Temat tygodnia

1 czerwca: pierwszy Dzień Dziękczynienia

Pod nazwą „Dziękuję ci...” ruszyła w ogólnopolskich mediach kampania promocyjna Dnia Dziękczynienia, który 1 czerwca będzie obchodzony w całej Polsce. Zdaniem abp. Kazimierza Nycza, pomysłodawcy ustanowienia Dnia Dziękczynienia w każdą pierwszą niedzielę czerwca, ma on być duchowym wotum wdzięczności Polaków za niepodległość i wolność oraz okazją do dziękowania bliskim za otrzymywane od nich dobro.

„Wychodzimy od konkretnego człowieka, który powinien uczyć się postawy wdzięczności, najprościej wyrażającej się słowem «dziękuję». Można to robić wspólnie, w swoich parafiach. Pierwszeństwo w tym może mieć to szczególne miejsce w Warszawie, jakim jest Świątynia Opatrzności Bożej” – powiedział abp Kazimierz Nycz, metropolita warszawski.

Kampania promocyjna jest wspólnym przedsięwzięciem Centrum Opatrzności Bożej, Telewizji Polskiej i Polskiego Radia. W mediach pojawiać się będą spoty reklamowe przedstawiające Polaków w różnym wieku, którzy dziękują swoim bliskim za różne sprawy.

Działa już społecznościowy portal internetowy www.dziekuje.pl
Na stronie ukazywane będą różnego rodzaju inicjatywy, mające promować ideę dziękczynienia zarówno w życiu osobistym Polaków, jak i w przestrzenni wirtualnej (za: rv-rl/zk, © Radio Vaticana 2008)

Dziękowanie wydaje się czymś oczywistym, ale jeśli się bardziej wnikliwie przypatrzeć postawom ludzi wokół, to niestety można często zauważyć brak wdzięczności i postawę roszczeniową. Grzechem wobec wdzięczności jest też krótka pamięć wobec dobroczyńców. Pocieszające jednak jest to, że na naukę wdzięczności nigdy za późno nie jest! Dzień Wdzięczności jest dobrą okazją, by zacząć praktykować wdzięczność dla Pana Boga i ludzi. Codziennie bowiem jesteśmy zasypywani darami, których często nie dostrzegamy...

[zk]

Stanisław Papczyński

Rozważanie o poszczególnych dobrodziejstwach Bożych

Benedykt XVI

Z całego serca dziękuję

Mariusz Berko

Polski grzech niewdzięczności

Polecamy:

www.dziekuje.pl

Czasem wystarczy tylko uśmiech

Dziękuję złowione w Sieci…

Wasze podziękowania

Benedykt XVI o Ps 111

Radość i wdzięczność

Te Deum po śmierci Ojca Świętego na znak wdzięczności

Przez 10 lat u boku Papieża...

Niekończąca się pielgrzymka do Rzymu od 21:37, 2 kwietnia 2005

Centrum Opatrzności Bożej

Ekstaza wdzięczności

Na początku życia ludzkiego i życia konsekrowanego, 
a więc jak w każdym procesie dojrzewania 
ludzkiego i chrześcijańskiego, 
istnieje świadomość otrzymanego daru, 
uczucie bycia kochanym, 
dobrej woli napełniającej różnorodnymi dobrami, 
bycia wybranym w sposób zupełnie darmowy i niezasłużony.

Jest to poczucie świadomości, 
które winno w nas dojrzewać w sposób nieustanny, 
z czego nie można nigdy rezygnować, 
i co w jakiś sposób powinno mieć wpływ 
na zaistnienie pierwszej ekstazy, 
ekstazy wdzięczności, 
ekstatycznej kontemplacji, która napełnia serce radością 
i wdzięcznością, a więc strategiczną i ważną cnotą, 
która nigdy nie znajduje miejsca 
w naszych zarozumiałych planach ascetycznych.

Oto dlaczego wszyscy narzekamy i jesteśmy zdenerwowani! 
Jesteśmy skażeni sekularyzmem, 
jakim jest kultura człowieka, 
który jest samowystarczalny we wszystkim 
i który nie musi nikomu za nic okazywać wdzięczności. 
A przecież pierwszym darem Ducha Świętego 
jest właśnie wdzięczność, 
która zmiękcza serce człowieka 
i leczy jego rany. 
To ona jest także pierwszym znakiem nowej ewangelizacji 
współczesnego świata, 
który jest tak bardzo ubogi we wdzięczność.


o. Amedeo Cencini, wyd.: Wydawnictwo SALWATOR 2007