"Wicher i ogień Ducha Świętego muszą nieustannie otwierać granice, które my, ludzie, stale tworzymy między sobą. Musimy zawsze na nowo od doświadczenia wieży Babel, od zamknięcia się w samych sobie, przechodzić do Pięćdziesiątnicy. Dlatego musimy stale się modlić, aby Duch Święty nas otworzył, obdarzył nas łaską zrozumienia, byśmy stali się Ludem Bożym, wywodzącym się ze wszystkich narodów; więcej, jak mówi św. Paweł: w Chrystusie, który jako jedyny Chleb karmi nas wszystkich w Eucharystii i pociąga nas do siebie w swoim ciele umęczonym na krzyżu, winniśmy stać się jednym ciałem i jednym duchem." /Przebaczenie przemienia świat i buduje pokój/

» czytaj dalej

"Czas Kościoła rozpoczął się wraz z „przyjściem", czyli zesłaniem Ducha Świętego na Apostołów, zgromadzonych w jerozolimskim Wieczerniku wespół z Maryją, Matką Pana (por. Dz 1, 14). Czas Kościoła rozpoczął się z chwilą, gdy owe obietnice i zapowiedzi, które tak wyraźnie odnosiły się do Pocieszyciela, do Ducha Prawdy, zaczęły z całą mocą i oczywistością wypełniać się na Apostołach, przesądzając o narodzeniu się Kościoła." /Dominum et Vivificantem - Encyklika o Duchu Świętym (18.05.1986)/

» czytaj dalej

"Rzeczywistość Ducha Świętego, trzeciej osoby Boskiej, wydaje się zaś bardzo trudna do uchwycenia w jakimś obrazie. „Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża" - mówi Jezus do Nikodema odnosząc te słowa właśnie do Ducha. Niektórzy mówią wręcz, że Duch Święty pozostaje dla nas beztwarzowy. Czy rzeczywiście?! A może uda nam się dostrzec gdzieś Jego twarz?" /Dariusz Kowalczyk, Duch/

» czytaj dalej