Drogi Czytelniku portalu OPOKA.ORG.PL!

Czy zdarzyło Ci się przeczytać w Internecie tekst, który Cię poruszył? Wpisałeś w wyszukiwarce pytanie i na naszej stronie znalazłeś odpowiedź?

Opoka od piętnastu lat dociera do każdego, aby dawać nadzieję i umacniać wiarę. Jest to możliwe dzięki ludziom takim jak Ty, którzy swoim darem wspomagają dzieła Kościoła.

"Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym Słowem, które pochodzi z ust Bożych", mówi Pismo Święte. Chcemy dalej to Słowo głosić w Internecie, wierząc, że nasza wspólna praca zmieni Internet i ludzkie serca.

Przekaż Jałmużnę Wielkopostną dla Fundacji Opoka! Pomóż wzrastać w wierze kolejnym pokoleniom!

Krzysztof Piądłowski
Prezes Zarządu Fundacji "OPOKA"

Dołącz do grona Darczyńców!

kwota
Wpłacając zgadzasz się na przetwarzanie danych w celu obsługi darowizny

Liturgia słowa

23 kwietnia 2014 (środa)
- I Tydzień Wielkanocny


Drukuj / A A

Pierwsze czytanie:Dz 3,1-10
Psalm responsoryjny:Ps 105
Ewangelia:Łk 24,13-35
Kolor szat liturgicznych:Biały

Środa w oktawie Wielkanocy

Patroni

św. Jerzy, św. Gerard z Toul, św. Ibar, św. Wojciech (Adalbert) z Pragi, bp i męcz.*, i święci Feliks, Fortunatus, i Achilleus.


Pierwsze CZYTANIE
Dz 3,1-10

Gdy Piotr i Jan wchodzili do świątyni na modlitwę o godzinie dziewiątej, wnoszono właśnie pewnego człowieka, chromego od urodzenia. Kładziono go codziennie przy bramie świątyni, zwanej Piękną, aby wstępujących do świątyni, prosił o jałmużnę. Ten zobaczywszy Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, prosił ich o jałmużnę. Lecz Piotr wraz z Janem przypatrzywszy się mu powiedział: Spójrz na nas. A on patrzył na nich oczekując od nich jałmużny. Nie mam srebra ani złota - powiedział Piotr - ale co mam, to ci daję: W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź! I ująwszy go za prawą rękę, podniósł go. A on natychmiast odzyskał władzę w nogach i stopach. Zerwał się i stanął na nogach, i chodził, i wszedł z nimi do świątyni, chodząc, skacząc i wielbiąc Boga. A cały lud zobaczył go chodzącego i chwalącego Boga. I rozpoznawali w nim tego człowieka, który siadał przy Pięknej Bramie świątyni, aby żebrać, i ogarnęło ich zdumienie i zachwyt z powodu tego, co go spotkało.


Wesprzyj Liturgię Słowa

Publikacja liturgii w naszym portalu to codzienna praca redaktorów.

Czy korzystasz z niej regularnie?

Będziemy bardzo wdzięczni, jeśli dołączysz do grona darczyńców.

Dołącz

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 105

Ps 105 (104), 1-2. 3-4. 8-9 (R.: Ps 33 (32), 5b)

Pełna jest ziemia łaskawości Pana.
lub Alleluja.

Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, *
głoście Jego dzieła wśród narodów.
Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy, *
rozsławiajcie wszystkie Jego cuda.

Pełna jest ziemia łaskawości Pana.
lub Alleluja.

Szczyćcie się Jego świętym imieniem, *
niech się weseli serce szukających Pana.
Rozważajcie o Panu i Jego potędze, *
zawsze szukajcie Jego oblicza.

Pełna jest ziemia łaskawości Pana.
lub Alleluja.

Na wieki On pamięta o swoim przymierzu, *
obietnicy danej tysiącu pokoleń,
o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, *
i przysiędze danej Izaakowi.

Pełna jest ziemia łaskawości Pana.
lub Alleluja.


EWANGELIA
Łk 24,13-35

Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: "Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?" Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: "Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało". Zapytał ich: "Cóż takiego?" Odpowiedzieli Mu: "To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli". Na to On rzekł do nich: "O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?" I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: "Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił". Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: "Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?" W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: "Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi". Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.


KOMENTARZ

Komentarz księdza Mirosława Matusznego

Temat: Serce pałające nadzieją

SŁOWA NADAL AKTUALNE, MĄDROŚĆ TYCH, KTÓRZY ODNALEŹLI JEZUSA

Pośród relacji o ukazywaniu się Zmartwychwstałego, spotkanie w drodze do Emaus zasługuje na szczególną uwagę. Oto sam Jezus przyłącza się do idących uczniów, aby pomóc im wydobyć z siebie pokłady tej nadziei, która została przytłoczona smutkiem i lękiem wynikającym z ukrzyżowania Zbawiciela. Zgodnie z relacją Ewangelisty, zmierzającym do Emaus uczniom znane są relacje niewiast, które miały widzenie aniołów, zapewniających, że Jezus żyje. Znane są im również relacje Piotra i Jana, którzy udali się osobiście do grobu Jezusa, znaleźli wszystko, tak jak relacjonowały kobiety i UWIERZYLI W ZMARTWYCHWSTANIE PANA. To wszystko jednak przeraża ich.

Jezus więc próbuje odwołać się do wszystkiego, co do tej pory kształtowało ich wiarę. Przypomina im Mojżesza i Proroków, tłumacząc wszystko, co dotyczyło Mesjasza, ze wskazaniem na Jego odkupieńczą śmierć. Mającym świeżo w pamięci śmierć Jezusa uczniom, nie otwiera to jeszcze w pełni oczu, ale zachęcają Nieznajomego, aby pozostał na noc z nimi. Ich wspólna rozmowa budzi w nich na nowo nadzieję. Sprawia, że jak wyznają nieco później ich serca pałają, zdają się być nieco bliżej tej prawdy, której rozum wciąż nie jest w stanie pojąć.

Dopiero wspólna wieczerza, chleb wzięty w dłonie przez Jezusa i odmówione przez Niego błogosławieństwo sprawiają, że „otwierają” im się w pełni oczy, a serce i rozum wspólnie pozwalają rozradować się z faktu, że Pan prawdziwie zmartwychwstał.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE

To pragnienie doświadczenia spotkania z Jezusem towarzyszy także nam, żyjącym prawie dwa tysiące lat po Zmartwychwstaniu Pana. Z jednej strony zasłona doczesności narzuca nam widzenie świata, jaki nas otacza takim, jakim go znamy na co dzień. Z drugiej zaś serce każdego ucznia Mistrza z Nazaretu pała, kiedy słyszy się słowa Pisma, przesłanie nadziei skierowane do wszystkich ludzi, wszystkich języków, ludów i pokoleń. Wszak jest to przesłanie nadziei, że śmierć została pokonana, a my zostaliśmy obdarowani nowym życiem.

PROPOZYCJA DLA ODWAŻNYCH

Czy stać nas na to, dostrzec w naszym życiu obecność Pana, Który przynosi nam przesłanie nadziei?


Kwota
Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji daru
Możesz także dokonać wpłaty dowolnej kwoty na konto Fundacji: 65 1240 2034 1111 0000 0306 7501, Pekao SA XIII O/Warszawa
z dopiskiem: "darowizna na działalność Fundacji - Jałmużna wielkopostna"

Serwis informacyjny

Kalendarium

23 kwietnia 2014 r.

Ważne fakty

997 Męczeńska mierć w. Wojciecha
1616 Zmarł William Shakespeare
1632 Zmarł król Zygmunt III Waza
1935 Podpisana została Konstytucja Kwietniowa
1984 W Waszyngtonie Margaret Heckler ogłosiła odkrycie wirusa AIDS.

Urodzili się

1564 William Shakespeare, dramatopisarz i poeta angielski
1775 J M W Turner, malarz angielski
1813 Antoine Frederic Ozanam, jeden z najwybitniejszych katolickich działaczy społecznych XIX w.
1858 Max Planck, fizyk niemiecki
1891 Sergiusz Prokofiew, kompozytor

Jan Paweł II:

Sprawowania władzy w Kościele nie można postrzegać jako czegoś nieosobowego i biurokratycznego, właśnie dlatego, że chodzi o autorytet rodzący się ze świadectwa. We wszystkim, co mówi i czyni biskup, musi objawiać się autorytet słowa i działania Chrystusa. Gdyby zabrakło wiarygodności świętości życia biskupa, czyli jego świadectwa wiary, nadziei i miłości, jego władza z trudem mogłaby być przyjmowana ze strony Ludu Bożego jako ukazywanie obecności Chrystusa działającego w samym Kościele.

Rozwijaj z nami największy portal katolicki Opoka.org.pl

Wspieram Fundację Darczyńcy

Sonda

Czy ogłoszony przez ONZ Rok Rodziny wpłynie na politykę wobec rodzin w Polsce?

Tak Nie Zobacz wyniki

Partner Fundacji:

Partnerzy naukowi:

Wsparcie modlitewne: