IV NIEDZIELA ADWENTU B

Jak czytamy u św. Pawła, od wieków pasterze w Kościele mieli problem, by owczarnię Chrystusa utrzymać w jednej nauce. Często w historii Kościoła bywało tak, że rozmaici ludzie głosili rzeczy, które były niezgodne z Ewangelią. Dlatego też moment chrztu nie kończył okresu nauki w życiu chrześcijanina. Każdy musiał mieć na tyle silną wiarę, by wytrzymać prześladowania ze strony pogan, heretyków i innowierców.

Także dziś chrześcijanie są atakowani. Nie zawsze bezpośrednio, chociaż należy pamiętać, że do dzisiaj istnieją kraje, gdzie ludzie giną tylko za to (albo aż za to), że są ochrzczeni, że są wyznawcami Jezusa Chrystusa zmartwychwstałego.

Gdyby podeszła do mnie osoba, która ma na celu skompromitowanie Kościoła katolickiego, czy potrafiłbym odeprzeć jej argumenty? Czy mam na tyle dużą wiedzę?

Oczywiście, nie każdy ma talent, czas i ochotę, by studiować teologię. Poświęcając jednak nawet kilka minut dziennie na lekturę Pisma Świętego, otwieramy swoje serca na działanie Ducha Świętego, który potrafi nas we wszystkim pouczyć. Nie straszne nam będą wówczas wszelkie przeszkody naszych umysłów, ponieważ On będzie z nami.

Dzieci i młodzież mają łatwiej, ponieważ uczęszczają na lekcje religii, a tam poznają teologię Kościoła. Tylko czy rzeczywiście mają świadomość, że lekcja ta jest dla nich – jako dla chrześcijan – bardzo ważna? Czy jej nie bagatelizują?

Przemyślę w tym tygodniu:

1. Jaki jest stan mojej wiedzy na temat chrześcijaństwa?

2. Czy i jak często czytam Biblię?

3. Dla dorosłych:

Czy sprawdzam stan wiadomości z religii u moich dzieci lub podopiecznych?

Dla dzieci i młodzieży:

Jak traktuję lekcje religii?

Powyższa refleksja została zaczerpnięta z książki Kajetana Rajskiego „Wsłuchani w Słowo. Refleksje na niedziele i święta roku B” (Biblos 2011)

opr. aś/aś