Hierarchia prawd

Zasada interpretowania (nie selekcjonowania!) prawd wiary oparta na tym, jak się one zbliżają do centralnej tajemnicy wiary, mianowicie do objawienia Trójcy Przenajświętszej, które nam przyniósł Chrystus i przez które zostaliśmy zbawieni w Duchu Świętym. Ta zasada została jasno sformułowana na Soborze Watykańskim II (UR 11), miała ona jednak swoich poprzedników w Piśmie Świętym, szczególnie w Nowym Testamencie, który krótko ustala to, co należy do istoty wiary (np. Rz 1, 3-4; 1 Kor 15, 3-5). Wprawdzie we wszystkie prawdy objawione należy wierzyć, mimo to klasyfikacja i interpretacja tych prawd odpowiednio do względnej ich ważności może nam pomóc w wykluczeniu fałszywego ich podkreślania i ułatwić dialog ekumeniczny (zob. DH 3016; ND 132). Zob. analogia wiary, dialog, dogmat, ekumenizm, objawienie, wiara, wyznanie wiary.

opr. mg/mg

wyślij znajomym

Zobacz także:

L'Osservatore Romano, Śp. kard. Umberto Betti

Ryszard Knapiński, Dogmatyka w sztuce

Benedykt XVI, Matka Jezusa obietnicą do końca spełnioną

Benedykt XVI, Misja apostołów Piotra i Pawła

Andrzej Zwoliński, Akupunktura

Andrzej Zwoliński, Agitacja do sekt i nowych ruchów religijnych

Andrzej Zwoliński, Leksykon współczesnych zagrożeń duchowych

Jan Pospieszalski, Agata Puścikowska, GN: Styropianowe rogi Kościoła

Stanisław Budzik, W łonie Maryi niebo łączy się z ziemią

Benedykt XVI, Św. Leon Wielki

Komentarze internautów:

Dodaj swój komentarz