Liturgia słowa

19 grudnia 2014 (piątek)
- III Tydzień Adwentu


Drukuj / A A

Pierwsze czytanie:Sdz 13, 2-7
24-25
Psalm responsoryjny:Ps 71
Ewangelia:Łk 1, 5-25
Kolor szat liturgicznych:Fioletowy

dzień powszedni

Patroni

św. Tymoteusz, św. Grzegorz z Auxerre, św. Anastazy I z Antiochii, św. Nemezjusz z Aleksandrii.


Pierwsze CZYTANIE
Sdz 13, 2-7
24-25

W Sorea, w pokoleniu Dana, żył pewien mąż imieniem Manoach. Żona jego była niepłodna i nie rodziła. Anioł Pana ukazał się owej kobiecie mówiąc jej: «Otoś teraz niepłodna i nie rodziłaś, ale poczniesz i porodzisz syna. Lecz odtąd strzeż się: nie pij wina ani sycery i nie jedz nic nieczystego. Oto poczniesz i porodzisz syna, a brzytwa nie dotknie jego głowy, gdyż chłopiec ten będzie Bożym nazirejczykiem od chwili urodzenia. On to zacznie wybawiać Izraela z rąk filistyńskich».
Poszła więc kobieta do swego męża i tak rzekła do niego: «Przyszedł do mnie mąż Boży, którego oblicze było jakby obliczem anioła Bożego, pełne dostojeństwa. Nie pytałam go, skąd przybył, a on nie oznajmił mi swego imienia. Rzekł do mnie: Oto poczniesz i porodzisz syna, lecz odtąd nie pij wina ani sycery, ani nie jedz nic nieczystego, bo chłopiec ten będzie Bożym nazirejczykiem od chwili urodzenia aż do swojej śmierci».
Porodziła więc owa kobieta syna i nazwała go imieniem Samson. Chłopiec rósł, a Pan mu błogosławił. Duch Pana zaś począł na niego oddziaływać.


Wesprzyj Liturgię Słowa

Publikacja liturgii w naszym portalu to codzienna praca redaktorów.

Czy korzystasz z niej regularnie?

Będziemy bardzo wdzięczni, jeśli dołączysz do grona darczyńców.

Dołącz

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 71

Ps 71 (70), 3-4a. 5-6ab. 16-17 (R.: por. 8 ab)

Będę opiewał chwałę Twoją, Boże.

Bądź dla mnie skałą schronienia *
i zamkiem warownym, aby mnie ocalić.
Bo Ty jesteś moją opoką i twierdzą, *
Boże mój, wyrwij mnie z rąk niegodziwca.

Będę opiewał chwałę Twoją, Boże.

Bo Ty, mój Boże, jesteś moją nadzieją, *
Panie, Tobie ufam od lat młodości.
Ty byłeś moją podporą od dnia narodzin, *
od łona matki moim opiekunem.

Będę opiewał chwałę Twoją, Boże.

Opowiem o potędze Pana, *
będę przypominał tylko Twoją sprawiedliwość.
Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości *
i do tej chwili głoszę Twoje cuda.

Będę opiewał chwałę Twoją, Boże.


EWANGELIA
Łk 1, 5-25

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.
Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jZa czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem Zachariasz, z oddziału Abiasza. Miał on żonę z rodu Aarona, a na imię było jej Elżbieta. Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów Pańskich. Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna; oboje zaś byli już posunięci w latach.
Kiedy w wyznaczonej dla swego oddziału kolei pełnił służbę kapłańską przed Bogiem, jemu zgodnie ze zwyczajem kapłańskim przypadł los, żeby wejść do przybytku Pańskiego i złożyć ofiarę kadzenia. A cały lud modlił się na zewnątrz w czasie kadzenia.
Naraz ukazał mu się anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia. Przeraził się na ten widok Zachariasz i strach padł na niego.
Lecz anioł rzekł do niego: «Nie bój się Zachariasz! Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja Elżbieta urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan. Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu z jego narodzenia cieszyć się będzie. Będzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony będzie Duchem Świętym. Wielu spośród synów Izraela nawróci do Pana, Boga ich; on sam pójdzie przed Nim w duchu i mocy Eliasza, żeby serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych do usposobienia sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały». Na to rzekł Zachariasz do anioła: «Po czym to poznam? Bo ja jestem już stary i moja żona jest w podeszłym wieku».
Odpowiedział mu anioł: «Ja jestem Gabriel, który stoję przed Bogiem. A zostałem posłany, aby mówić z tobą i oznajmić ci tę wieść radosną. A oto będziesz niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, bo nie uwierzyłeś moim słowom, które się spełnią w swoim czasie».
Lud tymczasem czekał na Zachariasza i dziwił się, że tak długo zatrzymuje się w przybytku. Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić, i zrozumieli, że miał widzenie w przybytku. On zaś dawał im znaki i pozostał niemy.
A gdy upłynęły dni jego posługi kapłańskiej, powrócił do swego domu. Potem żona jego, Elżbieta, poczęła i pozostawała w ukryciu przez pięć miesięcy i mówiła: «Tak uczynił mi Pan wówczas, kiedy wejrzał łaskawie i zdjął ze mnie hańbę w oczach ludzi».


KOMENTARZ

Komentarz księdza Mirosława Matusznego

Temat: Po czym to poznam?

SŁOWA NADAL AKTUALNE, MĄDROŚĆ TYCH, KTÓRZY ODNALEŹLI JEZUSA

Porównując zwiastowanie Maryi i Zachariasza, zwykło się przeciwstawiać wątpienie kapłana, wierze Matki Bożej. Okazuje się jednak, że czytając oba opisy, różnice zdają się być na pozór niewielkie. Zachariasz pyta o znak. Maryja pyta, jak dokona się owo przyjście na świat Bożej Dzieciny. Skąd więc interpretacja nadająca pytaniu Zachariasza znamię wątpienia? Czy domaganie się znaku od Boga jest czymś zgoła innym niż pytanie o to, jak spełni się przepowiednia? Pozostając na poziomie samego zwiastowania zapewne nie rozstrzygnęlibyśmy tych wątpliwości. Okazuje się jednak, że o ile w przypadku Maryi Pismo Święte nie wraca do tematu owego pytania, jakie postawiła Bożemu Posłańcowi, o tyle w przypadku św. Józefa pisze wprost o jego wątpliwościach dotyczących sposobu, w jaki ma postąpić. Józef dorasta do roli Bożego opiekuna po znaku z nieba. Podobnie Zachariasz otrzymawszy widzenie, i wyraziwszy swoje wątpliwości otrzymuje znak, który przypominał mu będzie o tym zdarzeniu aż do czasu spełnienia Bożej obietnicy.

Wszystkie te historie ludzi powiązanych z wypełnieniem się największej z obietnic Bożych pokazują, że jakakolwiek nie byłaby nasza wiara, Bóg towarzyszy nam na drodze zawierzenia. Tym, którzy starają się wierzyć jak Maryja, Bóg daje siłę, aby dzielnie pokonywali przeciwności i swoim świadectwem podbudowywali wiarę innych. Tym zaś, którzy ociągają się w bezgranicznym zaufaniu Bogu, Pan pozwala dorosnąć w wierze. Nawet, jeśli spotykają ich przykre konsekwencje braku całkowitego posłuszeństwa woli Bożej, Bóg dopuszcza je nie po to, aby upokorzyć człowieka, ale by jak w przypadku Zachariasza, człowiek uczył się na własnych błędach i próbował dokonać refleksji nad tym, co Bóg ma mu do powiedzenia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE

Jeśli mówmy, że wiara jest łaską, trzeba od razu dodać, że Bóg udziela tej łaski każdemu człowiekowi w stopniu potrzebnym do zbawienia. Człowiek jednak czasami oczekuje od Boga dodatkowych znaków. Bywa jednak, że Bóg podobnie jak Zachariaszowi daje znaki inne, niż te, jakich oczekujemy. Jedne i drugie dla naszego zbawienia. Trzeba tylko mieć oczy szeroko otwarte. Dostrzegać wszystko, co Bóg pozwala nam zobaczyć, aby ostatecznie spotkać się tam, gdzie dziś radują się szczęściem wiecznym zarówno Maryja jak i Józef oraz Zachariasz.

PROPOZYCJA DLA ODWAŻNYCH

Czy stać nas na to, aby uczyć się okazywać Bogu zawierzenie?


Kwota
Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji daru
Możesz także dokonać wpłaty dowolnej kwoty na konto Fundacji: 65 1240 2034 1111 0000 0306 7501, Pekao SA XIII O/Warszawa
z dopiskiem: "Darowizna na działalność Fundacji - rozwój strony Liturgia"

Kalendarium

19 grudnia 2014 r.

Ważne fakty

1994 Papież Jan Paweł II otrzymał od tygodnika Time tytuł Człowieka Roku 1994.
1984 Wielka Brytania i Chiny podpisały w Pekinie układ, na mocy którego Wielka Brytania się przekazać Hong Kong Chinom w 1997.
1562 Początek francuskich Wojen Religijnych: Bitwa pod Dreux między hugenotami i katolikami.
1187 Klemens III wybrany został na papieża.

Urodzili się

1906 Leonid Breżniew, przywódca ZSRR
1852 Albert Abraham Michelson, fizyk amer.

Jan Paweł II:

Niech w centrum waszego życia będzie słowo Boże. Pamiętajcie zawsze, jak to słusznie podkreśla Katechizm Kościoła Katolickiego, że «wiara chrześcijańska (...) nie jest religią Księgi. Chrześcijaństwo jest religią słowa Bożego, 'nie słowa napisanego i milczącego, lecz Słowa wcielonego i żywego'»(KKK, n. 108). Starajcie się przede wszystkim pogłębiać osobisty kontakt z Chrystusem przez czytanie Ewangelii, rozważanie tajemnic wiary i modlitwę. Spotkanie z Chrystusem, wsłuchiwanie się w Jego głos i rozmowa z Nim przybliżają człowieka do Boga i czynią go «bliźnim» dla braci.

Rozwijaj z nami największy portal katolicki Opoka.org.pl

Wspieram Fundację Darczyńcy

Sonda

Czy ogłoszony przez ONZ Rok Rodziny wpłynie na politykę wobec rodzin w Polsce?

Tak Nie Zobacz wyniki

Partner Fundacji:

Partnerzy naukowi:

Wsparcie modlitewne:

Newslettery: