Teofania

(gr. „objawienie Boga”) Widzialne ukazanie się Boga. Stary Testament wprawdzie powtarza, że nikt nie może Boga zobaczyć i pozostać żywym (Wj 19, 21; 33, 20; Sdz 13, 22), opowiada jednak o teofaniach, jakie przeżył Mojżesz i inni (Wj 3, 1-6; 33, 17-23; 34, 5-9; Iz 6, 1-5). Ewangelie opowiadają o pewnego rodzaju teofaniach podczas chrztu Jezusa i podczas Jego przemienienia (Mk 1, 9-11; 9, 2-8). We wczesnym Kościele epifanię albo objawienie się Chrystusa poganom (Mt 2, 1-12) nazywano teofanią i tego wyrazu używa się do dzisiaj na Wschodzie. Zob. chrystofania, chwała, epifania, przeżycie religijne.

opr. mg/mg

wyślij znajomym

Zobacz także:

Józef Niżnik, Ireneusz Skubiś, Czy znów uratuje Ojczyznę? [N]

Benedykt XVI, Prawdziwa radość i światło Bożego Narodzenia

Małgorzata Szewczyk, Wizjonerzy czy szaleńcy?

Henryk Witczyk, Jacek Molka, Kościół domem budowanym przez miłość [N]

Ewa K. Czaczkowska, To nie było mistyczne alter ego s. Faustyny

Benedykt XVI, Z ufnością przyzywajmy Matki Miłosierdzia

Benedykt XVI, RV, Objawienie Pańskie

Beata Zajączkowska, Marek Arciszewski, Sanktuarium świętego Michała Archanioła we włoskiej Apulii

Benedykt XVI, Miłość tworzy jedność i rodzi nową cywilizację

Benedykt XVI, Bóg stał się widzialny w Chrystusie

Komentarze internautów:

Dodaj swój komentarz


		Opoka jest przydatna?