Gerald O'Collins SJ, Edward G. Farrugia SJ

LEKSYKON pojęć teologicznych i kościelnych

z indeksem angielsko-polskim

Przełożyli Ks. Jan Ożóg SJ, Barbara Żak

Wydawnictwo WAM, Kraków 2002

Ordynariusz

(łac. „porządkowy”) Biskup diecezjalny (=ordynariusz miejscowy), a w szerszym znaczeniu także jego wikariusz generalny i wikariusz biskupi, których on może wyznaczyć; wszyscy oni mają zwyczajną jurysdykcję w diecezji i całkowicie odpowiadają za Kościół lokalny (CIC 134). W kleryckich instytutach zakonnych przełożony wyższy, (np. prowincjał lub ktoś stojący na czele prowincji) ma „zwyczajną” jurysdykcję nad tymi, którzy podlegają jego władzy. Zob. biskup, diecezja, duchowieństwo, duchowny, jurysdykcja, Kościół lokalny.

opr. mg/mg