|
|
1927
|
Joseph Ratzinger urodził się 16 kwietnia (Wielka Sobota) w Marktl am Inn i został tego samego dnia ochrzczony. Jego ojciec był oficerem policji i pochodził z tradycyjnej rodziny wiejskiej z Dolnej Bawarii. Jako wiejski policjant, ojciec często przenoszony był z miejsca na miejsce, a z nim wędrowała cała rodzina. Joseph ochrzczony został w kościele św. Oswalda w Marktl w dniu urodzin. Chrztu udzielił mu ks. Joseph Stangl - wikariusz parafii.
|
|
1929
|
Rodzina Ratzingera przeprowadza się do Tittmoning, małego miasteczka nad rzeką Salzach, przy granicy austriackiej.
|
| 1932 | Grudzień: Z powodu głośno wyrażanej przez ojca krytyki nazizmu rodzina zostaje przesiedlona do Aschau am Inn, u stóp Alp.
|
| 1937 | Ojciec Josepha przechodzi na emeryturę i przeprowadza się z rodziną do Hufschlag, w pobliżu miasta Traunstein (przy granicy austriackiej). Tam też Joseph spędzi swoje młodzieńcze lata i okres nauki w klasycznym gimnazjum.
9 czerwca 1937 Joseph przyjął sakrament bierzmowania z rąk kard. Michaela von Faulhabera.
|
| 1939 | Ratzinger wstępuje do seminarium niższego w Traunstein. Czas wojny jest dla niego doświadczeniem trudności i prześladowań Kościoła związanych z reżimem faszystowskim; wspomina między innymi, jak jego proboszcz pobity został przez hitlerowców przed odprawieniem Mszy, a także ogólnie panującą atmosferę wrogą Kościołowi katolickiemu.
|
| 1943 | Joseph, razem z całą klasą seminaryjną, zostaje wcielony do Flak [oddział obrony przeciwlotniczej]. Przez trzy dni tygodniowo może jednak nadal uczęszczać do Maximilians-Gymnasium w Monachium.
|
| 1944 | Wrzesień: osiągnąwszy wiek poborowy, Joseph Ratzinger zostaje zwolniony z Flak i wraca do domu, a następnie zostaje wcielony do niesławnego Legionu Austriackiego ("fanatyczni ideologowie, którzy pastwili się nad nami bez zmiłowania").
|
| Listopad: Ratzinger przechodzi podstawowe szkolenie piechoty wojskowej. Ze względów zdrowotnych zwolniony jest ze znacznej części obowiązków.
|
| 1945 | Wiosna: gdy zbliżają się alianci, Ratzinger ucieka z armii i zmierza do Traunstein. Amerykanie po przybyciu do jego wsi urządzają kwaterę w domu Ratzingerów. Joseph jako żołnierz niemiecki dostaje się do obozu jenieckiego.
|
| 19 czerwca: Joseph zwolniony z obozu wraca do Traunstein; w lipcu wraca także jego brat Georg.
|
|
Listopad: Joseph i jego brat Georg ponownie wstępują do seminarium.
|
|
1947 | Joseph Ratzinger wstępuje do Herzogliches Georgianum, instytutu teologicznego związanego z Uniwersytetem w Monachium. Uczestniczy także w wykładach szkoły wyższej w Freising.
|
|
1951 | 29 czerwca: Georg and Joseph Ratzinger przyjmują święcenia kapłańskie w katedrze w Freising. Święceń udziela im kard. Faulhaber.
|
|
1953 | Lipiec: Ratzinger otrzymuje tytuł doktora teologii na Uniwersytecie w Monachium. Tytuł jego pracy doktorskiej to: Volk und Haus Gottes in Augustins Lehre von der Kirche [Lud i dom Boży w nauczaniu św. Augustyna na temat Kościoła ]. Swoją habilitację Ratzinger poświęca teologii historii i objawienia u św. Bonawentury.
|
|
1957 | Zostaje profesorem uniwersyteckim i wykłada teologię dogmatyczną oraz fundamentalną w wyższej szkole teologicznej i filozoficznej w Freising.
|
|
1959 | 15 kwietnia: Ratzinger otrzymuje katedrę profesorską (teologia fundamentalna) na uniwersytecie w Bonn.
|
|
23 sierpnia: umiera ojciec Josepha.
|
|
1962 - 1965 | Ratzinger obecny jest na wszystkich sesjach II Soboru Watykańskiego jako peritus, czyli główny doradca teologiczny kard. Josepha Fringsa z Kolonii. To doświadczenie uważa za niezwykle cenne i zasadniczo wpływające na późniejsze życie. Uważa je za potwierdzenie swojego powołania jako teologa. W następnych latach ukazują się jego liczne publikacje teologiczne.
|
|
1963
|
Ratzinger przenosi się na uniwersytet w Münster.
|
|
16 grudnia: umiera matka Josepha.
|
|
1966 | Ratzinger otrzymuje drugą katedrę teologii dogmatycznej na Universytecie w Tübingen. Ta nominacja popierana była przez innego wybitnego teologa - Hansa Künga. Ratzinger pierwszy raz spotkał się z Küngiem w 1957 r. na kongresie teologicznym w Innsbrucku, niedługo po recenzowaniu pracy doktorskiej Künga nt. Karla Bartha.
|
|
1968
|
Fala demonstracji studenckich ogarnia Europę, a na uniwersytecie w Tübingen modny staje się marksizm, wywierając wpływ nie tylko na studentów, ale także na wielu wykładowców. Będąc świadkiem podporządkowania religii politycznej ideologii marksizmu, Ratzinger zauważa:- Była to instrumentalizacja dokonana przez tyrańskie, brutalne i okrute ideologie. To doświadczenie pozwoliło mi zrozumieć, że należy się sprzeciwiać nadużywaniu wiary właśnie po to, aby podtrzymać intencje Soboru. [Sól ziemi].
|
|
1969
|
Zbulwersowany zetknięciem z radykalną ideologią w Tübingen, Ratzinger wraca do Bawarii, przyjmując posadę wykładowcy na Uniwersytecie w Regensburgu. Zostaje później dziekanem, wice-rektorem, a następnie teologicznym doradcą biskupów niemieckich.
|
|
1972
|
Ratzinger, Hans Urs von Balthasar, Henry De Lubac i inni powołują katolickie pismo teologiczne Communio, katolicki kwartalnik katolickiej teologii i kultury.
|
|
1977 |
24 marca Ratzinger otrzymuje nominację na arcybiskupa Monachium i Freising. Jego kierownik duchowy zaleca mu przyjęcie urzędu i wskazuje mu motto biskupie z 3 listu św. Jana: "Współpracownik prawdy", uzasadniając to:- Po pierwsze, wydawało się ono być powiązaniem mojego wcześniejszego zadania jako nauczyciela oraz mojej nowej misji. Pomimo wszystkich różnic w modalności, chodziło o to samo: iść za prawdą, być w jej służbie. W dzisiejszym świecie temat prawdy niemal zanikł, ponieważ prawda wydaje się czymś zbyt wielkim dla człowieka, a jednak wszystko się rozpada, gdy nie ma prawdy [Kamienie milowe, p. 153].
28 maja: konsekracja biskupia.
|
|
27 czerwca - Ratzinger otrzymuje od papieża Pawła VI godność kardynała. Tytuły: kościoła podmiejskiego Velletri-Segni (5.04.1993), a następnie podmiejskiego kościoła Ostii (30.11.2002).
|
|
1980
|
Ratzinger zostaje wyznaczony przez papieża Jana Pawła II na przewodniczącego Nadzwyczajnego Synodu Biskupów nt. świeckich. Niedługo potem papież prosi go o przyjęcie przewodnictwa Kongregacji Wychowania Katolickiego. Ratzinger odmawia, uważając, że nie powinien tak szybko opuszczać swojej stolicy biskupiej w Monachium.
|
|
1981
|
25 listopada, Ratzinger otrzymuje od papieża Jana Pawła II propozycję objęcia funkcji Prefekta Kongregacji Nauki Wiary, którą tym razem przyjmuje. Zostaje także Przewodniczącym Komisji Biblijnej oraz Międzynarodowej Papieskiej Komisji Teologicznej.
|
1986-1992
|
Jest Przewodniczącym Komisji przygotowującej Katechizm Kościoła Katolickiego, co oznacza 6 lat bardzo intensywnej pracy. |
|
1998
|
6 listopada Ratzinger otrzymuje nominację na wice-dziekana Kolegium Kardynałów. |
|
2002
|
30 listopada Jan Paweł II, potwierdza jego wybór (przez kardynałów biskupów) jako dziekana Kolegium Kardynałów.
|
|
2005
|
Jako dziekan Kolegium Kardynałów przewodniczy obradom Kolegium po śmierci papieża Jana Pawła II 2.04.2005
19 kwietnia, kard. Ratzinger wybrany zostaje na Biskupa Rzymu i przyjmuje imię Benedykta XVI.
|
wyślij znajomym
o BENEDYKCIE16 (POLAK, 2006-04-28 13:41:22)
o Benegdykcie 16 (kojot, 2007-08-27 18:33:38)
