Środa, 17 grudnia 2008 r.

Rozpoczyna się druga część adwentu, narasta oczekiwanie, jeszcze kilka Mszy Świętych roratnich (ostatnia 24 XII), a my zapraszamy do kontynuowania naszych rozważań. Z doświadczenia poprzednich pokoleń wiemy, że czas poświęcony w adwencie na refleksję i modlitwę w intencji osób, które spotkamy podczas świąt przynosi nieporównywalne owoce.
Warto w tym czasie zwrócić uwagę na antyfony, które w Mszach Świętych występują jako śpiew przed Ewangelią. Są jednymi ze starszych tekstów liturgicznych, pojawiają się właśnie w drugiej, krótszej części adwentu i wyrażają różne aspekty nadziei związanej z oczekiwanym przyjściem Zbawiciela.
 
(Rdz 49,2.8-10)
Jakub zwołał swoich synów i powiedział do nich: Zbierzcie się i słuchajcie, synowie Jakuba, słuchajcie Izraela, ojca waszego! Judo, ciebie sławić będą bracia twoi, twoja bowiem ręka na karku twych wrogów! Synowie twego ojca będą ci oddawać pokłon! Judo, młody lwie, na zdobyczy róść będziesz, mój synu: jak lew czai się, gotuje do skoku, do lwicy podobny - któż się ośmieli go drażnić? Nie zostanie odjęte berło od Judy ani laska pasterska spośród kolan jego, aż przyjdzie ten, do którego ono należy, i zdobędzie posłuch u narodów!
 
(Ps 72,1-4.7-8.17)
Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Boże, przekaż Twój sąd Królowi,
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie
i ubogimi według prawa.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Niech góry przyniosą pokój ludowi,
a wzgórza sprawiedliwość.
Otoczy opieką ubogich z ludu,
będzie ratował dzieci biedaków.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość
i wielki pokój, aż księżyc nie zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza,
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Niech Jego imię trwa na wieki,
jak długo świeci słońce, niech trwa Jego imię.
Niech Jego imieniem wzajemnie się błogosławią,
niech wszystkie narody ziemi życzą Mu szczęścia.

Mądrości Najwyższego, która urządzasz wszystko mocno i łagodnie, przyjdź i naucz nas drogi roztropności.

(Mt 1,1-17)
Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Ezrona; Ezron ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida. Dawid był ojcem Salomona, a matką była /dawna/ żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego. Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Tak więc w całości od Abrahama do Dawida jest czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ZDANIE NA DZIŚ (POWTÓRZ W CIĄGU DNIA WIELE RAZY)
„Mądrości Najwyższego, [...] przyjdź i naucz nas drogi roztropności" (jedna z Antyfon adwentu, w Liturgii Słowa znajdziemy ją przed Ewangelią)

ROZWAŻ (NAJLEPIEJ NA ADORACJI)
Święty Mateusz w cytowanym dziś fragmencie jego ewangelii przytacza rodowód Jezusa od strony Józefa, męża Maryi. Choć historycy znajdują pomyłki w tym rodowodzie, to jednak dla ewangelisty zupełnie nie było ważne. Nie chciał on bowiem zaprezentować konkretnych imion, tylko pokazać, że Zbawiciel jest zapowiadanym od dawna Mesjaszem, że jego przodkowie noszą konkretne imiona, że naprawdę się narodził, według porządku „zaplanowanego" przez Pana Boga. Wspomniane pomyłki - niektórzy twierdzą, że są zamierzone - pozwalają widzieć Narodzenie Jezusa jako fakt ponadczasowy, który możemy umiejscowić w każdym czasie i w każdym miejscu.
To jest ten Zbawiciel, za którym tęskniono od wieków. Bo Jego pojawienie się na tym świecie jest niepowtarzalną szansą - szansą na pokój (I czytanie i refren psalmu). Gdziekolwiek „zapotrzebowanie" na pokój jest duże, to tym bardziej trzeba się oprzeć o Zbawiciela, u Niego szukać sposobów na wprowadzanie pokoju.
Jeśli widzę gdzieś brak pokoju, czy to miałby być pokój wewnętrzny, pokój serca, czy miałby dotyczyć międzyludzkich odniesień, to zawsze trzeba zapytać, jakiej rady udzieliłby Jezus, jakimi sposobami chciałby, abyśmy się posłużyli.

ZAPAMIĘTAJ
„Niech Jego imieniem wzajemnie się błogosławią" (z psalmu). Radziłbym wprowadzić w nasze środowiska, a zwłaszcza rodziny zwyczaj udzielania sobie błogosławieństwa w Imię Boże. To jest zawsze źródło łask, to zawsze owocuje.

WPROWADŹ W ŻYCIE
Zastanów się, czym się różni roztropność pochodząca z Mądrości Najwyższego od tej roztropności, którą by doradzili ludzie nie stawiający sobie zbawienia jako realnego celu. Na czym polega roztropność, która przybliża nas do zbawienia?

ZASTOSUJ W SWOJEJ RODZINIE
Pomyśl o swoim rodowodzie. Może warto odświeżyć jakieś wspomnienia, jakieś pamiątki... Może przygotować na któryś ze świątecznych posiłków ciekawe opowiadanie, które będzie przypomnieniem przodków, po których zachowało się niejedno wspomnienie...