słodki cukiereczek

Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!
















Komunikat Sekretariatu Stanu na temat nowej modlitwy «Oremus et pro Iudaeis» i stosunków katolicko-żydowskich



Po opublikowaniu nowej formuły Oremus et pro Iudaeis do Mszału Rzymskiego wydanego w 1962 r. pewne środowiska żydowskie stwierdziły z ubolewaniem, że tekst ten nie jest zgodny z deklaracjami i oficjalnymi wypowiedziami Stolicy Apostolskiej dotyczącymi narodu żydowskiego i jego wiary, które podczas ostatnich 40 lat przyczyniły się do rozwoju przyjacielskich stosunków między żydami i Kościołem katolickim.

Stolica Apostolska pragnie zapewnić, że nowa formuła Oremus, modyfikująca niektóre określenia zawarte w Mszale z 1962 r., nie jest absolutnie wyrazem zmiany stosunku do żydów, kształtującego się w Kościele katolickim począwszy od Soboru Watykańskiego II, a w szczególności Deklaracji Nostra aetate, która — jak Papież Benedykt XVI powiedział 15 września 2005 r. podczas audiencji dla naczelnych rabinów Izraela — była «kamieniem milowym na drodze do pojednania chrześcijan z narodem żydowskim». Niezmienność nastawienia wyrażonego w Deklaracji Nostra aetate potwierdza zresztą fakt, że Oremus za żydów zawarte w Mszale Rzymskim z 1970 r. obowiązuje w dalszym ciągu i jest zwyczajną formą modlitwy katolików.

Dokument soborowy — w kontekście innych wypowiedzi — na temat Pisma Świętego (Dei verbum, 14) i na temat Kościoła (Lumen gentium, 16) — podaje podstawowe zasady, które przyświecały i przyświecają również dzisiaj braterskim stosunkom katolicko-żydowskim, opartym na szacunku, dialogu, miłości, solidarności i współpracy. A rozważając tajemnicę Kościoła, Nostra aetate przypomina o szczególnej duchowej więzi łączącej lud Nowego Testamentu z potomkami Abrahama, odrzuca wszelką pogardę i dyskryminację w stosunku do żydów, zdecydowanie potępiając antysemityzm w jakiejkolwiek formie.

Stolica Apostolska wyraża nadzieję, że uściślenia zawarte w niniejszym komunikacie przyczynią się do wyjaśnienia nieporozumień, i jeszcze raz zapewnia, że zdecydowanie pragnie, aby między żydami i chrześcijanami dalej wzrastały wzajemne zrozumienie i szacunek, do których pogłębienia doszło w ostatnich latach.

Watykan, 4 kwietnia 2008 r.


opr. mg/mg





 wyślij znajomym

Zobacz także:
Aleksander Kowalski, Wspólne dziedzictwo. Obalenie murów
Benedykt XVI, Katolików i żydów łączy obowiązek walki z ubóstwem i niesprawiedliwością
Aleksander Kowalski, Wspólne dziedzictwo. Na fali soborowego przełomu
Benedykt XVI, Krzyż Chrystusa mówi o tajemnicy miłości Boga
Benedykt XVI, Moc samej miłości
Benedykt XVI, Tajemnica Wielkiego Tygodnia umacnia wiarę
Janusz Mariański, Struktura inicjacji w Kościele pierwotnym
Janusz Mariański, Ewolucyjny charakter doświadczenia wiary
Janusz Mariański, Typologia współczesnych Żydów w relacji do Jezusa
Aleksander Kowalski, Wspólne dziedzictwo. Podróże i dialog
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Integracja Europejska | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | PDA | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła