Tradycja Kościoła V Niedzielę Wielkiego Postu nazywa Pierwszą Niedzielą Męki Pańskiej. Od tego dnia zaczyna się druga część zbawiennego okresu, czasu przygotowania naszych serc i umysłów na Dzień Zmartwychwstania. W czytaniach mszalnych zauważamy narastające wokół Jezusa Chrystusa napięcie, nie wolno nam jednak poprzestać na doznawanych wrażeniach. Mamy zagłębić się w podane nam Słowa i cierpliwie modlić się, by Pan Bóg pomógł tymi słowami przemieniać naszą codzienność.

W czasie tych dwóch tygodni starania szatana będą na pewno większe. Będzie starał się nam wmówić, że wyrwanie czasu na modlitwę z dnia obciążonego wypełnianiem obowiązków byłoby ze szkodą dla najbliższych, będzie starał się skłócić rodziny, utrudniać wypełnianie postanowień. Anioł Stróż i Opatrzność Boża są naszym oparciem. Właśnie teraz, w tych dwóch tygodniach, kiedy nasilają się zewnętrzne przygotowania do Świąt znajdźmy czas na modlitwę, która nadaje sens wszelkim przygotowaniom. Właśnie teraz okazujmy szczególną wyrozumiałość, cierpliwość i pełne miłości poczucie humoru. Takie będą Święta, jak je w naszych domach, w naszych sercach przygotujemy. Zadajmy sobie też pytanie czy nie trzeba komuś wybaczyć albo poprosić o przebaczenie, komu okazać szczególną troskę, aby w przygotowaniach do Świąt nie czuł się osamotniony.

Ratunkiem dla grzesznika jest - według Biblii - post, jałmużna i modlitwa. W tym duchu proponujemy zamyślenia nad Słowem Bożym z codziennych czytań mszalnych.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dn 13,41-62

Na wygnaniu w Babilonie zgromadzenie Izraela skazało na śmierć Zuzannę, fałszywie oskarżoną przez dwóch starców. Wtedy Zuzanna zawołała donośnym głosem: Wiekuisty Boże, który poznajesz to, co jest ukryte, i wiesz wszystko, zanim się stanie. Ty wiesz, że złożyli fałszywe oskarżenie przeciw mnie. Oto umieram, chociaż nie uczyniłam nic z tego, o co mię ci złośliwie obwiniają. A Pan wysłuchał jej głosu. Gdy ją prowadzono na stracenie, wzbudził Bóg świętego ducha w młodzieńcu imieniem Daniel. Zawołał on donośnym głosem: Jestem czysty od jej krwi! Cały zaś lud zwrócił się do niego, mówiąc: Co oznacza to słowo, które wypowiedziałeś? On zaś powstawszy wśród nich powiedział: Czy tak bardzo jesteście nierozumni, synowie Izraela, że skazujecie córkę izraelską bez dochodzenia i pewności? Wróćcie do sądu, bo ci ją fałszywie obwinili. Cały lud powrócił śpiesznie. Starsi zaś powiedzieli: Usiądź tu wśród nas i wyjaśnij nam, bo tobie dał Bóg przywilej starszeństwa. Daniel powiedział do nich: Oddzielcie ich, jednego daleko od drugiego, a osądzę ich. Gdy zaś zostali oddzieleni od siebie, zawołał jednego z nich i powiedział do niego. Zestarzałeś się w przewrotności, a teraz wychodzą na jaw twe grzechy, jakie poprzednio popełniałeś, wydając niesprawiedliwe wyroki. Potępiałeś niewinnych i uwalniałeś winnych, chociaż Pan powiedział: Nie przyczynisz się do śmierci niewinnego i sprawiedliwego. Teraz więc, jeśli ją rzeczywiście widziałeś, powiedz, pod jakim drzewem widziałeś ich obcujących ze sobą? On zaś powiedział: Pod lentyszkiem. Daniel odrzekł: Dobrze! Skłamałeś na swą własną zgubę. Już bowiem anioł Boży otrzymał od Boga wyrok na ciebie, by cię rozedrzeć na dwoje. Odesławszy go rozkazał przyprowadzić drugiego i powiedział do niego: Potomku kananejski a nie judzki, piękność sprowadziła cię na bezdroża, a żądza uczyniła twe serce przewrotnym. Tak postępowaliście z córkami izraelskimi, one zaś bojąc się obcowały z wami. Córka judzka jednak nie zgodziła się na waszą nieprawość. Powiedz mi więc teraz, pod jakim drzewem spotkałeś ich obcujących ze sobą? On zaś powiedział: Pod dębem. Wtedy Daniel powiedział do niego: Dobrze! Skłamałeś i ty na swoją własną zgubę. Czeka bowiem anioł Boży z mieczem w ręku, by rozciąć cię na dwoje, by was wytępić. Całe zgromadzenie zawołało głośno i wychwalało Boga, że ocala tych, co pokładają w Nim nadzieję. Zwrócili się następnie przeciw obu starcom, ponieważ Daniel wykazał na podstawie ich własnych słów nieprawdziwość oskarżenia. Postąpiono z nimi według miary zła, wyrządzonego przez nich bliźnim, zabijając ich według Prawa Mojżeszowego. W dniu tym ocalono krew niewinną.

Ps 23,1-6