Powrót | Przed ślubem | Idealne małżeństwo | Zaplanuj rodzinę | Adopcja | Wychowanie | Nałogi | Mamy wnuki | Rodzina w dokumentach |

Gorsze szkoły ?

Zdarza się, że wasze dziecko, któremu nieźle się wiodło w szkole podstawowej, w liceum już na początku ma słabe oceny. Bo znalazło się wśród dobrych absolwentów podstawówki, czasem i olimpijczyków. Jakoś mu jednak jeszcze idzie. Przedmiotów jest dużo, każdy dość trudny. Dużo lektur. Narasta gąszcz, z którym dziecko radzi sobie coraz gorzej. Ze strachu przed klasówką czy ustną repetycją zostaje w domu lub idzie na wagary. Z trudem przechodzi do następnej klasy. Potem może być jeszcze ciężej.

Wasz syn czy córka wie, że są szkoły wieczorowe. Gdy poprosi was o pozwolenie na przejście do takiej szkoły, nie stawiajcie przeszkód. Wprawdzie nie ma tam wywiadówek, ale możecie mieć kontakt z nauczycielami i dyskretnie śledzić postępy dziecka.

Bywa, że szesnastoletnia dziewczyna źle znosi szkolne rygory w dziennym liceum. Źle się czuje, gdy przed lekcją WF musi się przebrać, potem godzinę ćwiczyć pod kierunkiem, znów się przebrać i iść na kolejną lekcję. Może jest przedwcześnie dojrzała, a może zbyt mato, by spojrzeć z dystansem na taki przymus. Lekcje przysposobienia obronnego to też surowa dyscyplina.

W liceum wieczorowym i zaocznym nie ma wychowania fizycznego, przysposobienia obronnego, zajęć technicznych czy plastycznych, wychowania muzycznego, nie ma ocen z zachowania. Te przedmioty na pewno są przydatne, mogą nawet odegrać ważną rolę w wyborze drogi życiowej. Trzeba jednak dobrze przeliczyć, czy w ogólnym rachunku to się opłaci.

Nauczyciele traktują słuchaczy poważnie. Teraz w wieczorówkach uczy się młodzież, może starsza o rok, dwa. Nie ma stwierdzeń w rodzaju „ty jesteś tylko uczniem i nie masz nic do gadania".

Jeśli uczeń jest mądry, wykorzysta szansę, jaką daje mu liceum wieczorowe. Ma język polski, matematykę i inne przedmioty. Na świadectwie maturalnym będzie napisane „Świadectwo Dojrzałości Liceum Ogólnokształcącego". Gdzieś na dole tylko pieczątka liceum wieczorowego. To nie hańba. Takie świadectwo musi przyjąć każda wyższa uczelnia. Reszta zależy od absolwenta. Kiedy jest się wolnym od uczenia się wszystkich przedmiotów, dwa czy trzy można opanować. Kto się dobrze przygotuje - zda egzamin.

Piszę o tym, bo napatrzyłam się na rodziców, którzy za wszelką cenę trzymali dziecko w dziennym liceum, najlepiej tak zwanym dobrym, powszechnie znanym. Przeniesienie dziecka do szkoły wieczorowej uważali za osobistą klęskę. Niech się dziecko męczy, da mu się korepetycje, będzie się biegać do szkoły z kwiatami i podlizywać nauczycielom. To nie wstyd. Wstyd - to wieczorówki. Boją się, że taka matura nie będzie się liczyć? Gdzie? W towarzystwie, na uczelni, czy w przyszłej pracy?

Lista wybitnych osób, które legitymują się świadectwem ukończenia liceum wieczorowego, jest długa. Moja młoda znajoma po takiej szkole zrobiła dwa fakultety i pracuje w dyplomacji. Korzystając z tego, że ma mniej godzin lekcyjnych, opanowała francuski i angielski, teraz bardzo jej się to przydaje. Śpiewak operowy, Kazimierz Kowalski i aktor Wojciech Pszoniak też są po wieczorówce.

Drogi do wykształcenia mogą być nietypowe. Na szczęście powoli odchodzimy od utartych schematów. Przyszli aktorzy, by nie tracić młodości i czasu, zaczynają grać, a potem robią dyplom eksternistycznie, jak Daniel Olbrychski, Beata Tyszkiewicz, Zbigniew Buczkowski. Edward Lubaszenko po dyplomie eksternistycznym był wykładowcą w szkole teatralnej.

O tym wszystkim powinni wiedzieć rodzice, którzy boją się „gorszej" szkoły i swoim uporem wpędzają dziecko w ciężką nerwicę.

Absolwenci liceów wieczorowych i zaocznych to często zdolne i błyskotliwe osoby. Najczęściej zdolne jednokierunkowo. Pewien luz w liceum dla dorosłych może stworzyć Waszemu dziecku warunki do rozwijania zdolności i zainteresowań.

Alicja Marciszewska

opr. TG/PO