Liturgia słowa

2 sierpnia 2015 (niedziela)
- XVIII Tydzień Okresu Zwykłego


Drukuj / A A

Pierwsze czytanie:Wj 16,2-4
12-15
Drugie czytanie:Ef 4,17
20-24
Psalm responsoryjny:Ps 78
Ewangelia:J 6,24-35
Kolor szat liturgicznych:Zielony

Osiemnasta Niedziela zwykła

Patroni

św. Theodota i jej Trzech Synów, św. Euzebiusz z Vercelli*, św. Plegmund, św. Stefan I, papież, św. Syagriusz z Autun, św. Sidwell lub Sativola, św. Piotr Juliani Eymard*


Pierwsze CZYTANIE
Wj 16,2-4
12-15

Na pustyni całe zgromadzenie synów Izraela zaczęło szemrać przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi. Synowie Izraela mówili im: „Obyśmy pomarli z ręki Pana w ziemi egipskiej, gdzieśmy zasiadali przed garnkami mięsa i chleb jadali do sytości. Wyprowadziliście nas na tę pustynię, aby głodem umorzyć całą tę rzeszę”.
Pan powiedział wówczas do Mojżesza: „Oto ześlę wam chleb z nieba na kształt deszczu. I będzie wychodził lud, i każdego dnia będzie zbierał według potrzeby dziennej. Chcę ich także doświadczyć, czy pójdą za moimi rozkazami, czy też nie”.
„Słyszałem szemranie synów Izraela. Powiedz im tak: «O zmierzchu będziecie jeść mięso, a rano nasycicie się chlebem. Poznacie wtedy, że Ja, Pan, jestem waszym Bogiem»”.
Rzeczywiście, wieczorem przyleciały przepiórki i pokryły obóz, a kiedy nazajutrz rano warstwa rosy uniosła się ku górze, ujrzano, że na pustyni leżało coś drobnego, ziarnistego, niby szron na ziemi. Na widok tego synowie Izraela pytali się wzajemnie: „Manhu?”, to znaczy: „co to jest?”, gdyż nie wiedzieli, co to było.
Wtedy Mojżesz powiedział do nich: „To jest chleb, który Pan wam daje na pokarm”.


Drugie CZYTANIE
Ef 4,17
20-24

Bracia:
To mówię i zaklinam was w Panu, abyście już nie postępowali tak, jak postępują poganie z ich próżnym myśleniem.
Wy zaś nie tak nauczyliście się Chrystusa. Słyszeliście przecież o Nim i zostaliście nauczeni w Nim, zgodnie z prawdą, jaka jest w Jezusie, że co się tyczy poprzedniego sposobu życia, trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek kłamliwych żądz, a odnawiać się duchem w waszym myśleniu i przyoblec człowieka nowego, stworzonego na obraz Boga w sprawiedliwości i prawdziwej świętości.


Wesprzyj Liturgię Słowa

Publikacja liturgii w naszym portalu to codzienna praca redaktorów.

Czy korzystasz z niej regularnie?

Będziemy bardzo wdzięczni, jeśli dołączysz do grona darczyńców.

Dołącz

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 78

Ps 78 (77), 3 i 4bc. 23-24. 25 i 54 (R.: por. 24b)

Pokarmem z nieba Pan swój lud obdarzył.

Co usłyszeliśmy i cośmy poznali, *
i co nam opowiedzieli nasi ojcowie,
opowiemy przyszłemu pokoleniu, *
chwałę Pana i Jego potęgę.

Pokarmem z nieba Pan swój lud obdarzył.

Pan Bóg z góry wydał rozkaz chmurom *
i bramy nieba otworzył.
Jak deszcz spuścił mannę do jedzenia, *
podarował im chleb niebieski.

Pokarmem z nieba Pan swój lud obdarzył.

Spożywał człowiek chleb aniołów, *
zesłał im jadła do syta.
Wprowadził ich do ziemi swej świętej, *
na górę, którą zdobyła Jego prawica.

Pokarmem z nieba Pan swój lud obdarzył.


EWANGELIA
J 6,24-35

Kiedy ludzie z tłumu zauważyli, że na brzegu jeziora nie ma Jezusa, a także Jego uczniów, wsiedli do łodzi, przybyli do Kafarnaum i tam Go szukali. Gdy zaś Go odnaleźli na przeciwległym brzegu, rzekli do Niego: „Rabbi, kiedy tu przybyłeś?”
Odpowiedział im Jezus: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do sytości. Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy; Jego to bowiem pieczęcią swą naznaczył Bóg Ojciec”.
Oni zaś rzekli do Niego: „Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boże?”
Jezus odpowiadając rzekł do nich: „Na tym polega dzieło zamierzone przez Boga, abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał”.
Rzekli do Niego: „Jakiego więc dokonasz znaku, abyśmy go widzieli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: «Dał im do jedzenia chleb z nieba»”.
Rzekł do nich Jezus: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu”.
Rzekli więc do Niego: „Panie, dawaj nam zawsze tego chleba”.
Odpowiedział im Jezus: „Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”.


HOMILIE

Propozycja 1
Propozycja 2
Propozycja 3
Propozycja 4
Propozycja 5

KOMENTARZ

Komentarz księdza Mirosława Matusznego

Temat: Tęsknota za Egiptem

SŁOWA NADAL AKTUALNE, MĄDROŚĆ TYCH, KTÓRZY ODNALEŹLI JEZUSA

Kiedy czytamy Pismo Święte i zagłębiamy się w historię wędrówki Ludu Wybranego przez pustynię, możemy nie raz odnieść wrażenie, że stanowiła ona jedno niekończące się pasmo narzekania i wspomnień za niegościnnym Egiptem, który jeszcze nie tak dawno bardzo pragnęli opuścić. Powodów takiego postępowania było zapewne wiele. Jako niewolnicy musieli niezwykle ciężko pracować i w praktyce nie mogli decydować o sobie, ale mieli w zamian za to zapewnione pożywienie, w pewnym sensie także dach nad głową i nie bądź co bądź prowadzili życie bardzo ustabilizowane. Nie musieli martwić się o to, co przyniesie kolejny dzień, jakie wyzwania ich spotkają, czy wreszcie z jakimi zagrożeniami przyjdzie im się spotkać.

Kiedy ruszyli ku Ziemi Obiecanej szybko okazało się, że wolność kosztuje. Co więcej, jej cena bywa nie raz o wiele większa, niż początkowo mogłoby się wydawać, a koszta, jakie człowiekowi pragnącemu wolności wydawały do zaakceptowania, szybko ukazują swój właściwy ciężar. Stąd też łatwo zrozumieć, że ludzie, którzy naraz przestali być niewolnikami a stali się ludźmi wolnymi, w warunkach niegościnnej pustyni byli bezradni.

Dzisiejsza liturgia słowa stawia nam jednak o wiele ważniejsze pytanie. Jak przeżywamy wolność dzieci Bożych. Wszak zostaliśmy wykupieni z niewoli grzechu i śmierci i powołani do życia według zasad nowego przykazania. Niestety, jakże często przychodzi nam to z trudem. Nawet kiedy emocjonalnie czujemy się związani i wiarą i Kościołem, kiedy chcielibyśmy aby na świecie zapanowało na trwale prawo Ewangelii, często ulegamy pokusie wprowadzania skądinąd słusznych rozwiązań niejako na siłę, metodami sprzecznymi z Ewangelią. Zapominamy, że wówczas, choć walczymy o Chrystusową sprawę, nasza postawa staje się dowodem braku zaufania Chrystusowi. Wszak nie da się krzewić Ewangelii, metodami sprzecznymi z Ewangelią.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE

Wezwanie do tego, aby przyoblec się w pełni w nowego człowieka, aby porzucić dawną drogę grzechu, to wezwanie o wiele dalej idące niż tylko zachęta do opowiedzenia się po stronie Mistrza z Nazaretu. Uwierzyć Chrystusowi, to nie tylko stać się Jego zwolennikiem. Uwierzyć Jemu, to uwierzyć także w skuteczność metod, jakimi poleca nam się posługiwać, złożyć w Nim całą swoją nadzieję, zdać się na Jego miłość i dopiero wówczas wyruszyć na duchowy podbój świata.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH

Czy wierzę Jezusowi i gotów jestem na postępowanie zgodnie z Jego nauką?


Kwota
Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji daru
Możesz także dokonać wpłaty dowolnej kwoty na konto Fundacji: 65 1240 2034 1111 0000 0306 7501, Pekao SA XIII O/Warszawa
z dopiskiem: "Darowizna na działalność Fundacji - rozwój strony Liturgia"

Kalendarium

2 sierpnia 2015 r.

Ważne fakty

1990 Irak najechał na Kuwejt, rozpoczynając wielki kryzys międzynarodowy.
1980 Prawicowi terroryści podłożyli bombę na ruchliwej stacji kolejowej w Bolonii, która spowodowała śmierć 84 ludzi.
1945 Zakończyła się Konferencja Poczdamska, ustalająca powojenny porządek w Europie.
1944 Turcja zerwała stosunki z faszystami
1907 Watykan wydał dekret "Ne temere" w sprawie małżeństw mieszanych (tylko przed katolickim księdzem)
1903 Nieudane powstanie Macedończyków przeciw Turcji
1776 Formalne podpisanie Deklaracji Niepodległości USA
1492 Edyktem królewskim Żydzi zostali wygnani z Hiszpanii

Urodzili się

1932 Peter O'Toole, aktor irl.
1924 James Baldwin, pisarz amer.
1820 John Tyndall, fizyk irlandzki
1696 Mehmed I, sułtan osmański

Jan Paweł II:

Moje podziękowanie kobietom jest przeto usilnym apelem, aby wszyscy, a w szczególności państwa i organizacje międzynarodowe uczyniły wszystko, co konieczne dla przywrócenia kobietom pełnego poszanowania ich godności i roli. W związku z tym nie mogę nie wyrazić mego podziwu dla kobiet dobrej woli, które poświęciły się obronie swojej kobiecej godności, walcząc o podstawowe prawa społeczne, ekonomiczne i polityczne i które podjęły tę odważną inicjatywę w okresie, gdy ich zaangażowanie było uważane za wykroczenie, oznakę braku kobiecości, objaw ekshibicjonizmu, a nawet grzech!

Rozwijaj z nami największy portal katolicki Opoka.org.pl

Wspieram Fundację Darczyńcy

Sonda

Czy ogłoszony przez ONZ Rok Rodziny wpłynie na politykę wobec rodzin w Polsce?

Tak Nie Zobacz wyniki

Partner Fundacji:

Partnerzy naukowi:

Wsparcie modlitewne:

Newslettery: