Temat tygodnia

Związki poza...sakramentalne

Życie ludzkie chodzi różnymi drogami. Czasem bardzo krętymi. Wielkie młodzieńcze marzenia o miłości i szczęśliwej rodzinie często umierają w zetknięciu z życiem. Własna niedojrzałość, nałogi, brak umiejętności komunikacji, zapracowanie, konieczność godzenia pracy zawodowej z życiem rodzinnym... Skutkiem są coraz słabsze więzi rodzinne i coraz więcej małżeństw rozbitych, a także coraz większa niechęć do wiązania się z kimś na stałe, bo skoro tylu innym się nie udało...
A przy tym - choć pierwsza próba okazała się nieudana, zamiast przemyśleć przyczyny niepowodzenia i nauczyć się je przezwyciężać, coraz więcej ludzi wybiera drogę na skróty: po co inwestować w dotychczasowy związek, skoro mogę sobie sprawić "lepszy model".
Gdzie w tej sytuacji znajduje się Kościół? Skoro jego członkowie lekceważą istotne zasady odnoszące się do etyki małżeńskiej i seksualnej, co powinien robić? Odpowiedź Jana Pawła II, zawarta w adhortacji "Familiaris consortio" wskazuje, że Kościół nie może zrezygnować z zasad, ponieważ pochodzą one od Boga, nie są wymysłem człowieka. Może jednak i powinien otaczać opieką duszpasterską pary niesakramentalne. Samo stwierdzenie faktu łamania zasad nie jest wystarczającym powodem, aby Kościół rezygnował z walki o dusze swoich członków. Z drugiej strony jednak - dopóki członkowie ci żyją w sposób sprzeczny z przykazaniami, nie ma możliwości, aby w pełny sposób uczestniczyli w życiu Kościoła. Odnosi się to zwłaszcza do przystępowania do Komunii, ale także - do bycia ojcem chrzestnym lub świadkiem innego małżeństwa.
/MG/

Michał Gryczyński

Złamana przysięga

Marek Dziewiecki

Porzuceni przez małżonka i opuszczeni przez Kościół?

Sławomir Krzeszewski, Jadwiga Knie-Górna

Wierni mimo wszystko

Henry Cloud, John Townsend

Granice w relacjach małżeńskich: Intruzi

Jacek Salij OP

O co chodzi w duszpasterstwie związków niesakramentalnych?

Kongregacja Nauki Wiary

List do biskupów Kościoła katolickiego na temat przyjmowania Komunii św. przez wiernych rozwiedzionych żyjących w nowych związkach

ks. Wojciech

Złote serce

Marek Dziewiecki

Jedynie miłość chroni od zdrady

Marek Dziewiecki

Zazdrość zabija miłość i radość

Ireneusz Rogulski

"Rodzinna" droga krzyżowa

Polecamy:

Z adhortacji "Familiaris Consortio"

Wzywam gorąco pasterzy i całą wspólnotę wiernych 
do okazania pomocy rozwiedzionym, 
do podejmowania z troskliwą miłością starań 
o to, by nie czuli się oni odłączeni od Kościoła, 
skoro mogą, owszem, jako ochrzczeni, 
powinni uczestniczyć w jego życiu. 
Niech będą zachęcani do słuchania Słowa Bożego, 
do uczęszczania na Mszę świętą, 
do wytrwania w modlitwie, 
do pomnażania dzieł miłości 
oraz inicjatyw wspólnoty na rzecz sprawiedliwości, 
do wychowywania dzieci w wierze chrześcijańskiej, 
do pielęgnowania ducha i czynów pokutnych, 
ażeby w ten sposób z dnia na dzień 
wypraszali sobie u Boga łaskę. 
Niech Kościół modli się za nich, 
niech im dodaje odwagi, 
niech okaże się miłosierną matką, 
podtrzymując ich w wierze i nadziei


Jan Paweł II