W CIĘŻKIEJ CHOROBIE I NIEBEZPIECZEŃSTWIE ŚMIERCI

Życie ludzkie posiada granice. Nasze lata, dni i godziny są policzone. A każda choroba lub słabość mają w sobie zalążek końca, śmierci. Momenty bezsilności i bólu wystawiają nas na ciężką próbę. Nie muszą jednak oddalać od Boga. W tych najtrudniejszych chwilach On jest przy nas. Jego wspierającej bliskości doświadczamy w sakramencie namaszczenia chorych. Umocnieniem i pociechą jest również bliskość wspólnoty wierzących, której w tym sakramencie chory lub umierający doświadcza. Podkreśla to List św. Jakuba (5, 14-15). Jeśli jednakże kapłan przychodzi do człowieka tylko w przypadku ciężkiej choroby, i to tylko jeden jedyny raz, a oprócz niego nikt z wierzących nie okazuje choremu psychicznego wsparcia, ten czuje się opuszczony. Dlatego chrześcijanie muszą zadać sobie pytanie, co można uczynić, aby ciężko chorzy i umierający nie czuli się tak samotni.

[<<Poprzednia kwestia] [Następna kwestia>>]

opr. mg/lb

wyślij znajomym

Zobacz także:

Józef Michalik, Być przy cierpiącym

Arkadiusz Nocoń, Okruchy Ewangelii. V Niedziela Zwykła

Benedykt XVI, Orędzie na XX Światowy Dzień Chorego

Olga Młynarczyk, Doczekać lata [N]

Katarzyna Jaskólska, Nie zmarnować cierpienia [N]

Piotr Kieniewicz MIC, Bioetyczny labirynt. Podwójne oblicze medycyny prenatalnej

Benedykt XVI, Dziękuję Panu za powołanie kapłańskie i powierzenie mi posługi Piotrowej

Benedykt XVI, Święto Eucharystii, bez której Kościół nie może istnieć

Krzysztof Michalczak, Od pokłonu Trzech Króli do chrztu w Jordanie

Kajetan Rajski, I niedziela Adwentu - B

Komentarze internautów:

Dodaj swój komentarz