słodki cukiereczek

Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!
















Zarys wiary - katechizm






WINA - GRZECH - SAMOPOZNANIE

Nikt nie może osądzać drugiego człowieka - oceniać, czy popełnił on grzech. Każdy musi to rozważyć we własnym sumieniu, rozliczyć się wobec Boga ze swych czynów i zaniedbań. Rezultaty tych rozmyślań będą różne, tak jak różne są natury ludzkie i sytuacje, w jakie każdy z nas jest uwikłany. Ktoś wrażliwy może w nieuwadze dojrzeć egoizm i grzech, chociaż otoczenie nawet tego uchybienia nie zauważy. Inny - nieumyślnie wyrządził wielką krzywdę, a społeczeństwo uznało to za „winę”. On sam jednak, znając pobudki swego postępowania, czuje się wobec Boga niewinny. Tam gdzie doskonali się wiara, pogłębia się także poznanie grzechu.

Nie ma pełnych katalogów grzechów, nie ma rachunków sumienia odpowiadających każdej sytuacji. Sam fakt nie mówi jeszcze nic o okolicznościach, zamiarach i przyczynach braku miłości - grzechu, słowem o tym, co się na niego złożyło. Nawet wtedy, gdy czyn okupiony jest życiem ludzkim, należy rozróżniać, czy chodzi tu o zbrodnię popełnioną z zimną krwią, bez przymusu, czy o zabójstwo nieumyślne - spowodowane niedbalstwem, chwilową nieuwagą, nieumiejętnością przewidywania, a może słuszną, choć zbyt gwałtowną lub pospieszną samoobroną. Grzech nie jest czymś odosobnionym. Decydująca jest postawa, z której w określonej sytuacji dany czyn wypływa. Tylko Bóg zna serce człowieka. „Bóg jest większy od naszego serca i zna wszystko” (J 3, 20) - dla naszego szczęścia i zbawienia.

Przykłady rachunków sumienia mogą pomóc w poznawaniu samego siebie. Przypominają i uczulają człowieka nawet na te sprawy, których w pewnych sytuacjach nie chciałby on brać pod uwagę. Często jeszcze bardziej pomocna okazuje się rozmowa z przyjacielem, kimś doświadczonym, kapłanem. Kto wciąż na nowo sprawdza swe życie w obliczu woli Boga, staje się bardziej wrażliwy. Uczy się właściwiej oceniać pobudki i rezultaty swoich myśli, słów i czynów. Wie, gdzie i kiedy oskarża go jego sumienie, wie, czego oczekuje od niego Bóg.

Tak prosi modlący się psalmista:
Zbadaj mnie, Boże, i poznaj me serce;
doświadcz i poznaj moje troski,
i zobacz, czy jestem na drodze nieprawej,
a skieruj mnie na drogę odwieczną!
(Ps 139, 23-24).





opr. mg/lb





 wyślij znajomym

Zobacz także:
Jacek Molka, Spowiedź w XXI wieku [N]
Izabela Tyras, Spowiedź
Ethos, Pierwszeństwo prawdy - pierwszeństwem osoby
Piotr Kieniewicz MIC, Bioetyczny labirynt. Prawda i dobro czy moje widzimisię
Herman Geissler, Rok pełen wiary
Tomasz Gaj OP, Romans na całe życie...
Marek Łuczak, O co chodzi w spowiedzi? [N]
Autor zbiorowy, Grajek wędrowny. Legendy chrześcijańskie II
Benedykt XVI, Miłość tworzy jedność i rodzi nową cywilizację
Zbigniew Kaliszuk, Ksiądz Boniecki ma głos w moim domu?
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Integracja Europejska | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | PDA | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła