"Opoka" - laboratorium wiary i kultury

Czym są sekty i nowe ruchy religijne? Jakie są ich cechy charakterystyczne, umożliwiające rozpoznanie? Czy sekty łamią prawa człowieka? Jakie są zadania Kościoła katolickiego wobec coraz intensywniejszego rozpowszechniania się sekt i nowych ruchów religijnych?

Temat sekt i nowych ruchów religijnych gości w środkach przekazu coraz częściej. Pokazywane są przede wszystkim zagrożenia, jakie niesie brak przygotowania dużej części naszego społeczeństwa na spotkanie z werbownikami sekt. O wiele rzadziej wskazywane są środki zaradcze i metody obrony przed aktywnością sekciarzy. W Polsce sekty i nowe ruchy religijne zdobywają nowych członków przede wszystkim wśród katolików. Warto zwrócić uwagę, że miejscem szczególnie intensywnej działalności rekrutacyjnej do sekt jest w miesiącach letnich Częstochowa - sanktuarium, do którego przybywają ludzie spragnieni silnych przeżyć religijnych. Wobec coraz większej presji sekciarskich werbowników niezbędne jest przygotowanie polskich katolików na spotkanie z nimi. Doskonałym poradnikiem w tej kwestii jest wznowiona ostatnio przez Wydawnictwo WAM książeczka "Katolik wobec sekt". Opracowali ją Wiesław Dzieża, Aleksander Posacki SJ oraz Stanisław Pyszka SJ. Obok jednoznacznych i przejrzystych odpowiedzi na postawione wyżej i podobne do nich pytania, książka zawiera mało znany w naszym kraju dokument watykański o charakterze raportu, wydany w roku 1986, a zatytułowany "Sekty albo nowe ruchy religijne. Wyzwanie duszpasterskie". Jak Kościół katolicki powinien postępować wobec zagrożenia ze strony sekt i nowych ruchów religijnych? Według autorów książki "Katolik wobec sekt" działania Kościoła katolickiego powinny zmierzać w trzech kierunkach. Po pierwsze, nie rezygnując z postawy dialogu, Kościół powinien energicznie przeciwstawić się wszelkim nieprawdom, fałszującym jego obraz i naukę Chrystusa. Po drugie, trzeba podjąć wysiłek dobrego zapoznania katolików z Pismem Świętym, ponieważ sekty wykorzystują w akcji werbowania nowych członków słabą znajomość Biblii przez wiernych Kościoła. Po trzecie, Kościół powinien uzupełnić braki we własnym życiu wiarą, a także w liturgii, aby katolicy pragnący głęboko we wspólnocie przeżyć obecność Boga, nie musieli szukać "okazji" poza Kościołem.

(a. s.)

opr. TG/PO