SPRAWIEDLIWOŚĆ... ZUPEŁNIE INNA - Wtorek III tygodnia adwentu (18 XII 2007)

dodał: ks. Zbigniew Kapłański | sekcja: Rekolekcje on-line

dodano: 2007-12-17 15:41:25

Czytania

Jr 23,5-8

Oto nadejdą dni - wyrocznia Pana - kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król, postępując roztropnie, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi. W jego dniach Juda dostąpi zbawienia, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie. To zaś będzie imię, którym go będą nazywać: Pan naszą sprawiedliwością. Dlatego oto nadejdą dni - wyrocznia Pana - kiedy nie będą już mówić: Na życie Pana, który wyprowadził synów Izraela z ziemi egipskiej, lecz raczej: Na życie Pana, który wyprowadził i przywrócił pokolenie domu Izraela z ziemi północnej i ze wszystkich ziem, po których ich rozproszył, tak że będą mogli mieszkać w swej ziemi.

Psalm 

Ps 72,1-2.12-13.18-19

Ref: Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Boże, przekaż Twój sąd Królowi,
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie
i ubogimi według prawa.

Wyzwoli bowiem biedaka, który Go wzywa,
i ubogiego, co nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim,
nędzarza ocali od śmierci.

Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela,
który sam czyni cuda.
Na wieki niech będzie błogosławione Jego imię,
a Jego chwała niech wypełni ziemię.

Wodzu domu Izraela, który na Synaju dałeś Prawo Mojżeszowi, przyjdź nas odkupić mocą Twojego ramienia.

Ewangelia:

Mt 1,18-24

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów . A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

SPRAWIEDLIWOŚĆ... ZUPEŁNIE INNA

Dzisiaj antyfona z jutrzni i nieszporów (jak wczoraj wspominaliśmy pojawia się ona również jako werset przed Ewangelią) woła:
Wodzu domu Izraela, który na Synaju dałeś Prawo Mojżeszowi,
Przyjdź nas odkupić mocą Twojego ramienia!
W tekstach czytań pojawiają się wyrażenia:
Będzie wykonywał...i sprawiedliwość na ziemi;

Będzie panował jako król postępując roztropnie;

Józef był człowiekiem prawym...

Prawość świętego Józefa jest niejako preludium, wstępem do życia Kogoś, Kto na ziemię niesie Bożą Sprawiedliwość, samego Jezusa, Bożego Syna.
W ludzkim prawie, w naszej intuicji, a nawet w teologii czytamy, że sprawiedliwość, to oddanie każdemu tego, co mu się należy. Tymczasem Bóg inaczej patrzy na człowieka - swoje ukochane stworzenie -  choć doskonale zna nasze słabości, zna nasze wiarołomstwo i to czasem ubrane w piękne słowa, manifestacyjne ideologie, On nadal, mimo wszystko chce każdego widzieć w Swoim wiecznym Królestwie. Można by powiedzieć, że w Bożym Sercu jest pewność, że nam się „należy" przygotowane dla nas miejsce, ale nie ze względu na jakiekolwiek zasługi, tylko ze względu na Miłość Boga. Tak więc Boża sprawiedliwość, Boża roztropność jest wyczekiwaniem, „kiedy będzie można człowiekowi przebaczyć...?"
Jego sprawiedliwość, to przebaczenie. Dokonuje się ono w Chrzcie Świętym w Sakramencie Pokuty, Sakramencie Chorych, Pan Bóg jest nieustannie pełen gotowości przebaczenia.
„Na życie Pana...", który wyprowadza nas z beznadziei grzechu, śmierci i cierpienia - można by sparafrazować słowa Jeremiasza. Ale kiesy Bóg może przebaczyć? Nam dał klucz do Swego przebaczenia. Ten klucz to uznanie własnej bezsilności. To stwierdzenie, że sobie nie poradzimy. Dlatego czasem błogosławione jest cierpienie, dlatego czasem spotyka nas zło, byśmy pomyśleli i zobaczyli wybawienie tylko w Bogu. Dlatego nie zawsze nam się uda spełnić postanowienie, dlatego czasem doświadczamy niezrozumienia innych, nawet ukochanych ludzi. By bardziej ufać Bogu, by Mu w ogóle zaufać.
Chyba jednak na tym się nie kończy nasze zadanie. Jeśli chcę iść Bożą drogą, to mam przekraczać tylko ludzkie wyobrażenie prawości, solidności, usłużności. Mogę - przy pomocy Bożej łaski - tak patrzeć na każdego człowieka, by jemu ze swej strony dawać taką szansę, jaką ja sam dostaję od Pana Boga. Wprowadzać w swoje życie Boże rozumienie sprawiedliwości. Po ludzku, to niemożliwe, ale właśnie o to chodzi... Po to spodziewamy się Bożego Narodzenia. Również w naszych sercach, woli i emocjach.