JESTEŚ ZNANY PO IMIENIU - Poniedziałek III tygodnia adwentu (17 XII 2007)

dodał: ks. Zbigniew Kapłański | sekcja: Rekolekcje on-line

dodano: 2007-12-13 13:44:37

17 grudnia zaczyna się druga część adwentu. Choć adwent może mieć różną długość (tym roku 22 dni, a bywa, że ma i 28 dni), to jednak dni od 17 grudnia są szczególnie wydzielone. Liturgia Słowa tych ośmiu dni jest tak dobrana, aby skierować naszą uwagę na najważniejsze tematy adwentowego przygotowania. Mogą w tym pomóc bardzo dawno ułożone tak zwane „Antyfony O", ich nazwa wzięła się stąd, że w dawnych księgach liturgicznych wszystkie rozpoczynały się od wykrzyknika „O", np. dzisiejsza byłaby zapisana

Czytania:

Rdz 49,2.8-10

Jakub zwołał swoich synów i powiedział do nich: Zbierzcie się i słuchajcie, synowie Jakuba, słuchajcie Izraela, ojca waszego! Judo, ciebie sławić będą bracia twoi, twoja bowiem ręka na karku twych wrogów! Synowie twego ojca będą ci oddawać pokłon! Judo, młody lwie, na zdobyczy róść będziesz, mój synu: jak lew czai się, gotuje do skoku, do lwicy podobny - któż się ośmieli go drażnić? Nie zostanie odjęte berło od Judy ani laska pasterska spośród kolan jego, aż przyjdzie ten, do którego ono należy, i zdobędzie posłuch u narodów!

Psalm 

Ps 72,1-4.7-8.17

Ref: Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Boże, przekaż Twój sąd Królowi,
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie
i ubogimi według prawa.

Niech góry przyniosą pokój ludowi,
a wzgórza sprawiedliwość.
Otoczy opieką ubogich z ludu,
będzie ratował dzieci biedaków.

Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość
i wielki pokój, aż księżyc nie zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza,
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Niech Jego imię trwa na wieki,
jak długo świeci słońce, niech trwa Jego imię.
Niech Jego imieniem wzajemnie się błogosławią,
niech wszystkie narody ziemi życzą Mu szczęścia.

Mądrości Najwyższego, która urządzasz wszystko mocno i łagodnie, przyjdź i naucz nas drogi roztropności.

Ewangelia 

Mt 1,1-17

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Ezrona; Ezron ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida. Dawid był ojcem Salomona, a matką była /dawna/ żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego. Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Tak więc w całości od Abrahama do Dawida jest czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.

JESTEŚ ZNANY PO IMIENIU

         17 grudnia zaczyna się druga część adwentu. Choć adwent może mieć różną długość (tym roku 22 dni, a bywa, że ma i 28 dni), to jednak dni od 17 grudnia są szczególnie wydzielone. Liturgia Słowa tych ośmiu dni jest tak dobrana, aby skierować naszą uwagę na najważniejsze tematy adwentowego przygotowania. Mogą w tym pomóc bardzo dawno ułożone tak zwane „Antyfony O", ich nazwa wzięła się stąd, że w dawnych księgach liturgicznych wszystkie rozpoczynały się od wykrzyknika „O", np. dzisiejsza byłaby zapisana

„O, Mądrości Najwyższego, która urządzasz
wszystko mocno i łagodnie, przyjdź i naucz nas drogi
roztropności!"

         Te antyfony występują jako śpiew przed Ewangelią, ale są również w Liturgii Godzin (jakby kto potrafił znaleźć czas na modlitwę brewiarzową, to w tym okresie szczególnie do tego zachęcamy, jeśli nie mamy odpowiednich książek, to ta modlitwa jest dostępna w internecie np. pod hasłem „brewiarz")

         Dzisiejsza Ewangelia przynosi nam rodowód Jezusa Chrystusa, potomka króla Dawida, pierwsze czytanie, to fragment pożegnalnej mowy patriarchy Jakuba - Izraela, w której słyszymy zapowiedź, że Mesjasz będzie potomkiem Judy. Dla narodu wybranego były to szczególnie ważne stwierdzenia, przywiązywali ogromną rolę do pochodzenia, do imion przodków. Ale chrześcijaństwo, choć jest religią powszechną i pokazuje otwartą drogę do Pana Boga, do zbawienia każdemu człowiekowi, niezależnie od narodu, rasy, pochodzenia czy zasług to jednak widzi w tych fragmentach wskazania i dla nas ważne.

         Rodowód przypomina, że Jezus urodził się w konkretnym rodzie, w konkretnym miejscu, po prostu, że jest na pewno człowiekiem, chodził po ziemi, jest postacią historyczną. Imiona wymieniane w Piśmie Świętym przypominają, że Zbawienie nie jest jakąś teorią, jest dane każdemu człowiekowi.

         Każdy z nas jest upragniony przez Pana Boga, nawet jakby ludzie nas nie chcieli (jak w pewnym czasie Pana Jezusa), to Bóg nas chciał i chce nas „widzieć" w Swoim Królestwie. Jesteśmy znani po imieniu i każdy ma swoją misję, nawet jak musimy cierpieć w samotności - jeśli złączymy nasze cierpienie z Męką Pana Jezusa, to już każda chwila bólu fizycznego czy duchowego nabiera nadprzyrodzonej wartości, wręcz zbawczej mocy. To jakoś jest „potrzebne" Panu Bogu.

         Oprócz tego, że każdego dnia trzeba stawiać sobie pytanie, jaki Pan Bóg ma wobec mnie zamiar, jakie oczekiwania, jakie zlecenia, komu mam pokazać Jego Miłość, a komu o Niej opowiedzieć, to dobrze jest przypominać sobie o Jego Miłości do każdego, do mnie, do Ciebie, do tych, których spotykamy.