JAN PAWEŁ II

I Niedziela Adwentu, 3 grudnia 2000 r., była dniem poświęconym przez ONZ osobom niepełnosprawnym. W tym właśnie dniu obchodzony był w Rzymie Jubileusz Niepełnosprawnych — jedno z najbardziej wzruszających wydarzeń Roku Świętego. Jan Paweł II sprawował dla nich Mszę św. w bazylice św. Pawła za Murami. Zgromadziło się tam ponad 7 tys. niepełnosprawnych — niewidomych, głuchoniemych, osób na wózkach inwalidzkich, chorych psychicznie — z kilkunastu krajów, m.in. z Polski. Towarzyszyło im 4 tys. opiekunów, a także przedstawiciele licznych organizacji, zakonów, zgromadzeń, ośrodków rehabilitacyjnych, zrzeszeń krajowych i lokalnych działających na rzecz niepełnosprawnych. Ojciec Święty przybył do bazyliki ok. godz. 10 i powitany przez wikariusza Rzymu kard. Camillo Ruiniego oraz benedyktyńskiego opata bazyliki o. Paolo Lunardoma przeszedł w procesji główną nawą świątyni wraz z czterdziestoma koncelebransami. Cała liturgia przygotowana była w taki sposób, aby niepełnosprawni mogli w niej uczestniczyć jak najaktywniej: osoby na wózkach znalazły miejsce wokół ołtarza, w kilku punktach bazyliki rozmieszczono ekrany, na których niesłyszący mogli śledzić tłumaczenie czytań i homilii w języku migowym, niewidomym rozdano teksty modlitw i pieśni spisane alfabetem Braille'a. Śpiewy liturgiczne były wykonywane przez orkiestrę i chór złożone w dużej mierze z niepełnosprawnych, oni też odczytali teksty biblijne liturgii słowa i przynieśli do ołtarza dary na ofiarowanie. Również wśród koncelebransów było wielu kapłanów niepełnosprawnych. Ojciec Święty wygłosił homilię, a na zakończenie Mszy św. odmówił z wiernymi modlitwę «Anioł Pański», poprzedzając ją rozważaniem. Przed opuszczeniem świątyni pozdrowił osobiście kilkunastu niepełnosprawnych, po czym przeszedł ponownie główną nawą błogosławiąc zgromadzonych.

1. «Nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie» (Łk 21, 28).

W ewangelicznym tekście, poddanym nam pod rozwagę w dzisiejszą I Niedzielę Adwentu, św. Łukasz ujawnia lęki, jakie nękają ludzi w obliczu katastrof, mających nastąpić na końcu świata. Jednak dla kontrastu ewangelista jeszcze mocniej uwypukla radosną perspektywę chrześcijańskiego oczekiwania: «Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z wielką mocą i chwałą» (Łk 21, 27). Oto nowina, która napełnia nadzieją serce wierzącego: Pan przyjdzie «z wielką mocą i chwałą». Dlatego uczniowie zostają wezwani, aby się nie lękali, ale powstali i podnieśli głowy, «ponieważ zbliża się wasze odkupienie» (Łk 21, 28).

Kościół jest dla was gościnnym domem - Jan Paweł II - więcej...