Menu Główna

Liturgia słowa

24 lipca 2017 (poniedziałek)
- XVI Tydzień zwykły


Drukuj / A A

Pierwsze czytanie:Wj 14, 5-9
10-18
Psalm responsoryjny:Wj 15, 1-2
3-4
5-6
Ewangelia:Mt 12, 38-42
Kolor szat liturgicznych:Biały

Wspomnienie św. Kingi, dziewicy

Patroni

św. Krystyna Cudowna, św. Boris lub Romanus, św. Declan, św. Krystyna z Bolsena, św. Lewinna, św. Gleb lub Dawid, św. Kinga*


Pierwsze CZYTANIE
Wj 14, 5-9
10-18

Gdy doniesiono królowi egipskiemu o ucieczce ludu, zmieniło się usposobienie faraona i jego sług względem niego i rzekli: «Cóż uczyniliśmy, pozwalając Izraelowi porzucić u nas służbę?» Rozkazał wówczas faraon zaprzęgać swoje rydwany i zabrał ludzi swoich z sobą. Wziął sześćset rydwanów wyborowych oraz wszystkie inne rydwany egipskie, a na każdym z nich byli dzielni wojownicy.

Pan uczynił upartym serce faraona, króla egipskiego, który urządził pościg za Izraelitami. Ci jednak wyszli swobodnie. Egipcjanie więc ścigali ich i dopędzili obozujących nad morzem.

A gdy się przybliżył faraon, Izraelici podnieśli oczy i ujrzawszy, że Egipcjanie ciągną za nimi, ogromnie się przerazili. Izraelici podnieśli głośne wołanie do Pana. Rzekli do Mojżesza: «Czyż brakowało grobów w Egipcie, że nas tu przyprowadziłeś, abyśmy pomarli na pustyni? Cóż uczyniłeś nam przez to, że wyprowadziłeś nas z Egiptu? Czyż nie mówiliśmy ci wyraźnie w Egipcie: Zostaw nas w spokoju, chcemy służyć Egipcjanom? Lepiej bowiem nam było służyć im, niż umierać na tej pustyni».

Mojżesz odpowiedział ludowi: «Nie bójcie się! Pozostańcie na swoim miejscu, a zobaczycie zbawienie od Pana, jakie zgotuje nam dzisiaj. Egipcjan bowiem, których widzicie teraz, nie będziecie już nigdy oglądać. Pan będzie walczył za was, a wy pozostaniecie spokojni».

Pan rzekł do Mojżesza: «Czemu głośno wołasz do Mnie? Powiedz Izraelitom, niech ruszają w drogę. Ty zaś podnieś swą laskę i wyciągnij rękę nad morze, i rozdziel je na dwoje, a wejdą Izraelici w środek morza na suchą ziemię. Ja natomiast uczynię upartymi serca Egipcjan, tak że pójdą za nimi. Wtedy okażę moją potęgę wobec faraona, całego wojska jego, rydwanów i wszystkich jego jeźdźców. A gdy okażę moją potęgę wobec faraona, jego rydwanów i jeźdźców, wtedy poznają Egipcjanie, że Ja jestem Pan».


Wesprzyj Liturgię Słowa

Publikacja liturgii w naszym portalu to codzienna praca redaktorów.

Czy korzystasz z niej regularnie?

Będziemy bardzo wdzięczni, jeśli dołączysz do grona darczyńców.

PSALM RESPONSORYJNY
Wj 15, 1-2
3-4
5-6

Psalm (Wj 15, 1b-2c. 3-4. 5-6 (R.: por. 1bc))

Śpiewajmy Panu, który moc okazał

Zaśpiewam na cześć Pana, który okrył się sławą, *
gdy konia i jeźdźca pogrążył w morskiej toni.
Pan jest moją mocą i źródłem męstwa, †
Jemu zawdzięczam moje ocalenie. *
On Bogiem moim, uwielbiać Go będę.

Śpiewajmy Panu, który moc okazał

Pan, wojownik potężny, *
«Ten, który jest», brzmi Jego imię.
Rzucił w morze rydwany faraona i wojsko jego, *
wybrani wodzowie legli w Morzu Czerwonym.

Śpiewajmy Panu, który moc okazał

Przepaści ich ogarnęły, *
jak głaz runęli w głębinę.
Uwielbiona jest potęga prawicy Twej, Panie, *
prawica Twa, o Panie, starła nieprzyjaciół.

Śpiewajmy Panu, który moc okazał


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Alleluja, alleluja, alleluja

Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych,
lecz słuchajcie głosu Pańskiego.

Alleluja, alleluja, alleluja


EWANGELIA
Mt 12, 38-42

Niektórzy z uczonych w Piśmie i faryzeuszów rzekli do Jezusa: «Nauczycielu, chcielibyśmy zobaczyć jakiś znak od Ciebie». Lecz On im odpowiedział:

«Plemię przewrotne i wiarołomne żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku proroka Jonasza. Albowiem jak Jonasz był trzy dni i trzy noce we wnętrznościach wielkiej ryby, tak Syn Człowieczy będzie trzy dni i trzy noce w łonie ziemi.

Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je, ponieważ oni wskutek nawoływania Jonasza się nawrócili; a oto tu jest coś więcej niż Jonasz.

Królowa z południa powstanie na sądzie przeciw temu plemieniu i potępi je; ponieważ ona z krańców ziemi przybyła słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon».


KOMENTARZ

Komentarz księdza Mirosława Matusznego

Temat: Nie bójcie się

SŁOWA NADAL AKTUALNE, MĄDROŚĆ TYCH, KTÓRZY ODNALEŹLI JEZUSA

Lęk jest naturalnym odruchem człowieka. Jedni boją się zagrożeń płynących z sił natury, inni spoglądają z niepokojem w niebo, obawiając się katastrof kosmicznych, jeszcze inni nieustannie analizują krajową i międzynarodową sytuację polityczną, obawiając się zagrożeń płynących z braku spokoju i pokoju. Lud Izraela, który dopiero co doświadczył potęgi Bożego działania, przeraził się widząc, że faraon podjął próbę pościgu za ludem, oni zaś dotarłszy nad morze znaleźli się patrząc jedynie po ludzku w sytuacji bez wyjścia. Czy możemy im się dziwić? I tak i nie. Z jednej strony byłoby czymś nielogicznym, gdyby ten sam Pan Nieba i Ziemi, który ręką potężną i wyciągniętym ramieniem teraz pozwolił im wpaść na nowo w ręce ziemskiego władcy.

My ludzie, razem z naszymi obawami wiele razy przypominamy właśnie ów lud izraelski, który mimo, że na każdym kroku doświadcza Bożej pomocy i potęgi Jego działania, ciągle martwi się i lęka o swoją przyszłość. Cóż, wydawać by się mogło, że nawet doświadczywszy cudu, nie liczymy na to, że ciągle będziemy szli przez życie, rozwiązując wszystkie nasze sprawy w sposób nadprzyrodzony, będąc zawsze pewnymi Bożej interwencji. Z drugiej zaś strony, taka właśnie postawa świadczy o braku wiary. Nie tylko w to, że zawsze możemy liczyć na Boga, ale także w to, że cokolwiek by się w naszym życiu nie wydarzyło, Bóg zawsze będzie z nami, jeśli my tylko nie zamkniemy przed Nim naszych serc i domów.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE

Święty Jan Paweł II już na początku swojego pontyfikatu wzywał nas, abyśmy nie lękali się Chrystusa, byśmy otworzyli przed Nim drzwi naszych serc, a także drzwi systemów politycznych i ekonomicznych. Dziś bardziej niż kiedykolwiek widzimy, iż wierność Bogu i Jego przykazaniom popłaca. Oto Pan zawsze jest przy nas i przypominając nam o Swoim Prawie, powtarza ciągle abyśmy mieli wiarę i się nie lękali, bo kiedy nadejdzie czas, będziemy mogli na Niego liczyć. Niekiedy, tylko na Niego.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH

Czego boję się w mim życiu?


Kwota
Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji daru
Możesz także dokonać wpłaty dowolnej kwoty na konto Fundacji: 65 1240 2034 1111 0000 0306 7501, Pekao SA XIII O/Warszawa
z dopiskiem: "Darowizna na działalność Fundacji - rozwój strony Liturgia"

Kalendarium

24 lipca 2017 r.

Ważne fakty

1968 Układ Szwajcarii ze Stolicą Apostolską (powst. biskupstwa w Lugano)
1948 Początek radzieckiej blokady Berlina
1923 Traktat w Lozannie między siłami sprzymierzonymi a Turcją
1783 Gruzja przyjęła protektorat Rosji
1704 Admirał Sir George Rooke odebrał Hiszpanom Gibraltar
1534 Jacques Cartier wylądował na Gaspé w Kanadzie i ogłosił to terytorium za należące do Francji.
1216 Cencio Savelli konsekrowany jako papież Honoriusz III

Urodzili się

1898 Amelia Earhart, lotnik amer.
1895 Robert Graves, pisarz ang.
1880 Ernest Bloch, kompozytor szwajc.
1864 Frank Wedekind, dramaturg niemiecki
1842 Ambrose Bierce, pisarz amer.
1802 Alexandre Dumas st., pisarz franc.
1783 Simón Bolívar, rewolucjonista i patriota południowoamerykański
1725 John Newton, kapitan, konwertyta, autor pieśni religijnych

Jan Paweł II:

Boskie ojcostwo nie posiada charakteru „męskiego” w znaczeniu fizycznym, natomiast powinno się upatrywać w Bogu absolutny pierwowzór wszelkiego „rodzenia” w świecie istot ludzkich. (...) Do tego absolutnego, pozastworzonego pierwowzoru, zostaje upodobnione wszelkie „rodzenie” w świecie stworzonym. Dlatego wszystko to, co w ludzkim rodzeniu jest właściwe dla mężczyzny, jak też i to, co jest właściwe dla kobiety — zarówno „ojcostwo”, jak i „macierzyństwo” — nosi w sobie podobieństwo, czyli analogię do „rodzenia” Boskiego.

Rozwijaj z nami największy portal katolicki Opoka.org.pl

Sonda

Czy przyjmujesz odwiedziny duszpasterskie?

Tak Nie Zobacz wyniki

Partner
Fundacji:

Partnerzy
naukowi:

Newslettery:

Partner
technologiczny: