Gerald O'Collins SJ, Edward G. Farrugia SJ

LEKSYKON pojęć teologicznych i kościelnych

z indeksem angielsko-polskim

Przełożyli Ks. Jan Ożóg SJ, Barbara Żak

Wydawnictwo WAM, Kraków 2002

Communicatio in sacris

(łac. „uczestnictwo w sprawach świętych”) Uczestnictwo w sprawowanej liturgii, zwłaszcza w sakramentach, innego Kościoła niż własny (CIC 1365; CCEO 908, 1440), przez niektórych nazywane „interkomunią”, jeśli odnosi się tylko do współudziału w Eucharystii. Ruch ekumeniczny zachęca do dzielenia się słowem Bożym, jednak sakramenty, zwłaszcza Eucharystia, wyrażają (i umacniają) zazwyczaj już obecną jedność kościelną (por. UR 8). W razie konieczności i jeżeli duchownego katolickiego nie ma na miejscu, katolicy mogą iść do spowiedzi do kapłana prawosławnego, przyjmować z jego rąk Komunię św. i sakrament chorych (por. OE 26, 27). Większość Kościołów protestanckich zgadza się na interkomunię każdego ochrzczonego chrześcijanina, który wierzy, że Jezus Chrystus jest Panem i przystępuje do stołu eucharystycznego z odpowiednim nastawieniem, jak to zostało wyrażone w decyzji niemieckich Kościołów luterańskich z 1975 roku. Anglikanie są zwykle bardziej otwarci wobec prawosławnych i katolików, ponieważ ich poglądy na temat Eucharystii są podobne do anglikańskich. Natomiast prawosławni uważają, że jeżeli ktoś przyjmuje Eucharystię, należy przez to rozumieć, że jest członkiem ich Kościoła; stąd zazwyczaj ograniczają interkomunię do duszpasterskich nagłych wypadków (np. niebezpieczeństwo śmierci), które należy oceniać zgodnie z zasadą „ekonomii”. Kiedy Sergiusz Bułgakow (1871-1944), na spotkaniu prawosławnych z anglikanami w 1933 r., zaproponował, żeby ci, których nauka dotycząca Eucharystii jest taka sama, korzystali od czasu do czasu z interkomunii, spotkał się ze znacznym sprzeciwem. W 1984 r. pomiędzy Kościołem rzymsko-katolickim a Syryjskim Prawosławnym zawarto porozumienie, podpisane przez papieża Jana Pawła II i patriarchę Ignacego Zakkę I, na mocy którego członkowie tych Kościołów mogą korzystać z interkomunii, kiedy nie mogą przystąpić do Komunii św. w swym własnym Kościele. Zob. ekonomia, Eucharystia, liturgia, Kościoły wschodnie, ortodoksja, protestanci, sakrament, wspólnota anglikańska.

opr. mg/mg

wyślij znajomym

Zobacz także: Jacek Wł. Świątek, "Widzimisię" w natarciu Danuta Piekarz, Jedno ciało czy dwie strony barykady? Stanisław Tasiemski, Śmiałość zaufania Walter Kasper, Łagodna twarz Brata Rogera Benedykt XVI, Telegram po śmierci Arcybiskupa Christodulosa Benedykt XVI, Misja ewangelizacyjna Kościoła i ruch ekumeniczny Krzysztof Bronk, Anglikanie w drodze do Piotra Benedykt XVI, Patrzę z podziwem na wasze świadectwo Benedykt XVI, Obowiązkiem Kościoła jest przypominać o wielkich wartościach, które są zagrożone Benedykt XVI, Wielki ruch modlitwy wspiera chrześcijan w dążeniu do jedności

Komentarze internautów: Dodaj swój komentarz