Kard. Zenon Grocholewski - 25 lecie sakry biskupiej.

30 grudnia 2007 r. w Poznaniu odbył się uroczysty jubileusz 25-lecia święceń biskupich kard. Zenona Grocholewskiego, prefekta Kongregacji Edukacji Katolickiej. Z tej okazji jubilat odprawił uroczystą Mszę św. w katedrze. Koncelebrowali z nim metropolita poznański abp Stanisław Gądecki, metropolita gnieźnieński abp Henryk Muszyński, były metropolita szczecińsko-kamieński abp Marian Przykucki, biskup kaliski Stanisław Napierała, biskup włocławski Wiesław Mering oraz biskupi pomocniczy archidiecezji poznańskiej: Zdzisław Fortuniak, Marek Jędraszewski i Grzegorz Balcerek. W przemówieniu powitalnym abp Gądecki podkreślił, że posługa Kościołowi powszechnemu nie osłabiła więzi kard. Grocholewskiego z Wielkopolską. Przypomniał, że jubilat jest honorowym obywatelem Poznania i doktorem «honoris causa» tamtejszego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. «Był także postulatorem przy beatyfikacji dwóch wielkich postaci z nieodległej historii archidiecezji poznańskiej: bł. Edmunda Bojanowskiego i bł. s. Sancji Szymkowiak». Na początku liturgii bp Fortuniak odczytał okolicznościowy list, który Benedykt XVI napisał z tej okazji po łacinie do kard. Grocholewskiego. Poniżej zamieszczamy przekład listu Ojca Świętego oraz krótki życiorys kardynała.

Kard. Zenon Grocholewski urodził się 11 października 1939 r. w Bródkach koło Nowego Tomyśla. W maju 1963 r. przyjął święcenia kapłańskie, następnie pracował jako wikariusz w parafii Chrystusa Króla Odkupiciela w Poznaniu. W 1966 r. rozpoczął studia na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, na którym uzyskał tytuł doktora prawa kanonicznego. Ukończył także trzyletnie Studium Rotalne, zdobywając tytuł adwokata rotalnego. W 1972 r. rozpoczął pracę w Najwyższym Trybunale Sygnatury Apostolskiej jako notariusz, a następnie kanclerz i sekretarz.

21 grudnia 1982 r. został mianowany biskupem tytularnym Agropoli. Sakrę biskupią przyjął 6 stycznia 1983 r. z rąk Jana Pawła II w Watykanie. 16 grudnia 1991 r. Papież mianował go arcybiskupem.

Od 15 listopada 1999 r. jest prefektem Kongregacji Edukacji Katolickiej. Do godności kardynalskiej został wyniesiony 21 lutego 2001 r. i został mu przydzielony kościół tytularny San Nicola in Carcere.

W latach 1982-1983 należał do komisji, która z Ojcem Świętym zajmowała się projektem nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego, 1983-1985 był członkiem komisji opracowującej projekt reformy Kurii Rzymskiej, 1983-1998 był członkiem Komisji Dyscyplinarnej Kurii Rzymskiej, 1984-2000 był konsultorem Papieskiej Rady ds. Interpretacji Tekstów Prawnych, 1988-1999 przewodniczącym Komisji ds. Adwokatów Stolicy Apostolskiej, 1989-2001 członkiem Papieskiego Komitetu ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych, 1998-1999 prezesem Sądu Kasacyjnego Państwa Watykańskiego.

Obecnie jest członkiem Kongregacji Nauki Wiary, Kongregacji ds. Biskupów, Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów, Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, Papieskiej Rady ds. Tekstów Prawnych; przewodniczącym Papieskiego Dzieła Powołań Kapłańskich, Stałej Komisji Międzydykasterialnej ds. Formacji Kandydatów do Kapłaństwa, Stałej Komisji Międzydykasterialnej ds. Równomiernego Rozmieszczenia Kapłanów w Świecie.

W latach 1975-1999 wykładał na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego, 1980-1984 na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego; 1986-1998 był profesorem w Studium Rotalnym w Rzymie. Jako prefekt Kongregacji Edukacji Katolickiej jest Wielkim Kanclerzem Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego, Wielkim Kanclerzem Papieskiego Instytutu Muzyki Sakralnej, Wielkim Kanclerzem Papieskiego Instytutu Archeologii Chrześcijańskiej, Wielkim Kanclerzem Instytutu Studiów Arabskich i Islamskich.

Jest autorem licznych książek i artykułów publikowanych w różnych językach, dotyczących dziedziny prawa kanonicznego.

Jest postulatorem procesu kanonizacyjnego Edmunda Bojanowskiego, ogłoszonego błogosławionym w Warszawie 13 czerwca 1999 r., oraz siostry Sancji (Janiny Szymkowiak), ogłoszonej błogosławioną w Krakowie 18 sierpnia 2002 r.

Otrzymał wiele tytułów honorowych i odznaczeń, m.in.: medal honorowy Polonia Semper Fidelis za zasługi dla biografistyki polonijnej, honorowego członka Papieskiej Akademii św. Tomasza z Akwinu, honorowego członka Stowarzyszenia Kanonistów Włoskich, honorowego członka Stowarzyszenia Kanonistów Polskich, doktoraty honoris causa Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytetu w Pasawie, Uniwersytetu w Glasgow, Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie, Papieskiego Uniwersytetu Katolickiego w Buenos Aires oraz Uniwersytetu «Fu Jen» w Tajpej (Tajwan).

opr. mg/mg