Menu Główna

Liturgia słowa

28 marca 2017 (wtorek)
- IV Tydzień Wielkiego Postu


Drukuj / A A

Pierwsze czytanie:Ez 47, 1-9
12
Psalm responsoryjny:Ps 46
Ewangelia:J 5, 1-16
Kolor szat liturgicznych:Fioletowy

Patroni

św. Alkelda z Middleham, św. Gontran, św. Tutilo.


Pierwsze CZYTANIE
Ez 47, 1-9
12

Podczas widzenia otrzymanego od Pana zaprowadził mnie anioł z powrotem przed wejście do świątyni, a oto wypływała woda spod progu świątyni w kierunku wschodnim, ponieważ przednia strona świątyni była zwrócona ku wschodowi; a woda płynęła spod prawej strony świątyni na południe od ołtarza. I wyprowadził mnie przez bramę północną, i poza murami powiódł mnie do bramy zewnętrznej, zwróconej ku wschodowi. A oto woda wypływała spod prawej ściany świątyni, na południe od ołtarza.

Potem poprowadził mnie ów mąż w kierunku wschodnim; miał on w ręku pręt mierniczy, odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść przez wodę; woda sięgała aż do kostek. Następnie znów odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść przez wodę: sięgała aż do kolan; i znów odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść: sięgała aż do bioder; i znów odmierzył jeszcze tysiąc łokci: był tam już potok, którego nie mogłem przejść, gdyż woda była za głęboka, była to woda do pływania, rzeka, której nie można było przejść. Potem rzekł do mnie: «Czy widziałeś to, synu człowieczy?» I poprowadził mnie z powrotem wzdłuż rzeki.

Gdy się odwróciłem, oto po obu stronach na brzegu rzeki znajdowało się wiele drzew. A on rzekł do mnie: «Woda ta płynie na obszar wschodni, wzdłuż stepów, i rozlewa się w wodach słonych, a wtedy wody stają się zdrowe. Wszystkie też istoty żyjące, od których tam się roi, dokądkolwiek potok wpłynie, pozostają przy życiu: będzie tam też niezliczona ilość ryb, bo dokądkolwiek dotrą te wody, wszystko będzie uzdrowione.

A nad brzegami potoku mają rosnąć po obu stronach różnego rodzaju drzewa owocowe, których liście nie więdną, których owoce się nie wyczerpują; każdego miesiąca będą rodzić nowe, ponieważ woda dla nich przychodzi z przybytku. Ich owoce będą służyć za pokarm, a ich liście za lekarstwo».


Wesprzyj Liturgię Słowa

Publikacja liturgii w naszym portalu to codzienna praca redaktorów.

Czy korzystasz z niej regularnie?

Będziemy bardzo wdzięczni, jeśli dołączysz do grona darczyńców.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 46

Psalm (Ps 46 (45), 2-3. 5-6. 8-9 (R.: por. 8))

Pan Bóg Zastępów jest dla nas obroną

Bóg jest dla nas ucieczką i siłą, *
najpewniejszą pomocą w trudnościach.
Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia *
i góry zapadły w otchłań morza.

Pan Bóg Zastępów jest dla nas obroną

Nurty rzeki rozweselają miasto Boże, *
najświętszy przybytek Najwyższego.
Bóg w nim przebywa, a ono się nie zachwieje, *
Bóg je wspomoże o świcie.

Pan Bóg Zastępów jest dla nas obroną

Pan Zastępów jest z nami, *
Bóg Jakuba jest naszą obroną.
Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana, *
zdumiewające czyny, których dokonał na ziemi.

Pan Bóg Zastępów jest dla nas obroną


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Chwała Tobie, Królu wieków

Stwórz, Boże, we mnie serce czyste
i przywróć mi radość Twojego zbawienia.

Chwała Tobie, Królu wieków


EWANGELIA
J 5, 1-16

Było święto żydowskie i Jezus udał się do Jerozolimy.

W Jerozolimie zaś jest przy Owczej Bramie sadzawka, nazwana po hebrajsku Betesda, mająca pięć krużganków. Leżało w nich mnóstwo chorych: niewidomych, chromych, sparaliżowanych.

Znajdował się tam pewien człowiek, który już od lat trzydziestu ośmiu cierpiał na swoją chorobę. Gdy Jezus ujrzał go leżącego i poznał, że czeka już dłuższy czas, rzekł do niego: «Czy chcesz wyzdrowieć?»

Odpowiedział Mu chory: «Panie, nie mam człowieka, aby mnie wprowadził do sadzawki, gdy nastąpi poruszenie wody. W czasie kiedy ja dochodzę, inny wstępuje przede mną».

Rzekł do niego Jezus: «Wstań, weź swoje nosze i chodź!» Natychmiast wyzdrowiał ów człowiek, wziął swoje nosze i chodził.

Jednakże dnia tego był szabat. Rzekli więc Żydzi do uzdrowionego: «Dziś jest szabat, nie wolno ci dźwigać twoich noszy».

On im odpowiedział: «Ten, który mnie uzdrowił, rzekł do mnie: Weź swoje nosze i chodź». Pytali go więc: «Cóż to za człowiek ci powiedział: Weź i chodź?» Lecz uzdrowiony nie wiedział, kim On jest; albowiem Jezus odsunął się od tłumu, który był w tym miejscu.

Potem Jezus znalazł go w świątyni i rzekł do niego: «Oto wyzdrowiałeś. Nie grzesz już więcej, aby ci się coś gorszego nie przydarzyło». Człowiek ów odszedł i oznajmił Żydom, że to Jezus go uzdrowił. I dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, że czynił takie rzeczy w szabat.


KOMENTARZ

Komentarz księdza Mirosława Matusznego

Temat: Cud uzdrowienia

SŁOWA NADAL AKTUALNE, MĄDROŚĆ TYCH, KTÓRZY ODNALEŹLI JEZUSA

Trzydzieści osiem lat leżenia w chorobie, z nadzieją, że oto znajdzie się ktoś, kto pomoże, kto okaże chociaż krztę uczucia, empatii, czy zwykłego ludzkiego zmiłowania. Niestety, tak w czasach Pana Jezusa jak i dziś ludzkie cierpienie i osamotnienie, bywają stanami, które całymi latami przygniatają człowieka, przy milczącej akceptacji innych. Człowiek jednak nawet niezauważony przez innych ludzi, zawsze był, jest i będzie dostrzeżony przez Boga. On bowiem, nawet jeśli zdaje się milczeń i nie zabierać głosu wobec naszego cierpienia, jest w naszym sercu i pragnie dać nam siłę i łaskę wytrwania. Wytrwanie w chorobie, łaska zjednoczenia z Panem w cierpieniu, bywają szczególnym darem, jaki potrafi z naszych największych słabości uczynić modlitwę i pokutę za grzechy świata.

Jezus jest lekarzem duszy i ciała. Ma On moc przyjść nam z pomocą i uzdrowić nas, nawet po latach osamotnienia, znalazłszy nas złamanych bólem, niekiedy pogodzonych już z losem, nieoczekujących wiele od życia. Czy ów człowiek, o którym mówi dzisiejsza Ewangelia liczył jeszcze na to, że zostanie uzdrowiony? Jego obecność nad sadzawką świadczyłaby o tym, że jeszcze nie stracił nadziei. Owa nadzieja jednak, która w nim nie umarła, sprawiła, że doczekał się ludzkiego odruchu nie ze strony swoich sąsiadów, ale ze strony swojego Boga.

Ile to razy w naszych modlitwach żalimy się Jezusowi, że opuścili nas wszyscy, na których liczyliśmy, ile razy wręcz oskarżamy naszego Pana, że i On nas opuścił, że pozwala, abyśmy przeżywali i przechodzili przez próby ponad nasze siły. Jednak Bóg dając nam sposobność do cierpienia, jednocześnie daje siłę, aby wytrwać i wzmocnić naszą wiarę.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE

Cuda zdarzają się i zgodnie ze słowami Jezusa możemy i nawet powinniśmy na sposób ludzki polecać Bogu wszystkie ważne dla nas sprawy. Jednak warto zawsze dodawać do naszych modlitw intencję, abyśmy nigdy nie zniechęcali się i ufali Bogu, gdy On z wiadomych tylko sobie względów każe nam wciąż czekać na zbawienne spotkanie, kiedy uzdrowi nas i zaprowadzi do Siebie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH

Czy w chwilach próby trwam przy Zbawicielu?


Kwota
Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji daru
Możesz także dokonać wpłaty dowolnej kwoty na konto Fundacji: 65 1240 2034 1111 0000 0306 7501, Pekao SA XIII O/Warszawa
z dopiskiem: "Darowizna na działalność Fundacji - rozwój strony Liturgia"

Kalendarium

28 marca 2017 r.

Ważne fakty

1999 Początek bombardowań NATO w Serbii (Kosovo)
1972 J. Cyrankiewicz ustąpił z urzędu Przewodniczącego Rady Państwa
1960 Papież Jan XXIII nominował pierwszych w historii kardynałów z Japonii, Afryki i Filipin
1939 Zakończyła się Hiszpańska Wojna Domowa - Madryt poddał się generałowi Franco.
1930 Miasta Angora i Konstantynopol zmieniły nazwy na Ankara i Istambuł.
1920 Tomas Masaryk wybrany prezydentem Czechosłowacji
1845 Meksyk zerwał stosunki dyplomatyczne z USA
1799 Papież Pius VI deportowany został przez wojska napoleońskie do Francji

Urodzili się

1942 Neil Kinnock, polityk brytyjski
1928 Zbigniew Brzeziński, doradca prez. Cartera
1915 Kurt Aland, biblista
1914 Bohumil Hrabal, pisarz
1868 Wojciech Gawroński, kompozytor
1868 Maksym Gorki [Aleksei Peshikov], pisarz
1853 Rudolf Kittel, niemiecki teolog
1592 Jan Amos Komensky [Comenius], morawski pedagog i reformator edukacji
1515 św. Teresa z Avila, odnowicielka Karmelu, mistyk, doktor Kościoła
1483 Rafael, malarz włoski

Jan Paweł II:

Rozpowszechniona kultura rzeczy ulotnych, która wartościuje to, co się podoba i wydaje piękne chciałaby, abyście uwierzyli, że aby być szczęśliwym należy usunąć krzyż. Jako ideał przedstawiony bywa łatwy sukces, szybka kariera, płciowość oderwana od poczucia odpowiedzialności, wreszcie egzystencja nastawiona na własną afirmację, częstokroć bez poszanowania innych. Otwórzcie więc szeroko oczy, drodzy młodzi: to nie jest droga, która prowadzi do życia, lecz ścieżka, która grzęźnie w śmierci.

Rozwijaj z nami największy portal katolicki Opoka.org.pl

Sonda

Czy przyjmujesz odwiedziny duszpasterskie?

Tak Nie Zobacz wyniki

Partner
Fundacji:

Partnerzy
naukowi:

Newslettery:

Partner
technologiczny: