Liturgia słowa

5 marca 2015 (czwartek)
- II Tydzień Wielkiego Postu


Drukuj / A A

Pierwsze czytanie:Jr 17, 5-10
Psalm responsoryjny:Ps 1
Ewangelia:Łk 16, 19-31
Kolor szat liturgicznych:Fioletowy

dzień powszedni

Patroni

św. Piran, św. Gerazy, święci Adrian i Eubulus, św. Euzebiusz, św. Jan Józef od Krzyża, św. Kieran z Saighir, św. Phocas z Antiochii, św. Wergiliusz z Arles.


Pierwsze CZYTANIE
Jr 17, 5-10

To mówi Pan: "Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku i który w ciele upatruje swą siłę, a od Pana odwraca swe serce. Jest on podobny do dzikiego krzaka na stepie, nie dostrzega, gdy przychodzi szczęście: wybiera miejsca spalone na pustyni, ziemię słoną i bezludną. Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją. Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi; nie obawia się, skoro przyjdzie upał, bo utrzyma zielone liście; także w roku posuchy nie doznaje niepokoju i nie przestaje wydawać owoców. Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i niepoprawne - któż je zgłębi? Ja, Pan, badam serce i doświadczam nerki, bym mógł każdemu oddać stosownie do jego postępowania, według owoców jego uczynków.


Wesprzyj Liturgię Słowa

Publikacja liturgii w naszym portalu to codzienna praca redaktorów.

Czy korzystasz z niej regularnie?

Będziemy bardzo wdzięczni, jeśli dołączysz do grona darczyńców.

Dołącz

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 1

Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. 40 (39), 5a)

Błogosławiony, kto zaufał Panu.

Błogosławiony człowiek, który nie idzie za radą występnych, †
nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

Błogosławiony, kto zaufał Panu.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie,
liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.

Błogosławiony, kto zaufał Panu.

Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem znana jest Panu droga sprawiedliwych, *
a droga występnych zaginie.

Błogosławiony, kto zaufał Panu.


EWANGELIA
Łk 16, 19-31

Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił. U bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza; nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody. Umarł żebrak, i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: "Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza; niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu". Lecz Abraham odrzekł: "Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A prócz tego między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do nas się przedostać". Tamten rzekł: "Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca! Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki". Lecz Abraham odparł: "Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!" "Nie, ojcze Abrahamie - odrzekł tamten - lecz gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą". Odpowiedział mu: "Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą""


KOMENTARZ

Komentarz księdza Mirosława Matusznego

Temat: Dziki krzak

Co wart jest dziki krzak rosnący na stepie, który nie dostrzega, gdy przychodzi szczęście? To pytanie rodzi się w uzasadniony sposób, po lekturze dzisiejszego pierwszego czytania. Wszak kontynuując interpretację tej metafory, trzeba wielkiego wysiłku i odporności, by samotnie tkwić w pustynnym miejscu i mimo tego poświęcenia nie zaznać prawdziwego szczęścia. Jeśli więc ta przenośnia ma być przestrogą przed pokładaniem ufności jedynie w człowieku z pominięciem Pana Boga, zdaje się być wyjątkowo czytelna.

Iluż ludzi zaangażowanych na rzecz zrobienia kariery, zdobycia bogactwa, tudzież uznania przez innych ludzi, z czasem doświadcza osamotnienia. Życiowe priorytety, jakie sobie postawili czynią wówczas ich wizję świata podobną do tej, jaka rozpościera się właśnie z perspektywy osamotnionego krzaku. Zdobyli to, czego pragnęli nie bacząc na to, że pod nogami została im jałowa ziemia. Oto cena, za krótkowzroczność, jaką jest postrzeganie świata tylko na sposób ludzki.

W życiu spotykamy jednak także innych ludzi. Ważne są dla nich dobra materialne, choć nie zabiegają o nie tak, jak mogliby zabiegać. Gotowi są do poświęceń, choć jak każdy żyjący człowiek chcieliby zaznać choć odrobiny szczęścia. Martwią się o przyszłość, robią co w ich mocy, aby otoczyć opieką tych, których Bóg powierzył ich trosce, ale to przede wszystkim w Nim pokładają swoją nadzieję. Ci ludzie porównani zostali do drzew rosnących nad życiodajną wodą. Choć zapewne trudno jest wytyczyć jednoznacznie granicę pomiędzy naszym zaangażowaniem w sprawy tego świata a zaufaniem Bogu, to z całą pewnością można stwierdzić, idąc za głosem dzisiejszej Ewangelii, że nic co budowane jest z krzywdą bliźniego, wbrew Bogu i Jego prawom nie przyniesie człowiekowi szczęścia w perspektywie wiecznej.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE

Choć prorocy Starego Testamentu postrzegali Bożą sprawiedliwość i odpłatę przede wszystkim w perspektywie doczesnej, to trzeba zauważyć, że ich mądrość, a właściwie ponadczasowy sens słów wypowiedzianych w Imię Boga, doskonale może być zrozumiany w perspektywie wiecznej. Wszak przesłanie Ewangelii nie znosi ani Prawa, ni proroków, lecz wypełnia je nauczaniem Mistrza z Nazaretu i pozwala je na nowo odczytać, nadając im głębie odwiecznych Bożych postanowień.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH

Czy ufam Bogu bardziej niż ludziom?


Kwota
Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji daru
Możesz także dokonać wpłaty dowolnej kwoty na konto Fundacji: 65 1240 2034 1111 0000 0306 7501, Pekao SA XIII O/Warszawa
z dopiskiem: "Darowizna na działalność Fundacji - rozwój strony Liturgia"

Kalendarium

5 marca 2015 r.

Ważne fakty

1980 Satelity Ziemi odebrały promieniowanie gamma z pozostało ci supernowej N-49
1974 Rozłam w kole poselskim "Znak" (grupa Zabłockiego)
1953 Zmarł Józef Stalin
1946 Po raz pierwszy użyto określenia żelazna kurtyna (Winston Churchill w przemowie w Fulton, Missouri).
1933 Partia faszystowska w Niemczech zdobyła niemal połowę miejsc w wyborach do parlamentu.
1868 W Anglii opatentowano zszywacz do papieru (C. H. Gould)
1684 Austria, Polska & Wenecja podpisały więte Przymierze z Linz
1616 "De Revolutionibus" Kopernika znalazło się na Indeksie
1179 W Rzymie otwarty został III Sobór Laterański
493 Ostrogocki król Teodoryk Wielki pokonał Odoakra, oblężonego w Rawennie (zgładził go 10 dni pó niej)

Urodzili się

1904 Karl Rahner, jezuita, teolog i filozof
1901 Julian Przybo , polski poeta
1887 Heitor Villa-Lobos, kompozytor brazylijski
1867 Theodor Zöckler, niemiecki teolog
1852 Augusta Gregory, dramatopisarz irlandzki
1850 Daniel B. Towner, kompozytor pie ni religinych
1696 Giovanni Battista Tiepolo, malarz wł.
1512 Gerardus Mercator, kartograf flamandzki
1326 Ludwik I, Król Węgier (1342-82) i Polski (1370-82)

Jan Paweł II:

Fakt, że Bóg uczynił rodzinę fundamentem współżycia między ludźmi i wzorcem życia kościelnego, zobowiązuje wszystkich do zdecydowanej odpowiedzi, płynącej z głębokiego przekonania. W adhortacji Familiaris consortio, wydanej dwadzieścia lat temu, napisałem: «Rodzino, bądź tym, czym jesteś» (por. n. 17). Dziś dodam: «Rodzino, wierz w to, czym jesteś»; wierz, że jesteś powołana, by być świetlanym znakiem Bożej miłości.

Rozwijaj z nami największy portal katolicki Opoka.org.pl

Wspieram Fundację Darczyńcy

Sonda

Czy ogłoszony przez ONZ Rok Rodziny wpłynie na politykę wobec rodzin w Polsce?

Tak Nie Zobacz wyniki

Partner Fundacji:

Partnerzy naukowi:

Wsparcie modlitewne:

Newslettery: