Sobota, 6 grudnia 2008 r.
dodał: ks. Zbigniew Kapłański | sekcja: Rekolekcje on-line
Zapraszamy do uczestniczenia w rekolekcjach on-line.
Jeśli jesteś tutaj pierwszy raz, nie szkodzi, możesz kontynuować rekolekcje, które będą trwały cały Adwent. Zachęcamy do zapoznania się ze wstępem do całości rekolekcji.
Sobota, 6 grudnia 2008 r.
Dzisiejsze czytania
(Iz 30,19-21.23-26)
To mówi Pan Bóg, Święty Izraela: Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci On łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci. Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, ale oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: To jest droga, idźcie nią!, gdybyś zboczył na prawo lub na lewo. On użyczy deszczu na twoje zboże, którym obsiejesz rolę, a chleb z urodzajów gleby będzie soczysty i pożywny. Twoja trzoda będzie się pasła w owym czasie na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została przewiana opałką i siedlaczką. Przyjdzie do tego, iż po wszystkich wysokich górach i po wszystkich wzniesionych pagórkach znajdą się strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy upadną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca stanie się siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni - w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach.
(Ps 147,1-2.3-4.5-6)
Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu
Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu,
słodko jest Go wychwalać.
Pan buduje Jeruzalem,
gromadzi rozproszonych z Izraela.
Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu
On leczy złamanych na duchu
i przewiązuje im rany.
On liczy wszystkie gwiazdy
i każdej nadaje imię.
Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu
Nasz Pan jest wielki i potężny,
a Jego mądrość niewypowiedziana.
Pan dźwiga pokornych,
karki grzeszników zgina do ziemi.
(Iz 33,22)
Pan naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą, Pan naszym królem, On nas zbawi.
(Mt 9,35-10,1.6-8)
Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ZDANIE NA DZIŚ (POWTÓRZ W CIĄGU DNIA WIELE RAZY)
„[Jezus] litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza" (z Ewangelii)
ROZWAŻ (NAJLEPIEJ NA ADORACJI)
Już od środy widać w spojrzeniu Jezusa zatroskanie - początek Adwentu jest okazją do tego, by zastanowić się, kogo słuchamy, kto jest dla nas autorytetem. Można inaczej postawić ten problem - czy zauważyliśmy, że zawsze, gdy spotyka nas jakieś niepowodzenie, to jest to skutkiem wędrówki przez życie w kierunku obranym przez siebie, albo własnymi drogami. Czasem nawet człowiek się modli, ale raczej w taki sposób, by wskazać Panu Bogu, co ma błogosławić bez pytania, czy to, co podjęliśmy jest zgodne z Jego wolą. Obojętne, czy to jest kierunek studiów, czy rodzaj pracy, sposób wypowiadania swoich racji czy oczekiwania wobec innych.
Pan Bóg obiecuje, że usłyszysz „słowa rozlegające się za tobą: >To jest droga, idźcie nią<, gdybyś zboczył na prawo lub na lewo (z I czytania).
Aby dostrzec, usłyszeć glos Bożego prowadzenia trzeba mieć wrażliwość. Aby mieć tę wrażliwość, trzeba się modlić, zwłaszcza na adoracji.
ZAPAMIĘTAJ
„Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu" (refren Psalmu). Pierwsze czytanie pokazuje dobrobyt jako skutek słuchania Boga, ale też sugeruje, że ostatecznie chodzi o dobra duchowe. A nawet, jakby trzeba żyć pośród utrapień, to Mistrz „nie odstąpi od ciebie" (I czytanie)
WPROWADŹ W ŻYCIE
Warto ćwiczyć wrażliwość na głos Pana Boga. Modlitwa - według wzoru Jezusa - jest jakby „nastrajaniem własnego odbiornika na głos Boga". Każdy człowiek może iść tą drogą, każdy, kto nią idzie postępuje naprzód, ma sukcesy.
Mam szansę rzeźbić piękno życia, gdy odkryję zaplanowany przez Pana Boga jego kształt.
ZASTOSUJ W SWOJEJ RODZINIE
Odczytywanie woli Bożej jest szczególnie owocne w relacjach z naszymi bliskimi: aby odkrywać dobro, jakie Pan Bóg im powierzył, pomóc im samym odkrywać ich własne talenty i je rozwijać.
Niech Pan Bóg nas broni, abyśmy chcieli rządzić czyimś życiem! Niech Aniołowie nas strzegą, abyśmy własny sposób myślenia, subiektywny sposób widzenia dobra narzucali innym!
(Iz 30,19-21.23-26)
To mówi Pan Bóg, Święty Izraela: Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci On łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci. Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, ale oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: To jest droga, idźcie nią!, gdybyś zboczył na prawo lub na lewo. On użyczy deszczu na twoje zboże, którym obsiejesz rolę, a chleb z urodzajów gleby będzie soczysty i pożywny. Twoja trzoda będzie się pasła w owym czasie na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została przewiana opałką i siedlaczką. Przyjdzie do tego, iż po wszystkich wysokich górach i po wszystkich wzniesionych pagórkach znajdą się strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy upadną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca stanie się siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni - w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach.
(Ps 147,1-2.3-4.5-6)
Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu
Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu,
słodko jest Go wychwalać.
Pan buduje Jeruzalem,
gromadzi rozproszonych z Izraela.
Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu
On leczy złamanych na duchu
i przewiązuje im rany.
On liczy wszystkie gwiazdy
i każdej nadaje imię.
Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu
Nasz Pan jest wielki i potężny,
a Jego mądrość niewypowiedziana.
Pan dźwiga pokornych,
karki grzeszników zgina do ziemi.
(Iz 33,22)
Pan naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą, Pan naszym królem, On nas zbawi.
(Mt 9,35-10,1.6-8)
Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ZDANIE NA DZIŚ (POWTÓRZ W CIĄGU DNIA WIELE RAZY)
„[Jezus] litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza" (z Ewangelii)
ROZWAŻ (NAJLEPIEJ NA ADORACJI)
Już od środy widać w spojrzeniu Jezusa zatroskanie - początek Adwentu jest okazją do tego, by zastanowić się, kogo słuchamy, kto jest dla nas autorytetem. Można inaczej postawić ten problem - czy zauważyliśmy, że zawsze, gdy spotyka nas jakieś niepowodzenie, to jest to skutkiem wędrówki przez życie w kierunku obranym przez siebie, albo własnymi drogami. Czasem nawet człowiek się modli, ale raczej w taki sposób, by wskazać Panu Bogu, co ma błogosławić bez pytania, czy to, co podjęliśmy jest zgodne z Jego wolą. Obojętne, czy to jest kierunek studiów, czy rodzaj pracy, sposób wypowiadania swoich racji czy oczekiwania wobec innych.
Pan Bóg obiecuje, że usłyszysz „słowa rozlegające się za tobą: >To jest droga, idźcie nią<, gdybyś zboczył na prawo lub na lewo (z I czytania).
Aby dostrzec, usłyszeć glos Bożego prowadzenia trzeba mieć wrażliwość. Aby mieć tę wrażliwość, trzeba się modlić, zwłaszcza na adoracji.
ZAPAMIĘTAJ
„Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu" (refren Psalmu). Pierwsze czytanie pokazuje dobrobyt jako skutek słuchania Boga, ale też sugeruje, że ostatecznie chodzi o dobra duchowe. A nawet, jakby trzeba żyć pośród utrapień, to Mistrz „nie odstąpi od ciebie" (I czytanie)
WPROWADŹ W ŻYCIE
Warto ćwiczyć wrażliwość na głos Pana Boga. Modlitwa - według wzoru Jezusa - jest jakby „nastrajaniem własnego odbiornika na głos Boga". Każdy człowiek może iść tą drogą, każdy, kto nią idzie postępuje naprzód, ma sukcesy.
Mam szansę rzeźbić piękno życia, gdy odkryję zaplanowany przez Pana Boga jego kształt.
ZASTOSUJ W SWOJEJ RODZINIE
Odczytywanie woli Bożej jest szczególnie owocne w relacjach z naszymi bliskimi: aby odkrywać dobro, jakie Pan Bóg im powierzył, pomóc im samym odkrywać ich własne talenty i je rozwijać.
Niech Pan Bóg nas broni, abyśmy chcieli rządzić czyimś życiem! Niech Aniołowie nas strzegą, abyśmy własny sposób myślenia, subiektywny sposób widzenia dobra narzucali innym!
Źródło: Opoka