Poniedziałek, 23 marca 2009 r.

IV tydzień Wielkiego Postu to połowa tego zbawiennego okresu, czasu szczególnej łaski i szczególnie starannie wybranych fragmentów Pisma Świętego. Ale... Łaska Boża potrzebuje „ręki gorliwego hodowcy, plantatora. Popatrzmy na naszą osobistą „plantację Bożej Łaski".

Spotkałem jeszcze w minionym tygodniu osoby, które nie podjęły pracy wielkopostnej, nie miały sformułowanych żadnych postanowień, a nawet to wyrażenie „postanowienia wielkopostne" rozumiały dość prymitywnie („nigdy nie paliłam, nie nadużywam alkoholu, to co mam postanawiać?").

Jeśliby jeszcze ktoś taki znalazł się w naszym otoczeniu, to tłumaczmy zachęcajmy... Mniej mówić, więcej słuchać, nie okazywać zdenerwowania, nie oczekiwać komfortu i wygody, mniej się domagać, częściej ustąpić, a nawet używać mniej luksusowego mydła, czy tańszą herbatę czy kawę. Przecież wola wymaga podobnych ćwiczeń, jak ciało, aby było sprawne. Jeszcze szybciej ćwiczą nas w gotowości przyjęcia Bożej Łaski postanowienia podjęte wspólnie z żoną czy mężem, bratem czy siostrą, z rodzicami...

Obok postanowień zadaj sobie pytanie czy nie trzeba komuś wybaczyć albo poprosić o przebaczenie, spójrz wobec kogo trzeba być bardziej wyrozumiałym, a kiedy bardziej konsekwentnym, kogo trzeba z szacunkiem wysłuchać, a komu jasno powiedzieć, że powinien przestać mówić, bo plotkuje i jątrzy.

Przez cały Wielki Post słyszymy zachętę do „porządniejszej" modlitwy, czyli rzetelnie odbytej adoracji, dobrze przemyślanej Drogi Krzyżowej, rozważania Słowa Bożego.

Inspiracje do owego przemyślenia zamieszczamy poniżej.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Iz 65,17-21
Albowiem oto Ja stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię; nie będzie się wspominać dawniejszych dziejów ani na myśl one nie przyjdą. Przeciwnie, będzie radość i wesele na zawsze z tego, co Ja stworzę; bo oto Ja uczynię z Jerozolimy wesele i z jej ludu - radość. Rozweselę się z Jerozolimy i rozraduję się z jej ludu. Już się nie usłyszy w niej odgłosów płaczu ni krzyku narzekania. Nie będzie już w niej niemowlęcia, mającego żyć tylko kilka dni, ani starca, który by nie dopełnił swych lat; bo najmłodszy umrze jako stuletni, a nie osiągnąć stu lat będzie znakiem klątwy. Zbudują domy i mieszkać w nich będą, zasadzą winnice i będą jedli z nich owoce.

Ps 30,2.4-6.11-12a.13b
Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś

Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś
i nie pozwoliłeś mym wrogom naśmiewać się ze mnie.
Panie, mój Boże, z krainy umarłych wywołałeś moją duszę
i ocaliłeś mi życie spośród schodzących do grobu.

Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś

Śpiewajcie psalm wszyscy miłujący Pana
i pamiętajcie o Jego świętości.
Gniew Jego trwa tylko przez chwilę,
a Jego łaska przez całe życie.
Płacz nadchodzi z wieczora, a rankiem wesele.

Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś

Wysłuchaj mnie, Panie, zmiłuj się nade mną,
Panie, bądź moją pomocą.
Zamieniłeś w taniec mój żałobny lament;
Boże mój i Panie, będę Cię sławił na wieki.

Ps 130,5.7
Pokładam nadzieję w Panu i w Jego słowie, u Pana bowiem jest łaska i obfite odkupienie.

J 4,43-54
Po dwóch dniach wyszedł stamtąd do Galilei. Jezus wprawdzie sam stwierdził, że prorok nie doznaje czci we własnej ojczyźnie. Kiedy jednak przybył do Galilei, Galilejczycy przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie w czasie świąt. I oni bowiem przybyli na święto. Następnie przybył powtórnie do Kany Galilejskiej, gdzie przedtem przemienił wodę w wino. A w Kafarnaum mieszkał pewien urzędnik królewski, którego syn chorował. Usłyszawszy, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego z prośbą, aby przyszedł i uzdrowił jego syna: był on bowiem już umierający. Jezus rzekł do niego: Jeżeli znaków i cudów nie zobaczycie, nie uwierzycie. Powiedział do Niego urzędnik królewski: Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko. Rzekł do niego Jezus: Idź, syn twój żyje. Uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego, i szedł z powrotem. A kiedy był jeszcze w drodze, słudzy wyszli mu naprzeciw, mówiąc, że syn jego żyje. Zapytał ich o godzinę, o której mu się polepszyło. Rzekli mu: Wczoraj około godziny siódmej opuściła go gorączka. Poznał więc ojciec, że było to o tej godzinie, o której Jezus rzekł do niego: Syn twój żyje. I uwierzył on sam i cała jego rodzina. Ten już drugi znak uczynił Jezus od chwili przybycia z Judei do Galilei.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

POST NA DZISIAJ

Jednym z wymiarów postu jest doświadczenie własnej słabości, której sobie często nie uświadamiamy. Żyjemy nie dziękując za zdrowie, a wystarczy, że coś ostrzej zaboli, już nie umiemy zebrać myśli, wszystko nas drażni, trudno się zmobilizować, aby posłuchać co ktoś do nas mówi. Dlatego dość często lepiej rozumieją człowieka ci, którzy kiedyś w życiu cierpieli. Nikt nie zachęca, aby świadomie „wpędzać się" w chorobę. Ten sam efekt można osiągnąć przez drobne nawet wyrzeczenia. Czasem odmówienie sobie czegoś powoduje w człowieku co najmniej dyskomfort, zauważamy, jak jesteśmy zależni od przemijających drobiazgów.

Prorok Izajasz zapowiada dzisiaj „nowe niebiosa i nową ziemię" (I czytanie). Chodzi o rzeczywistość eschatologiczną, nieprzemijającą. Znacznie łatwiej znaleźć motywację do budowania tego, co nieprzemijające, jak się sami zawstydzimy jak bardzo jesteśmy zależni od tego, co ulotne. Spróbujmy w czasie do Wielkiego Czwartku każdego dnia sobie czegoś odmówić, może lepiej przeżyjemy tajemnice wolności ofiarowanej nam na nowo przez Zmartwychwstanie.

A może - korzystając nadal z zapowiedzi Izajasza - już od dziś ćwiczyć się w tym, aby nie narzekać - lepiej „będziemy pasować" do Królestwa Radości.

JAŁMUŻNA NA DZISIAJ

Urzędnik królewski, o którym czytamy w Ewangelii zadał sobie trud, by przyjść do Jezusa z prośbą o zdrowie syna. Podejmij jakiś wysiłek dla dobra kogoś z bliskich. Jeszcze lepiej, jakby to było dobro duchowe.

MODLITWA

Dzisiejszy Psalm jest wysławianiem Pana, którego „laska trwa przez całe życie". Jest to łaska nigdy i przez nikogo nie zasłużona, zawsze jest to Dar Bożej Miłości. Chyba też „opłaca się" modlitwa o spostrzegawczość, aby dostrzegać Boże Łaski, Mniej szczęśliwy jest człowiek nie zauważający, jak bardzo jest obdarowany. Poza tym znacznie trudniej jest współpracować z łaskami, o których się nie wie.

WYSŁUCHAJ NAPOMNIENIE

„Jeżeli znaków i cudów nie zobaczycie, nie uwierzycie" - mówi dziś Jezus, nie tylko otaczających Go ludzi. Wiemy dobrze, że wielu, spośród tych, co słuchali Pana Jezusa i patrzyli na Niego nie umiało, czy nie chciało przyjąć prawdy o Bożej Miłości i o posłannictwu Chrystusa. Sami chcemy widzieć Miłość Boga, spróbujmy też pokazywać Ją innym.

ZAUWAŻ DZIEŃ ZBAWIENIA

Ojciec uzdrowionego chłopca skojarzył fakty, zrozumiał, że godzina łaski, była wtedy, gdy rozmawiał z Jezusem. Każde spotkaniem z Nim, każda chwila pamięci o Jego obecności to chwila szczególnej Łaski.