Wprowadzenie do rozważań Wielkiego Tygodnia 2009 r.

Kongregacja Kultu Bożego w Liście z 16 stycznia 1988 roku mówi o „misterium paschalnym", czyli o Tajemnicy Chrystusa, który z miłości do człowieka przyjął ludzkie ciało i wziął na Siebie nasze grzechy „abyśmy życie mieli dzięki Niemu" /1J 4, 9/ .

Papież Benedykt XVI pisał przed dwoma laty o najzacieklejszej walce „między Światłem i Ciemnością, między Życiem i Śmiercią" /audiencja generalna w Wielką Środę, 4 kwietnia 2007/. To nie tylko wspomnienie, to jest uobecnienie - słowo dość często używane w liturgii Kościoła Rzymskokatolickiego. Wydarzenia Wieczernika i Golgoty to nie tylko prawdziwa historia sprzed niemal dwóch tysięcy lat, te wydarzenia poprzez Liturgię „dzieją się" wobec nas we wszystkich świątyniach.

W czasie wspomnianej katechezy Benedykt XVI powiedział, że kończąca Wielki Post Msza Krzyżma sprawowana przez biskupów diecezjalnych w swych katedrach w Wielki Czwartek rano jest wprowadzeniem do Triduum Sacrum (dosłownie Święte Triduum, czyli wspomniane święte trzy dni). Podczas Mszy Krzyżma „święci się oleje używane podczas sprawowania sakramentów: olej katechumenów, olej chorych i krzyżmo święte".

Triduum rozpoczyna się wieczorem tego dnia Mszą Wieczerzy Pańskiej, podczas której po obrzędzie umycia nóg celebransi, często wspólnie sprawujący tę Mszę Świętą powtarzają gest z Wieczernika: mocą Ducha Świętego przemieniają chleb i wino w Ciało i Krew Chrystusa. Komentarze do Liturgii wyraźnie zachęcają, byśmy i my usłyszeli prośbę Chrystusa skierowaną do Piotra, Jakuba i Jana i aby czuwać wraz z Nim. Tego dnia mamy możliwość modlitwy adoracyjnej.

Wielki Piątek - jak pisze papież - „Jest dniem pokuty, postu i modlitwy, udziału w Męce Pańskiej". Mszy Świętej Kościół nie sprawuje, natomiast gromadzi się na Liturgii Męki Pańskiej, podczas której „za pomocą słowa Bożego i gestów liturgicznych - wraca myślą do historii ludzkości, niewiernej Bożemu zamysłowi". Słuchamy opisu Męki Pana Jezusa w relacji świętego Jana, potem podchodzimy do Krzyża w geście adoracji, wreszcie przyjmujemy Komunię Świętą konsekrowaną poprzedniego dnia, podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej.

Zacytujmy znów Benedykta XVI: „W Wielką Sobotę liturgia milczy, jest to dzień wielkiej ciszy, a od chrześcijan oczekuje się, że będą trwali w wewnętrznym skupieniu - o co często tak trudno w naszych czasach - po to, by lepiej przygotować się do Wigilii Paschalnej. W wielu wspólnotach organizowane są wspólne adoracje i spotkania na modlitwie maryjnej, by niejako zjednoczyć się z Matką Odkupiciela, która z bojaźnią i ufnością oczekuje na zmartwychwstanie ukrzyżowanego Syna. I wreszcie podczas Wigilii Paschalnej ciszę i smutek, [...] przerwie okrzyk zwycięstwa: Chrystus zmartwychwstał i na zawsze zwyciężył śmierć! Wówczas będziemy mogli naprawdę zrozumieć tajemnicę krzyża: że Bóg czyni cuda tam, gdzie nic nie jest możliwe, aby było wiadomo, że tylko On może robić to, co chce".

Nic nie zastąpi osobistego udziału w Liturgii, my proponujemy refleksję nad Słowem Bożym jako dopełnienie modlitwy liturgicznej z całym Kościołem przez osobistą modlitwę.