Eucharystia przemienia wierzącego

Wspólne spożywanie posiłku jest we wszystkich kulturach symbolem wzajemnej bliskości i komunii. Wierny natomiast jest zapraszany do komunii z Chrystusem poprzez Eucharystię. Nie chodzi jednak o komunię „automatyczną”, zewnętrzną, jak to nader często zdarza się podczas naszych celebracji eucharystycznych — powierzchownych, pełnych nieuwagi, utartych przyzwyczajeń, źle pojmowanej tradycji. Winna ona bowiem być komunią, poprzez którą „pozostajemy z Nim”, komunią, która jest dialogiem i odwzajemnieniem.

Komunia eucharystyczna przemienia wierzącego, czyni go hymnem pochwalnym (zob. Ef 5), Ciałem Chrystusa i Jego żywym słowem: „Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w Nim” (J 6,56). Konieczny jest rachunek sumienia, aby zweryfikować realny wpływ Eucharystii na życie chrześcijanina i Kościoła, aby Eucharystia i słowo przyjmowane podczas niedzielnej liturgii stanowiły pożywienie i duchową strawę przez cały tydzień.

Gianfranco Ravasi

* * *

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe,

słuszne i zbawienne,

abyśmy nieustannie wysławiali Ciebie,

Wszechmogący, Wieczny Boże,

i Tobie za wszystko składali dziękczynienie,

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On chciał, aby na wieki trwała pamiątka

zbawczej ofiary krzyża,

dlatego spożywając z Apostołami ostatnią wieczerzę,

oddał się jako Baranek bez skazy

na doskonałą i miłą Tobie ofiarę uwielbienia.

W tym wielkim sakramencie

posilasz i uświęcasz swoich wiernych,

aby ludzi mieszkających na jednej ziemi oświecała jedna wiara i łączyła jedna miłość.

Przystępujemy do Uczty sakramentalnej,

abyśmy przeniknięci Twoją łaską

stawali się podobni do Chrystusa,

naszego Niebieskiego wzoru.

Prefacja o Najświętszej Eucharystii 2