Gerald O'Collins SJ, Edward G. Farrugia SJ

LEKSYKON pojęć teologicznych i kościelnych

z indeksem angielsko-polskim

Przełożyli Ks. Jan Ożóg SJ, Barbara Żak

Wydawnictwo WAM, Kraków 2002

Communicatio idiomatum

(łac. „wzajemna wymiana przymiotów”) Wymiana przymiotów z powodu jedności bóstwa i człowieczeństwa w jednej i tej samej Osobie Wcielonego Syna Bożego. Oznacza to, że przymioty przysługujące jednej naturze mogą Mu być przypisywane nawet wtedy, gdy się o Nim mówi w odniesieniu do drugiej natury, np. „Syn Boży umarł na krzyżu” albo „Syn Maryi stworzył świat” (por. DH 251). Ten sposób przypisywania przymiotów domaga się jednak pewnych rozróżnień, żeby nie doprowadzić do pomieszania dwóch natur. Oznacza to w podanych wyżej przykładach, że Syn Boży nie jako Bóg umarł na krzyżu i że Syn Maryi nie jako człowiek stworzył świat. Zob. monofizyci, Sobór Chalcedoński, Sobór Efeski, Sobór Konstantynpolski II, trisagion, unia hipostatyczna.

opr. mg/mg

wyślij znajomym

Zobacz także: Lidia Kućmierz, List do kapłana Marek Starowieyski, Jam jest Pan Bóg twój Grzegorz Strzelczyk, Był rozczochrany : czy promieniował boskością? Wiesław Szymona OP, Czy Jezus wiedział, że jest Bogiem? Mirosław Pilśniak OP, Spotkać Go, czy to możliwe? Benedykt XVI, Bez Jezusa nic nie możemy zdziałać Pierino Galeone, Ojciec Pio mój ojciec Benedykt XVI, "Miłujcie się wzajemnie, tak jak Ja was umiłowałem" Marek Dziewiecki, Kim jest człowiek? Piotr Gajda, Tożsamość kapłana Chrystusowego

Komentarze internautów: Dodaj swój komentarz