Niedziela, 21 grudnia 2008 r.
dodał: ks. Zbigniew Kapłański | sekcja: Rekolekcje on-line
Zapraszamy do uczestniczenia w rekolekcjach on-line.
Jeśli jesteś tutaj pierwszy raz, nie szkodzi, możesz kontynuować rekolekcje, które będą trwały cały Adwent. Zachęcamy do zapoznania się ze wstępem do całości rekolekcji.
Niedziela, 21 grudnia 2008 r.
Dzisiejsze czytania:
(2 Sm 7,1-5.8b-12.14a.16)
Gdy król Dawid zamieszkał w swoim domu, a Pan poskromił wokoło wszystkich jego wrogów, rzekł król do proroka Natana: Spójrz, ja mieszkam w pałacu cedrowym, a Arka Boża mieszka w namiocie. Natan powiedział do króla: Uczyń wszystko, co zamierzasz w sercu, gdyż Pan jest z tobą. Lecz tej samej nocy Pan skierował do Natana następujące słowa: Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan: Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie? A teraz przemówisz do sługi mojego, Dawida: To mówi Pan Zastępów: Zabrałem cię z pastwiska spośród owiec, abyś był władcą nad ludem moim, nad Izraelem. I byłem z tobą wszędzie, dokąd się udałeś, wytraciłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół. Dam ci sławę największych ludzi na ziemi. Wyznaczę miejsce mojemu ludowi, Izraelowi, i osadzę go tam, i będzie mieszkał na swoim miejscu, a nie poruszy się więcej, a ludzie nikczemni nie będą go już uciskać jak dawniej. Od czasu kiedy ustanowiłem sędziów nad ludem moim izraelskim, obdarzyłem cię pokojem ze wszystkimi wrogami. Tobie też Pan zapowiedział, że ci zbuduje dom. Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem, a jeżeli zawini, będę go karcił rózgą ludzi i ciosami synów ludzkich. Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki.
(Ps 89, 2-5.27.29)
Na wieki będę sławił łaski Pana
Na wieki będę sławił łaski Pana,
moimi ustami będę głosił Twą wierność przez wszystkie pokolenia.
Albowiem powiedziałeś: „Na wieki ugruntowana jest łaska",
utrwaliłeś swą wierność w niebiosach.
Na wieki będę sławił łaski Pana
„Zawarłem przymierze z moim wybrańcem,
przysiągłem mojemu słudze Dawidowi:
Utrwalę twoje potomstwo na wieki
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia".
Na wieki będę sławił łaski Pana
On będzie wołał do Mnie: „Ty jesteś moim Ojcem,
moim Bogiem, opoką mego zbawienia".
Na wieki zachowam dla niego łaskę
i trwałe będzie moje z nim przymierze.
Na wieki będę sławił łaski Pana
(Rz 16,25-27)
Temu, który ma moc utwierdzić was
zgodnie z Ewangelią i moim głoszeniem
Jezusa Chrystusa,
zgodnie z objawioną tajemnicą,
dla dawnych wieków ukrytą,
teraz jednak ujawnioną,
a przez pisma prorockie na rozkaz odwiecznego Boga
wszystkim narodom obwieszczoną,
dla skłonienia ich do posłuszeństwa wierze,
Bogu, który jedynie jest mądry,
przez Jezusa Chrystusa,
niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.
(Łk 1, 38)
Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa.
(Łk 1,26-38)
W szóstym miesiącu posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, . Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca. Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa! Wtedy odszedł od Niej anioł.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
ZDANIE NA DZIŚ (POWTÓRZ W CIĄGU DNIA WIELE RAZY)
„Bogu, który jedynie jest mądry [...] niech będzie chwała na wieki wieków" (z II czytania)
ROZWAŻ (NAJLEPIEJ NA ADORACJI)
Wydaje się, że troska Dawida, który zawstydził się, że on sam mieszka w pałacu, a Arka Przymierza w namiocie była mądra i szczera (I czytanie). Ale.... nie każda dobra idea jest miła Panu Bogu. On nie pragnie, abyśmy wykonali wszelkie dobro w świecie, jakie jest do zrobienia. On chce, abyśmy spełnili tylko to, co jest przeznaczone do zrobienia dla nas. I chce powiedzieć nam, co jest dobrem dla nas przewidzianym. Najważniejsze dla Niego jest to, abyśmy dążyli coraz skuteczniej do własnego zbawienia, a nie to, byśmy przez własne reformy zbawiali i poprawiali świat.
Co mnie najbardziej przybliża do zbawienia? Czy w modlitwie zadawałem Panu Bogu to pytanie?
ZAPAMIĘTAJ
Pan Bóg zawarł z nami przymierze, któremu jest wierny. Psalm przypomina, że istotą tego przymierza jest obietnica Boga, że nas doprowadzi do zbawienia, do wieczności z Nim, a zatem do szczęścia. Nie warto szukać szczęścia poza Panem Bogiem, bo okaże się, że droga powrotu będzie bardzo długa. Mądrzej jest się Go zapytać i poddać się prowadzeniu niż w upokorzeniu wracać na Jego drogi.
WPROWADŹ W ŻYCIE
Dziękuj dziś Panu Bogu za Jego prowadzenie: za ludzi, których stawia na Twojej drodze ( i za tych, przez których dzieje się w Twoim życiu wyraźne dobro i za tych, których postawa zmusza do myślenia, albo nawet przez których uczysz się wielkiej cierpliwości i trudnej wierności )
Korzystaj z każdej okazji, by uczyć się wrażliwości na Boże znaki.
ZASTOSUJ W SWOJEJ RODZINIE
Niech Twoi bliscy zauważą Twoja wdzięczność. Nie tylko za ich istnienie. Czy umiesz już dziękować za smaczną zupę i zmieniony obrus? Czy umiesz już dziękować za trud, jaki najbliżsi podejmują z myślą o Tobie w pracy, po drodze, podczas zakupów?
Jak tę wdzięczność wyrażać? Słowem? Gestem? Jak wytrwać w dostrzeganiu i wypowiadaniu tej wdzięczności?