Menu Główna

Liturgia słowa

13 lutego 2016 (sobota)
- Wielki Post


Drukuj / A A

Pierwsze czytanie:Iz 58,9-14
Psalm responsoryjny:Ps 86
Ewangelia:Łk 5,27-32
Kolor szat liturgicznych:Fioletowy

Sobota po Popielcu

Patroni

św. Katarzyna Ricci, św. Stefan z Rieti, św. Hermenegilda lub Ermengild, św. Martinian pustelnik, św. Polieuctes z Melitene, św. Licinus lub Lesin.


Pierwsze CZYTANIE
Iz 58,9-14

To mówi Pan Bóg:
«Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem. Pan cię zawsze prowadzić będzie, nasyci duszę twoją na pustkowiach. Odmłodzi twoje kości, tak że będziesz jak zroszony ogród i jak źródło wody, co się nie wyczerpie.
Twoi ludzie zabudują prastare zwaliska, wzniesiesz budowle z odwiecznych fundamentów. I będą cię nazywać Naprawcą wyłomów, Odnowicielem rumowisk na zamieszkanie.
Jeśli powściągniesz twe nogi od przekraczania szabatu, żeby w dzień mój święty spraw swych nie załatwiać, jeśli nazwiesz szabat rozkoszą, a święty dzień Pana czcigodnym, jeśli go uszanujesz przez unikanie podróży, tak by nie przeprowadzać swej woli ani nie omawiać spraw swoich, wtedy znajdziesz twą rozkosz w Panu. Ja cię powiodę w triumfie przez wyżyny kraju, karmić cię będę dziedzictwem Jakuba, twojego ojca.
Albowiem usta Pańskie to wyrzekły».


Wesprzyj Liturgię Słowa

Publikacja liturgii w naszym portalu to codzienna praca redaktorów.

Czy korzystasz z niej regularnie?

Będziemy bardzo wdzięczni, jeśli dołączysz do grona darczyńców.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 86

Ps 86 (85), 1-2. 3-4. 5-6 (R.: por. 11)

Naucz mnie chodzić drogą Twojej prawdy.

Nakłoń swe ucho i wysłuchaj mnie, Panie, *
bo biedny jestem i ubogi.
Strzeż mojej duszy, bo jestem pobożny, *
zbaw sługę Twego, który Tobie ufa. Ty jesteś moim Bogiem.

Naucz mnie chodzić drogą Twojej prawdy.

Panie, zmiłuj się nade mną, *
bo nieustannie wołam do Ciebie.
Rozraduj życie swego sługi, *
bo ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę.

Naucz mnie chodzić drogą Twojej prawdy.

Tyś bowiem, Panie, dobry i łaskawy, *
pełen łaski dla wszystkich, którzy Cię wzywają.
Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją *
i zważ na głos mojej prośby.

Naucz mnie chodzić drogą Twojej prawdy.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Ez 33, 11

Chwała Tobie, Słowo Boże

Pan mówi: Nie chcę śmierci grzesznika,
lecz aby się nawrócił i miał życie.

Chwała Tobie, Słowo Boże


EWANGELIA
Łk 5,27-32

Jezus zobaczył celnika, imieniem Lewi, siedzącego w komorze celnej. Rzekł do niego: «Pójdź za Mną». On zostawił wszystko, wstał i poszedł za Nim.
Potem Lewi sprawił dla Niego wielkie przyjęcie u siebie w domu; a była spora liczba celników oraz innych, którzy zasiadali z nimi do stołu. Na to szemrali faryzeusze i uczeni ich w Piśmie i mówili do Jego uczniów: «Dlaczego jecie i pijecie z celnikami i grzesznikami?»
Lecz Jezus im odpowiedział: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem wezwać do nawrócenia sprawiedliwych, lecz grzeszników».


KOMENTARZ

Komentarz księdza Mirosława Matusznego

Temat: Prawdziwe nawrócenie.

SŁOWA NADAL AKTUALNE, MĄDROŚĆ TYCH, KTÓRZY ODNALEŹLI JEZUSA

Czytając dzisiejszy fragment Ewangelii nie sposób nie zauważyć, że opisane w niej nawrócenie, choć nie spodobało się faryzeuszom, sprawiło prawdziwą przemianę celnika Lewiego. Dlaczego więc poddali oni takiej krytyce Zbawiciela? Do grzesznika poszedł w gościnę... Trudno powiedzieć, czy ich oburzenie powodowane było brakiem wiary w prawdziwe nawrócenie Lewiego, czy też brakiem wiary w możliwość przemiany ludzkiego życia w ogóle.

Dziś wielu oburza się dokładnie w sytuacji przeciwnej. Fala krytyki spada niekiedy na ludzi Kościoła, jeśli jasno i wyraźnie wskazują na potrzebę prawdziwego nawrócenia i przestrzegają przed pojmowaniem miłosierdzia jako tolerancji i przyzwolenia na wszelakie zło. Wystarczy sięgnąć dziś do pierwszego czytania, aby przekonać się, że Bóg jest miłosierny i pragnie aby nikt z ludzi nie poszedł na zatracenie, ale inicjatywa jest po stronie człowieka. Trzeba wkroczyć na drogę sprawiedliwości. Umiłować przykazania Pańskie i postępować według wskazań Najwyższego.

Dzisiejszy człowiek bardzo często nie chce słuchać o jakichkolwiek wymaganiach. Przekonany jest, że zbawienie zwyczajnie mu się należy. Tymczasem Pismo święte poucza nas, że zostaliśmy wykupieni drogocenną krwią Chrystusa. Dlatego też nie należymy już do samych siebie. Jesteśmy przybranymi dziećmi Bożymi i póki sami, z własnej nieprzymuszonej woli akceptujemy naszą relację do Boga na wzór relacji dziecka do ojca, możemy być pewni zbawienia. Wszak Bóg nie opuszcza ani nie porzuca Swoich dzieci. On nie pozostawia na pastwę losu tych, którzy wykupieni zostali za cenę krwi Chrystusa.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE

Jaka więc powinna być nasza postawa? Czyż nie taka, jak właśnie celnika Lewiego? Stanąć w prawdzie, dokonać prawdziwego oglądu swojego życia i pójść za Chrystusem. Uznać w Nim prawdziwego Pana i Zbawiciela. Wówczas On sam nam dopomoże porzucić drogę grzechu, a co więcej ustrzeże nas przed pokusą relatywizmu i nie dopuści, abyśmy w imię źle pojętego miłosierdzia grzeszyli z nadzieją na miłosierdzie Boże.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH

Czy gotów jestem na prawdziwe nawrócenie?


Kwota
Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji daru
Możesz także dokonać wpłaty dowolnej kwoty na konto Fundacji: 65 1240 2034 1111 0000 0306 7501, Pekao SA XIII O/Warszawa
z dopiskiem: "Darowizna na działalność Fundacji - rozwój strony Liturgia"

Jan Paweł II:

Jesteśmy dziś świadkami procesu globalizacji, która zdaje się nie zauważać odmienności i różnorodności, a zarazem prowadzi do powstawania nowych form etnocentryzmu i skrajnego nacjonalizmu. W takiej sytuacji naszym zadaniem jest krzewienie i przekazywanie żywej kultury, zdolnej zacieśniać więzi porozumienia i braterstwa między różnymi społecznościami i narodami oraz między różnymi dziedzinami ludzkiej twórczości. Innymi słowy, dzisiejszy świat rzuca nam wyzwanie, byśmy się poznawali i uczyli szanować wzajemnie wraz z całą różnorodnością naszych kultur i poprzez nie. Jeśli podejmiemy to wyzwanie, ludzka rodzina będzie się cieszyć jednością i pokojem, zaś poszczególne kultury zostaną wzbogacone i odnowione, oczyszczone z wszystkiego, co stanowi przeszkodę dla wzajemnego spotkania i dialogu.

Rozwijaj z nami największy portal katolicki Opoka.org.pl

Sonda

Czy ogłoszony przez ONZ Rok Rodziny wpłynie na politykę wobec rodzin w Polsce?

Tak Nie Zobacz wyniki

Partner
Fundacji:

Partnerzy
naukowi:

Wsparcie
modlitewne:

Newslettery:

Partner
technologiczny: