Liturgia słowa

22 grudnia 2014 (poniedziałek)
- IV Tydzień Adwentu


Drukuj / A A

Pierwsze czytanie:1 Sm 1, 24-28
Psalm responsoryjny:1 Sm 2, 1
4-5
6-7
8
Ewangelia:Łk 1, 46-56
Kolor szat liturgicznych:Fioletowy

dzień powszedni

Patroni

św. Flavian z Toskanii, św. Zenon, św. Chaeremon i towarzysze, św. Ischyrion.


Pierwsze CZYTANIE
1 Sm 1, 24-28

Gdy Anna odstawiła Samuela od piersi, wzięła go z sobą w drogę, zabierając również trzyletniego cielca, jedną efę mąki i bukłak wina. Przyprowadziła go do domu Pana, do Szilo. Chłopiec był jeszcze mały.
Zabili cielca i poprowadzili chłopca przed Helego. Powiedziała ona wówczas: «Pozwól, panie mój! Na twoje życie! To ja jestem ową kobietą, która stała tu przed tobą i modliła się do Pana. O tego chłopca się modliłam, i spełnił Pan prośbę, którą do Niego zanosiłam. Oto ja oddaję go Panu. Po wszystkie dni, jak długo będzie żył, zostaje oddany na własność Panu.»
I oddali tam pokłon Panu.


Wesprzyj Liturgię Słowa

Publikacja liturgii w naszym portalu to codzienna praca redaktorów.

Czy korzystasz z niej regularnie?

Będziemy bardzo wdzięczni, jeśli dołączysz do grona darczyńców.

Dołącz

PSALM RESPONSORYJNY
1 Sm 2, 1
4-5
6-7
8

1 Sm 2, 1. 4-5. 6-7. 8abcd (R.: por. 1a)

Całym swym sercem raduję się w Panu.

Raduje się me serce w Panu, *
moc moja ku Panu się wznosi.
Rozwarły się me usta na wrogów moich, *
gdyż cieszyć się mogę Twoją pomocą.

Całym swym sercem raduję się w Panu.

Łuki siłaczy się łamią, *
słabi przepasują się mocą,
Za chleb najmują się syci, a odpoczywają głodni, *
niepłodna rodzi siedmioro, a więdnie bogata w dzieci.

Całym swym sercem raduję się w Panu.

To Pan daje śmierć i życie, *
w grób wtrąca i zeń wywodzi.
Pan uboży i wzbogaca, *
poniża i wywyższa.

Całym swym sercem raduję się w Panu.

Z pyłu podnosi biedaka, *
z barłogu dźwiga nędzarza,
By go wśród książąt posadzić, *
by dać mu stolicę chwały.

Całym swym sercem raduję się w Panu.


EWANGELIA
Łk 1, 46-56

W owym czasie Maryja rzekła:
«Wielbi dusza moja Pana,
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy,
oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.
Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,
święte jest imię Jego.
A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenia
nad tymi, co się Go boją.
Okazał moc swego ramienia,
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu,
a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami,
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za sługą swoim, Izraelem,
pomny na swe miłosierdzie.
Jak obiecał naszym ojcom,
Abrahamowi i jego potomstwa na wieki.»
Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.


KOMENTARZ

Komentarz księdza Mirosława Matusznego

Temat: Magnificat

SŁOWA NADAL AKTUALNE, MĄDROŚĆ TYCH, KTÓRZY ODNALEŹLI JEZUSA

Na zrozumienie woli Bożej można zareagować na różne sposoby. Jedni buntują się i odrzucają wolę Bożą. Inni domagają się kolejnych znaków, które utwierdziłyby ich w przekonaniu, że tego właśnie oczekuje od nich Pan Bóg. Jeszcze inni, tak jak Maryja poznając Boże plany względem siebie uwielbiają Tego, który w życiu człowieka potrafi dokonać wielkich rzeczy. W przypadku Maryi mamy jednak do czynienia z niecodzienną sytuacją, bo wszakże i jej wiara jest niecodzienna. Ta młoda dziewczyna z Nazaretu miała swoje plany na życie. Nie zakładała nic z tych rzeczy, które miały się wydarzyć. Co więcej, moment zwiastowania uświadamia aż zanadto nam wszystkim, że zdaje się ona nie do końca rozumieć, jak ma się spełnić to wszystko, co zostało jej objawione. Mimo to jednak wyraża zgodę, okazując niebywałą ufność względem Boga i Jego posłańca.

O ile jeszcze to wszystko można by wytłumaczyć sobie wielką wiarą tej, którą sam Przedwieczny wybrał na matkę Swojego Syna, o tyle cały Magnificat wypowiedziany na cześć Boga, pokazuje jej wielką miłość względem Tego, Który ją wybrał i powołał do wypełnienia zadania Matki Bożego Syna. Wiara, miłość, ale także niebywała pokora kreślą duchowe rysy błogosławionej między niewiastami.

Czego więc może nas wszystkich nauczyć przykład Maryi, Bożej Rodzicielki? Jak posiąść wiarę, która w sytuacjach, kiedy przysłowiowo nasze życie zdaje się stawać na głowie, nie tylko nie legnie w gruzach, lecz zdobędzie się na wyśpiewanie naszego życiowego Magnificat, uwielbiającego Boga za wielkie rzeczy, jakie zdziałał w naszym życiu?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE

Jeśli mówimy, że wiara jest łaską, to zawsze dodajemy, że Pan Bóg każdemu z nas daje tyle łaski, ile potrzebujemy do naszego zbawienia. Jeśli więc w naszym życiu przechodzimy przez okres wielkiej próby, warto pamiętać, że łaska Boża towarzyszy nam w sposób szczególny. Jeśli Bóg zdaje się mieć inne plany na nasze życie, niż nawet nasze najszczersze i najbardziej odważne postanowienia, otrzymujemy z całą pewnością łaskę wyznania Bądź wola Twoja. Pytanie tylko:

PROPOZYCJA DLA ODWAŻNYCH

Czy stać nas na to, aby nie tylko zgadzać się na wolę Bożą, kiedy jest ona inna niż nasza, ale przyjmując ją, wyśpiewa Bogu całym naszym życiem swoiste Magnificat?


Kwota
Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji daru
Możesz także dokonać wpłaty dowolnej kwoty na konto Fundacji: 65 1240 2034 1111 0000 0306 7501, Pekao SA XIII O/Warszawa
z dopiskiem: "Darowizna na działalność Fundacji - rozwój strony Liturgia"

Kalendarium

22 grudnia 2014 r.

Ważne fakty

401 św. Innocenty wybrany został na papieża.
1995 Podpisany został rozejm między Rosją a Czeczenią, kończący praktycznie wojnę między tymi dwoma krajami.
1991 11 z 12 republik radzieckich (z wyj. Gruzji) zgodziło się utworzyć WNP.
1989 Nicolae Ceausçescu, rumuński przywódca został odsunięty od władzy w trakcie krwawego przewrotu.
1945 Stany Zjednoczone uznały rząd Josipa Tito w Jugosławii.
1894 Przewieziono na miejsce zsyłki Alfreda Dreyfusa, oficera francuskiego, którego niesłusznie skazano za sprzedawanie sekretów wojskowych.
1864 Uchwalono Konwencję Genewską.

Urodzili się

1858 Giacomo Puccini, włoski kompozytor

Jan Paweł II:

Boże Narodzenie jest dniem szczególnej radości. Ta radość przeniknęła serca ludzkie i na wieloraki sposób wyraziła się w historii i kulturze narodów chrześcijańskich: w pieśni liturgicznej i ludowej, w malarstwie, literaturze i we wszystkich dziedzinach sztuki. (...) W tym dniu radości całego stworzenia, gdy wszystko zdaje się wzywać do pokoju i braterstwa, głośniej i wyraźniej słychać krzyk i błaganie narodów nękanych przez konflikty etniczne i polityczne, a spragnionych wolności i zgody. Donośniej rozbrzmiewa dziś głos tych, którzy nie szczędzą sił, aby obalić mury strachu i wrogości, dążąc do porozumienia między ludźmi różnego pochodzenia, rasy i religii. Dzisiaj jeszcze dotkliwsze wydają się nam cierpienia tych, którzy uchodzą ze swojej ziemi w góry albo szukają miejsca na wybrzeżach obcych krajów, wiedzeni wątłą choćby nadzieją, że będą tam mogli żyć spokojniej i bezpieczniej.

Rozwijaj z nami największy portal katolicki Opoka.org.pl

Wspieram Fundację Darczyńcy

Sonda

Czy ogłoszony przez ONZ Rok Rodziny wpłynie na politykę wobec rodzin w Polsce?

Tak Nie Zobacz wyniki

Partner Fundacji:

Partnerzy naukowi:

Wsparcie modlitewne:

Newslettery: