Hymn (grec. = pieśń): Pieśń pochwalna ku czci Boga. Psalmy (grec. = śpiew): Zbiór 150 pieśni i modlitw ludu izraelskiego (= Księga Psalmów). Istnieją też psalmy spoza Starego Testamentu. Psalmista: Ogólne określenie twórców psalmów. Nie wiemy, ilu ich tworzyło pieśni składające się na Księgę Psalmów.

Synagoga: Od czasu pierwszego zburzenia świątyni w Jerozolimie (587 przed Chr.) miejsce zgromadzeń gminy żydowskiej (zarazem miejsce nabożeństw i szkoła). Starzy Polacy mówili: bóżnica.

Szabat (hebr. = dzień odpoczynku): U Żydów siódmy dzień tygodnia (od wieczora w piątek do wieczora w sobotę), w którym obowiązywał surowy nakaz odpoczynku po pracy, przede wszystkim w celu ochrony służby domowej. Szabat świętowano na pamiątkę wyzwolenia z niewoli egipskiej (por. Pwt 5, 13-15) nabożeństwem w rodzinie i w synagodze. Żydowski odpoczynek w szabat i wiele zwyczajów szabatowych przenieśli chrześcijanie na niedzielą (dzień Zmartwychwstania).

Akt strzelisty: Krótkotrwałe, intensywne wybieganie myślą ku Bogu, Jezusowi Chrystusowi, NMP i świętym w celu nawiązania z nimi duchowego kontaktu ("modlitwa chwili"). Nie ma ściśle ustalonych formuł, np. "Panie, zmiłuj się nad nami" itp.

Anioł Pański (z łac. angelus = anioł): Wezwanie przez głos dzwonu do modlitwy o godz. 6, 12 i 18. Modlitwa zalecana przez Kościół, rozpoczyna się słowami: "Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi". Zwyczaj dzwonienia na modlitwę w określonych porach dnia wywodzi się z kościołów klasztornych i sięga swymi początkami późnego średniowiecza.

Liturgia godzin (brewiarz): Regularna modlitwa, do odmawiania której zobowiązani są kapłani, a zachęcani są również wszyscy wierni. Nazwa "liturgia godzin" pochodzi stąd, że psalmy, hymny i teksty Pisma św. rozłożone są na poszczególne pory dnia (= godziny). Dzień liczono od godz. 6 rano do godz. 6 wieczorem; "trzecią godziną" jest więc nasza godzina

Modlitwa chórowa: Wspólne odmawianie liturgii godzin przez zakonników (chóralne odmawianie psalmów, modlitw i chóralne śpiewy).

Nowenna (z łac. novem = dziewięć): Modlitwa trwająca 9 dni, według wzoru "nowenny" przed Zesłaniem Ducha Świętego na Apostołów; Wniebowstąpienie ł Zesłanie Ducha Świętego oddziela 9 dni; Apostołowie "trwali jednomyślnie na modlitwie" (Dz l, 14).

Nabożeństwo: Wspólna modlitwa i śpiew na cześć Boga (najczęściej posiada ustaloną formę).

Pobożność: Postawa ufności i oddania się Bogu. Głównym jej wyrazem jest modlitwa.

Medytacje: Rozważania, zagłębianie się w myślach, rozmyślanie na tematy religijne (nie tylko w chrześcijaństwie).

Mistycyzm: Przeżywanie i doświadczanie obecności Bożej, głównie za pomocą intuicji i objawienia.

Procesja (łac. procedere, processio = iść naprzód): Uroczysty pochód z okazji święta religijnego, połączony z modlitwą i śpiewem. Symbolizuje zdążanie Kościoła do celu (praktykowana jest przez wszystkie religie).

Pielgrzymka: Wędrówka do miejsca świętego (np. Rzymu, Asyżu, Częstochowy, Lourdes, Fatimy), znana również w religiach niechrześcijańskich (np. do Mekki, Jerozolimy). Jednocząc wiernych, może przyczynić się do wzmocnienia ich wiary.

Dewocjonalia (od łac. devotio = poświęcenie): Przedmioty służące do pogłębiania pobożności (obrazy, świece, różańce, krzyże, figury świętych, szopki itp.).