Wtorek, 23 grudnia 2008 r.
dodał: ks. Zbigniew Kapłański | sekcja: Rekolekcje on-line
Zapraszamy do uczestniczenia w rekolekcjach on-line.
Jeśli jesteś tutaj pierwszy raz, nie szkodzi, możesz kontynuować rekolekcje, które będą trwały cały Adwent. Zachęcamy do zapoznania się ze wstępem do całości rekolekcji.
Wtorek, 23 grudnia 2008 r.
Dzisiejsze czytania:
(Ml 3,1-4.23-24)
Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów. Ale kto przetrwa dzień Jego nadejścia i kto się ostoi, gdy się ukaże? Albowiem On jest jak ogień złotnika i jak ług farbiarzy. Usiądzie więc, jakby miał przetapiać i oczyszczać srebro, i oczyści synów Lewiego, i przecedzi ich jak złoto i srebro, a wtedy będą składać Panu ofiary sprawiedliwe. Wtedy będzie miła Panu ofiara Judy i Jeruzalem jak za dawnych dni i lat starożytnych. Oto Ja poślę wam proroka Eliasza przed nadejściem dnia Pańskiego, dnia wielkiego i strasznego. I skłoni serce ojców ku synom, a serce synów ku ich ojcom, abym nie przyszedł i nie poraził ziemi [izraelskiej] przekleństwem.
(Ps 25,4-5.8-10.14)
Podnieście głowy, bo Zbawca nadchodzi
Daj mi poznać Twoje drogi, Panie,
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń,
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.
Podnieście głowy, bo Zbawca nadchodzi
Dobry jest Pan i prawy,
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze,
pokornych uczy dróg swoich.
Podnieście głowy, bo Zbawca nadchodzi
Wszystkie ścieżki Pana są pewne i pełne łaski
dla strzegących Jego praw i przymierza.
Bóg powierza swe zamiary tym, którzy się Go boją,
i objawia im swoje przymierze.
Królu narodów, kamieniu węgielny Kościoła, przyjdź i zbaw człowieka, którego z mułu utworzyłeś
(Łk 1,57-66)
Dla Elżbiety zaś nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: Nie, lecz ma otrzymać imię Jan. Odrzekli jej: Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię. Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: Jan będzie mu na imię. I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: Kimże będzie to dziecię? Bo istotnie ręka Pańska była z nim.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(Ml 3,1-4.23-24)
Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów. Ale kto przetrwa dzień Jego nadejścia i kto się ostoi, gdy się ukaże? Albowiem On jest jak ogień złotnika i jak ług farbiarzy. Usiądzie więc, jakby miał przetapiać i oczyszczać srebro, i oczyści synów Lewiego, i przecedzi ich jak złoto i srebro, a wtedy będą składać Panu ofiary sprawiedliwe. Wtedy będzie miła Panu ofiara Judy i Jeruzalem jak za dawnych dni i lat starożytnych. Oto Ja poślę wam proroka Eliasza przed nadejściem dnia Pańskiego, dnia wielkiego i strasznego. I skłoni serce ojców ku synom, a serce synów ku ich ojcom, abym nie przyszedł i nie poraził ziemi [izraelskiej] przekleństwem.
(Ps 25,4-5.8-10.14)
Podnieście głowy, bo Zbawca nadchodzi
Daj mi poznać Twoje drogi, Panie,
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń,
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.
Podnieście głowy, bo Zbawca nadchodzi
Dobry jest Pan i prawy,
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze,
pokornych uczy dróg swoich.
Podnieście głowy, bo Zbawca nadchodzi
Wszystkie ścieżki Pana są pewne i pełne łaski
dla strzegących Jego praw i przymierza.
Bóg powierza swe zamiary tym, którzy się Go boją,
i objawia im swoje przymierze.
Królu narodów, kamieniu węgielny Kościoła, przyjdź i zbaw człowieka, którego z mułu utworzyłeś
(Łk 1,57-66)
Dla Elżbiety zaś nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: Nie, lecz ma otrzymać imię Jan. Odrzekli jej: Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię. Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: Jan będzie mu na imię. I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: Kimże będzie to dziecię? Bo istotnie ręka Pańska była z nim.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ZDANIE NA DZIŚ (POWTÓRZ W CIĄGU DNIA WIELE RAZY)
„Podnieście głowy, bo Zbawca nadchodzi" (refren Psalmu)
ROZWAŻ (NAJLEPIEJ NA ADORACJI)
Prorok Malachiasz pyta dziś: „kto przetrwa dzień nadejścia Pana i kto się ostoi, gdy się ukaże" (I czytanie). Ale przecież - kilka zdań wcześniej - prorok wyraźnie mówi, że pragniemy i oczekujemy przyjścia Pana. Rzeczywiście, jest w życiu ludzkim ta sprzeczność: tęsknimy za przyjściem kogoś, kto nas wybawi, a jednocześnie często lękamy się Jego nadejścia. Zdajemy sobie sprawę, że nie jesteśmy bez winy i - jak my mamy zarzuty wobec innych ludzi, tak zapewne wielu spośród nich ma zarzuty wobec naszego myślenia, mówienia i postępowania. Zarówno Adwent jak i każda inna szansa na przygotowanie mają temu służyć: aby poddać się oczyszczeniu przez Pana i od Niego uczyć się miłosierdzia. Jako osoby wolne mamy przyjąć Jego sposób myślenia i uczyć się takiego odnoszenia się do ludzi, jakiego odnoszenia się do nas od Niego oczekujemy.
Powiedzmy to jeszcze raz: według takich zasad Pan Bóg nas oceni, według jakich my nauczymy się oceniać innych: „odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom..."
Ewangelia zachęca nas do tego, byśmy ćwiczyli się w odnajdywaniu woli Bożej: Zachariasz, ojciec Jana Chrzciciela odzyskał mowę, gdy zaczął myśleć Bożymi kategoriami, jego język został uwolniony, gdy był już gotów wychwalać Boga, a nie sprawdzać Jego prawdomówność. Wolny jest tylko ten człowiek, który przede wszystkim chce oddawać chwałę Panu Bogu, a resztę życia temu umie podporządkować. Wcale przez to nie będzie gorszym ojcem czy matką, nie zaniedba swych obowiązków w pracy i w domu, bo wola Boża dotyczy życia na ziemi: Pan Bóg tego pragnie, abyśmy radośnie spełniali swoje powinności i przez to ukazywali, Kto jest źródłem takiego rozumienia świata i takiej mocy, która pozwala w tym wytrwać.
ZAPAMIĘTAJ
„Dobry jest Pan i prawy, dlatego wskazuje drogę grzesznikom" i „Bóg powierza swe zamiary tym, którzy się Go boją i objawia im swoje przymierze" (z psalmu). Bać się Boga w znaczeniu biblijnym to lękać się, aby nie zranić Jego przyjaźni, to postępować w taki sposób, aby On nie czuł się przez nas odepchnięty.
WPROWADŹ W ŻYCIE
Ostatnie chwile, by w swojej woli oderwać się od wszystkiego, co Pana Boga odsuwa na dalszy plan. Chce być wierzący, czyli Jego stawiać na pierwszym miejscu. Myśleć o takim przeżywaniu ludzkiej miłości, aby Bóg był uwielbiony, o takim organizowaniu czasu wolnego, by od Niego odpoczynek się zaczynał. Nie pójdę tam, gdzie Jego nie szanują. Nie wyjadę na urlop tam, gdzie nie będzie świątyni z niedzielną Mszą Świętą.... okazja, by porządkować całe życie, by na każdy miesiąc roku patrzeć przez perspektywę Bożego Narodzenia...
ZASTOSUJ W SWOJEJ RODZINIE
Patrz na innych, jak byś pragnął, aby Pan Bóg na Ciebie patrzył.
„Podnieście głowy, bo Zbawca nadchodzi" (refren Psalmu)
ROZWAŻ (NAJLEPIEJ NA ADORACJI)
Prorok Malachiasz pyta dziś: „kto przetrwa dzień nadejścia Pana i kto się ostoi, gdy się ukaże" (I czytanie). Ale przecież - kilka zdań wcześniej - prorok wyraźnie mówi, że pragniemy i oczekujemy przyjścia Pana. Rzeczywiście, jest w życiu ludzkim ta sprzeczność: tęsknimy za przyjściem kogoś, kto nas wybawi, a jednocześnie często lękamy się Jego nadejścia. Zdajemy sobie sprawę, że nie jesteśmy bez winy i - jak my mamy zarzuty wobec innych ludzi, tak zapewne wielu spośród nich ma zarzuty wobec naszego myślenia, mówienia i postępowania. Zarówno Adwent jak i każda inna szansa na przygotowanie mają temu służyć: aby poddać się oczyszczeniu przez Pana i od Niego uczyć się miłosierdzia. Jako osoby wolne mamy przyjąć Jego sposób myślenia i uczyć się takiego odnoszenia się do ludzi, jakiego odnoszenia się do nas od Niego oczekujemy.
Powiedzmy to jeszcze raz: według takich zasad Pan Bóg nas oceni, według jakich my nauczymy się oceniać innych: „odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom..."
Ewangelia zachęca nas do tego, byśmy ćwiczyli się w odnajdywaniu woli Bożej: Zachariasz, ojciec Jana Chrzciciela odzyskał mowę, gdy zaczął myśleć Bożymi kategoriami, jego język został uwolniony, gdy był już gotów wychwalać Boga, a nie sprawdzać Jego prawdomówność. Wolny jest tylko ten człowiek, który przede wszystkim chce oddawać chwałę Panu Bogu, a resztę życia temu umie podporządkować. Wcale przez to nie będzie gorszym ojcem czy matką, nie zaniedba swych obowiązków w pracy i w domu, bo wola Boża dotyczy życia na ziemi: Pan Bóg tego pragnie, abyśmy radośnie spełniali swoje powinności i przez to ukazywali, Kto jest źródłem takiego rozumienia świata i takiej mocy, która pozwala w tym wytrwać.
ZAPAMIĘTAJ
„Dobry jest Pan i prawy, dlatego wskazuje drogę grzesznikom" i „Bóg powierza swe zamiary tym, którzy się Go boją i objawia im swoje przymierze" (z psalmu). Bać się Boga w znaczeniu biblijnym to lękać się, aby nie zranić Jego przyjaźni, to postępować w taki sposób, aby On nie czuł się przez nas odepchnięty.
WPROWADŹ W ŻYCIE
Ostatnie chwile, by w swojej woli oderwać się od wszystkiego, co Pana Boga odsuwa na dalszy plan. Chce być wierzący, czyli Jego stawiać na pierwszym miejscu. Myśleć o takim przeżywaniu ludzkiej miłości, aby Bóg był uwielbiony, o takim organizowaniu czasu wolnego, by od Niego odpoczynek się zaczynał. Nie pójdę tam, gdzie Jego nie szanują. Nie wyjadę na urlop tam, gdzie nie będzie świątyni z niedzielną Mszą Świętą.... okazja, by porządkować całe życie, by na każdy miesiąc roku patrzeć przez perspektywę Bożego Narodzenia...
ZASTOSUJ W SWOJEJ RODZINIE
Patrz na innych, jak byś pragnął, aby Pan Bóg na Ciebie patrzył.
Źródło: Opoka