Przemówienie prezydenta George'a W. Busha

Audiencja papieska, 23.07.2001

Ojcze Święty, odwiedziłeś Amerykę wiele razy i przemawiałeś do wielkich tłumów. Spotkałeś się z czterema prezydentami Stanów Zjednoczonych, moimi poprzednikami, wśród nich także z moim ojcem. Podczas każdej wizyty, każdego spotkania, nie wyłączając dzisiejszego, przypominasz Ameryce, że jest w szczególny sposób wezwana do szerzenia sprawiedliwości, do obrony słabych i pokrzywdzonych tego świata. Pamiętamy Twoje słowa i będziemy robić wszystko, aby nie zapomnieć o naszym powołaniu.

Od października 1978 r. ukazujesz światu nie tylko «blask prawdy», ale nade wszystko moc prawdy, zdolnej przezwyciężyć zło i zmienić bieg historii. Wzywasz ludzi dobrej woli, aby zginali kolana przed Bogiem, ale odważnie stawiali czoło tyranom. Wszystko to nadało znacznie większy rozmach dążeniom wolnościowym w naszych czasach.

Gdzie panuje ucisk, Ty mówisz o prawach człowieka.

Gdzie panuje ubóstwo, Ty mówisz o sprawiedliwości i nadziei.

Gdzie panuje zaciekła nienawiść, Ty głosisz i okazujesz tolerancję, która przekracza wszelkie granice rasowe, narodowe i wyznaniowe.

W krajach dobrobytu przypominasz nam, że bogactwo musi iść w parze ze współczuciem i poszanowaniem zasad moralnych.

Wszystkim głosisz zawsze Ewangelię życia, która każe przyjmować gościnnie cudzoziemca, bronić słabego i niewinnego.

Każdy naród, także mój, może z pożytkiem słuchać tego orędzia sumienia i iść za nim.

Nade wszystko ogłosiłeś ewangeliczne orędzie 126 narodom i wprowadziłeś je w trzecie tysiąclecie, zawsze pełen odwagi i ufności. Życie wielu ludzi napełniłeś miłością Boga. Ta Dobra Nowina jest potrzebna w każdym narodzie i w każdym czasie.

Dziękuję Ci raz jeszcze, Ojcze Święty, za Twoją dobroć i za zaszczyt tego spotkania.

opr. mg/mg