Ekskomunika za przerywanie ciąży

Ktoś niedawno napisał, że katolicy nie są ekskomunikowani na mocy prawa kanonicznego tylko za to, że są za przerywaniem ciąży. Przypuszczam, że odnosił się do kanonu 1398. Ale co na to kanon 1329.

Do tych, którzy może zapodzieli swoje egzemplarze Kodeksu Prawa Kanonicznego, kanon 1398 mówi, że „kto powoduje przerywanie ciąży, po zaistnieniu skutku, podlega ekskomunice wiążącej mocą samego prawa”, jest automatycznie ekskomunikowany. Kanon 1329 mówi, że „wspólnicy” w przestępstwie, które pociąga za sobą karę ekskomuniki, są podobnie ekskomunikowani, jeżeli przestępstwo „bez ich udziału nie byłoby dokonane”. W przypadku przerywania ciąży kara stosuje się więc do tego, kto „ma” przerywanie ciąży, i do tego, kto dokonuje przerywania ciąży.

To, co ktoś napisał, a Pan referuje, nie powinno być rozumiane jako zastosowanie do tego, kto jest po prostu „za przerywaniem ciąży”, w sposób niewłaściwy, jak gdyby ta pozycja była bezsporna. Mówiąc to, nie zamierzałem wyrazić osobistej, prywatnej interpretacji prawa kanonicznego. Raczej podawałem autorytatywną interpretację kanonistów dotyczącą automatycznej ekskomuniki za przerywanie ciąży.

Prawo kanoniczne nie jest płaszczyzną na prywatne opinie. Jest istotne, aby było one rozumiane i stosowane jednolicie. Tam, gdzie jego sens nie jest jasny, koniecznie powraca się do autorytetów, uwzględniając zwłaszcza Watykańską Radę Papieską do Autentycznej Interpretacji Prawa Kanonicznego. Moja osobista opinia o znaczeniu tych kanonów mogłaby być bezwartościowa lub najgorsza.

opr. mg/mg