słodki cukiereczek

Słownik Skróty: wydawnictw …nazw zakonów …liturgiczne …ksiąg biblijnych


Gerald O'Collins SJ, Edward G. Farrugia SJ

LEKSYKON pojęć teologicznych i kościelnych

z indeksem angielsko-polskim

Przełożyli Ks. Jan Ożóg SJ, Barbara Żak

Wydawnictwo WAM, Kraków 2002




Chrześcijaństwo bizantyńskie

Wspólna nazwa na oznaczenie chrześcijan, którzy należą do bizantyńskiej tradycji liturgicznej, prawnej, duchowej i teologicznej, wywodząca się od faktu przeniesienia przez Konstantyna Wielkiego w roku 330 stolicy państwa z Rzymu do Bizancjum nad Bosforem i przemianowania tego miasta na Konstantynopol.

a. Grecy bizantyńscy — Od roku 381, a szczególnie od roku 451, Konstyntynopol rościł sobie prawo do drugiego miejsca po Rzymie i stał się niekwestionowanym ośrodkiem religijnym dla większości chrześcijan na Wschodzie. W roku 1054 patriarcha i legaci papiescy wzajemnie się obłożyli klątwą. Po zajęciu miasta przez Turków w roku 1453 patriarchowie nadal się cieszyli honorowym pierwszeństwem wśród wszystkich chrześcijan pra-wosławnych. W roku 1965 papież Paweł VI i patriarcha Atenegoras wzajemnie zdjęli z siebie klątwy, które i tak często nie były brane pod uwagę.

b. Słowianie bizantyńscy — Są to ci chrześcijanie tradycji bizantyńskiej, którzy w liturgii posługują się językiem staro-cerkiewno-słowiańskim zamiast języka greckiego. Są to Kościoły zachowujące łączność z Konstantynopolem (np. Rosjanie, Ukraińcy, Serbowie, Bułgarzy, Rusini itd.), a także te, które są w łączności z Rzymem. Nawracanie narodów słowiańskich na chrześcijaństwo rozpoczęła misja świętych Cyryla i Metodego w roku 863. Cyryl ułożył dla języka staro-cerkiewno-słowiańskiego alfabet, tzw. głagolicę, wymienioną później na „cyrylicę”, która nie została przez tego świętego ułożona, lecz tylko od jego imienia przyjęła nazwę, używaną do dnia dzisiejszego. Z chwilą chrztu księcia Włodzimierza Kijowskiego w roku 988 chrześcijaństwo stało się oficjalną religią na Rusi Kijowskiej.

c. Inni chrześcijanie bizantyńscy — Oprócz chrześcijan mówiących po grecku i po słowiańsku istnieje jeszcze kilka grup etnicznych, na przykład Gruzini, niektórzy Arabowie, a przede wszystkim Rumuni, którzy obecnie mają drugie miejsce co do liczby wyznawców Kościoła prawosławnego. Zob. Kościoły wschodnie, Rusini, Sobór Chalcedoński, Sobór Konstantynopolitański I.

Chrześcijaństwo etiopskie Kościół w Etiopii został założony przez dwóch syryjskich świętych, Frumencjusza i Edecjusza; kiedy Frumencjusz został wyświęcony na biskupa (ok. 350 roku) przez św. Atanazego Wielkiego, Kościół w Etiopii przeszedł pod jurysdykcję patriarchy aleksandryjskiego. Wkrótce chrześcijaństwo stało się religią państwową, a jego religijną stolicą zostało Aksum, gdzie przebywał metropolita zwany „abuna”, po arabsku „nasz ojciec”. Wskutek kontaktów z Egiptem i za pośrednictwem „dziewięciu Świętych” — prawdopodobnie mnichów syryjskich, którzy przybyli do Etiopii, ponieważ się przeciwstawiali uchwałom Soboru Chalcedońskiego (451) — Kościół etiopski bez żadnej walki stał się niechalcedońskim. Jedność z Rzymem osiągnięta na Soborze Florenckim (1442) trwała krótko (DH 1330-53; ND 208, 408-409, 325-326, 644-646, 810, 1003-1305, 1419). Nawrócenie cesarza na katolicyzm w roku 1621 zakończyło się jego abdykacją w roku 1632. W XX wieku cesarz Hajle Sellasje I zreformował Kościół i doprowadził do powstania w roku 1959 niezależnego patriarchatu etiopskiego. Orientalny prawosławny patriarchat aleksandryjski zachowuje honorowy prymat nad Prawosławnym Kościołem Etiopskim i Erytrejskim. Dla orientalnego chrześcijaństwa w Etiopii znamienne jest stosowanie pewnych praktyk żydowskich, np. obrzezania i zachowywania szabatu. Językiem używanym w liturgii jest klasyczny gy'yz, natomiast mówi się w języku amharskim. Niewielka grupa etiopskich chrześcijan będących w łączności z Rzymem tworzy etiopski Kościół katolicki, posługuje się obrządkiem etiopskim, a od roku 1961 ma własną stolicę metropolitalną w Addis Abebie. Zob. autokefaliczny, chrześcijaństwo koptyjskie, Erytrejski Kościół Prawosławny, Kościoły orientalne, nestorianizm, monofizytyzm, prawosławie orientalne, Sobór Chalcedoński.


opr. mg/mg



 wyślij znajomym

Zobacz także:
Paweł Janowski, Leksykon pojęć teologicznych i kościelnych, czyli protestanci to urządzenia związane z protestantyzmem...
Małgorzata Kołodziejczyk, Marian Rusecki, Leksykon teologii fundamentalnej
Radio Watykańskie, Jerzy Myszor, Leksykon duchowieństwa prześladowanego w PRL
Gerald O'Collins, Edward G. Farrugia, Zwinglianizm
Gerald O'Collins, Edward G. Farrugia, Zasługa
Gerald O'Collins, Edward G. Farrugia, Zasada pomocniczości
Gerald O'Collins, Edward G. Farrugia, Zadośćuczynienie
Gerald O'Collins, Edward G. Farrugia, Wyprawy krzyżowe
Gerald O'Collins, Edward G. Farrugia, Wynagrodzenie
Gerald O'Collins, Edward G. Farrugia, Wybór zasadniczy
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Integracja Europejska | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Nowości na naszych stronach | PDA | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła |