy podstawowych swobód, a zwłaszcza wolności religijnej. One sprzyjają pokojowi i zgodzie pomiędzy narodami» (n. 5, w: «L'Osservatore Romano», wyd. polskie, numer nadzwyczajny 11/1985, s. 15).

Drodzy przyjaciele, jestem głęboko przekonany, że w sytuacji, w jakiej znajduje się współczesny świat, chrześcijanie i muzułmanie muszą podejmować wspólne działania, by stawić czoło licznym wyzwaniom, przed którymi staje ludzkość, zwłaszcza w zakresie obrony i uświadamiania godności człowieka oraz wynikających z niej praw. W czasach gdy coraz większe stają się zagrożenia człowieka i pokoju, chrześcijanie i muzułmanie, uznając centralną wartość osoby i wytrwale zabiegając o to, by zawsze ją szanowano, okazują posłuszeństwo Stwórcy, który chce, by wszyscy żyli w godności, jaką ich obdarzył.

Drodzy przyjaciele, z całego serca pragnę, by miłosierny Bóg kierował naszymi krokami na drogach coraz bardziej prawdziwego wzajemnego zrozumienia. W chwili gdy muzułmanie rozpoczynają duchową drogę, związaną z ramadanem, życzę im wszystkim z całego serca, by Wszechmocny dał im szczęśliwe i spokojne życie. Niech Bóg pokoju obdarzy swym obfitym błogosławieństwem was oraz wspólnoty, które reprezentujecie.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Andrzej Zając OFMConv, Jak odzyskać entuzjazm
Justyna Kapłańska, Moja śmierć
André Codouni, Bóg jest naszą warownią
Justyna Kapłańska, Źródła po raz trzeci
Scott Hahn, Benjamin Wiker, Dawkins kontra Bóg
Justyna Kapłańska, Szkoła wdzięczności
Włodzimierz Rędzioch, Bruksela. Stolica Unii Europejskiej czy Eurabii?
Marek Gancarczyk, Miało być o muzułmanach
Katarzyna Trzaskowska, Nasze apostazje codzienne
Jan Sochoń, Klęcznik ze słów
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła