Św. Kajetan Errico

Św. Kajetan Errico urodził się 19 października 1791 r. w Secondigliano koło Neapolu, jako trzecie dziecko Pasquala i Marii Marseglia. W wieku czternastu lat chciał wstąpić do zakonu ojców kapucynów, a później do redemptorystów, ale nie został przyjęty ze względu na młody wiek. Mając szesnaście lat, wstąpił do seminarium w Neapolu, ale mieszkał nadal z rodziną, gdyż ubodzy rodzice nie byli w stanie pokryć kosztów jego utrzymania w seminarium.

Święcenia kapłańskie otrzymał 23 września 1815 r., z rąk kard. Ruffa Scilla. Przez prawie dwadzieścia lat wykonywał pracę duszpasterską w kościele parafialnym św. Kosmy i Damiana i był gorliwym nauczycielem w szkole. W swej pracy apostolskiej szczególnie odznaczał się głoszeniem Słowa Bożego, spowiadaniem wiernych, opiekowaniem się chorymi i wspomaganiem biednych. Każdego roku udawał się do Pagani koło Salerno, gdzie odprawiał ćwiczenia duchowne w domu ojców redemptorystów. W 1818 r. ukazał mu się św. Alfons i powiedział, iż Bóg chce, aby założył zgromadzenie zakonne — znakiem potwierdzającym jego posłuszeństwo woli Boga miało być zbudowanie przez niego kościoła ku czci Matki Bożej Bolesnej w Secondigliano.

Św. Kajetan zbudował kościół i w 1835 r. umieścił w nim figurę Matki Bożej Bolesnej. Od tego momentu rozpoczęły się pielgrzymki do nowego sanktuarium i kult Matki Bożej Bolesnej. Kilka lat później podczas adoracji Najświętszego Sakramentu Pan Jezus polecił ks. Kajetanowi, by nowe zgromadzenie zakonne nazwał «Instytutem ku czci Świętych Serc Jezusa i Maryi». Odtąd Święte Serca Jezusa i Maryi stały się najważniejsze w jego działalności apostolskiej i misyjnej.

W pracy duszpasterskiej zajmował się trudnymi problemami społecznymi, takimi jak analfabetyzm, opiekował się chorymi, wspierał ludzi zdesperowanych z powodu ciężkich warunków życia. Ks. Kajetan posiadał niezwykłą umiejętność pocieszania strapionych, uwięzionych, a grzeszników otwierał na nadzieję Bożego miłosierdzia.

14 marca 1836 r. ks. Kajetan otrzymał od króla zgodę na otwarcie schroniska i już 1 października zainaugurował przy nim pierwszy nowicjat, do którego przyjął dziewięciu kandydatów. Nowa wspólnota zakonna, pod nazwą Zgromadzenie Misjonarzy Świętych Serc Jezusa i Maryi, została zatwierdzona przez Stolicę Apostolską 30 czerwca 1838 r., a przez rząd, za zgodą króla, w dniu 13 maja 1839 r. Ks. Kajetan Errico zmarł w wieku 69 lat, 29 października 1860 r. w Secondigliano.

Proces beatyfikacyjny rozpoczął się za zgodą kard. Riaria Sforzy w 1866 r., w grudniu 1884 r. papież Leon XIII ogłosił Kajetana Errica sługą Bożym, a 4 października 1974 r. papież Paweł VI wydał dekret o heroiczności jego cnót. 14 kwietnia 2002 r. Jan Paweł II dokonał beatyfikacji, a Benedykt XVI kanonizował go 12 października 2008 r.

opr. mg/mg