słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Jan Paweł II

Ofiarowujcie Bogu waszą naukę i pracę

25 III 2002 — Do uczestników kongresu UNIV 2002



W Wielki Poniedziałek, 25 marca, w Auli Pawła VI Jan Paweł II przyjął na audiencji ok. 4 tys. uczestników XXXV Międzynarodowego Kongresu Młodzieży Akademickiej UNIV 2002, zorganizowanego przez prałaturę personalną Opus Dei. W przemówieniu do studentów, pochodzących z 30 krajów i reprezentujących 280 uczelni, Ojciec Święty nawiązał do tematyki kongresu: nauka, praca, służba. «Nie ulegajcie pokusom przeciętności i konformizmu — powiedział Papież. — Tylko w ten sposób będziecie mogli uczynić z waszego życia dar i oddać je na służbę ludzkości».

Drodzy Młodzi!

1. Z radością witam was wszystkich, którzy przybyliście do Rzymu na tradycyjne już spotkanie UNIV. Ważnym przeżyciem religijnym będzie dla was uczestniczenie w liturgii Wielkiego Tygodnia. Dziękuję Panu, że również w tym roku pozwala mi spotkać się z waszym stowarzyszeniem, które gromadzi młodzież różnej narodowości, biorącą udział w wielorakiej działalności wychowawczej prałatury Opus Dei. Dziękuję wam za odwiedziny i witam w tym domu, który jest waszym domem!

Nauka, praca, służba

2. W czasie pobytu w Rzymie chcecie pogłębić swą formację chrześcijańską, a jako temat refleksji wybraliście trzy słowa: nauka, praca, służba.

Słowo «służba» stanowi klucz do zrozumienia pozostałych dwóch, które je poprzedzają. Nauka i praca wymagają w istocie postawy otwartości i daru z siebie, które właśnie nazywamy służbą. Jest to ów typowy wymiar, który winien cechować postępowanie człowieka. Podkreśla to Sobór Watykański II, gdy mówi, że człowiek może odnaleźć się w pełni tylko dzięki bezinteresownemu darowi z siebie samego (por. Gaudium et spes, 24). Drodzy młodzi, niech każdy z was przez to otwarcie się na braci doskonali — także dzięki nauce i pracy — podstawowe aspekty swej misji, pomnażając talenty, które Bóg szczodrze wam powierzył.

Jakże pomocne są w tym względzie nauki bł. Józefa Marii Escrivy, którego stulecie urodzin przypada w tym roku! Wielokrotnie zwracał on uwagę na to, że w Ewangelii Jezus zwany jest cieślą (por. Mk 6, 3), a także synem cieśli (por. Mt 13, 55). Terminując w szkole Józefa, Syn Boży traktował pracę rzemieślniczą nie tylko jako źródło utrzymania — jakkolwiek jest ono niezbędne, lecz także jako «służbę» dla ludzkości, i w rzeczywistości uczynił z niej integralny element planu zbawienia. Daje w ten sposób przykład każdemu z nas, by szedł za własnym powołaniem i w pełni wykorzystywał swoje możliwości w służbie bliźniemu.

3. W tych dniach Wielkiego Tygodnia rozmyślania wiernych skupione są głównie na tajemnicy Krzyża. W jego świetle możemy lepiej zrozumieć wartość służby, pracy, a w waszym przypadku, droga młodzieży, także nauki. Krzyż jest symbolem miłości, która staje się całkowitym i bezinteresownym darem. Czyż krzyż nie jest świadectwem miłości Chrystusa do nas? Krzyż jest cichą szkołą miłości, w której uczymy się prawdziwie kochać. Naśladując Chrystusa, Króla ukrzyżowanego, wierni uczą się, że «panować» znaczy służyć bliźniemu, w trosce o jego dobro, i odkrywają, że w szczerym darze z samego siebie wyraża się prawdziwy sens miłości. Św. Paweł powtarza nam, że Jezus «nas umiłował i samego siebie wydał za nas» (por. Ga 2, 20).

«Cała godność pracy — pisał bł. Escrivá — opiera się na miłości». A także: «Wielkim przywilejem człowieka jest zdolność kochania; dzięki temu przezwycięża on to, co ulotne i przemijające. Człowiek może kochać inne stworzenia, może mówić: ty i ja, nadając tym słowom pełne znaczenie (...). Praca rodzi się z miłości, objawia miłość, podporządkowana jest miłości» (Č Gesů che passa, 48).

Kiedy wiernie idąc tą duchową drogą poważnie przykładamy się do nauki i pracy, rzeczywiście stajemy się solą ziemi i światłem świata (por. Mt 5, 13-14). Do tego zachęca was, młodych, temat mającego się wkrótce odbyć Światowego Dnia Młodzieży: abyście byli solą ziemi i światłem świata w życiu codziennym.

Droga ta jest niełatwa, nierzadko sprzeczna z mentalnością waszych rówieśników. Niewątpliwie jest to droga «pod prąd» w stosunku do najbardziej rozpowszechnionych dziś postaw i mód.

Prawo Boże najważniejsze w życiu

4. Drodzy chłopcy i dziewczęta! Niech was to wszystko nie zaskakuje: tajemnica Krzyża uczy sposobu życia i działania, który nie jest zgodny z duchem tego świata. W tym względzie apostoł przestrzega nas wyraźnie: «Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu miłe i co doskonałe» (Rz 12, 2).

Drodzy młodzi członkowie UNIV, nie ulegajcie pokusom przeciętności i konformizmu. Tylko w ten sposób będziecie mogli uczynić z waszego życia dar i oddać je na służbę ludzkości; tylko wówczas pomożecie leczyć rany tak wielu ubogich, cierpiących i odrzuconych na margines społeczeństwa, którzy wciąż jeszcze są bardzo liczni w tym naszym świecie, tak wysoko rozwiniętym pod względem technologicznym. Dlatego uczyńcie wszystko, aby dziś w waszej nauce, a w przyszłości w pracy zawodowej najwyższym kryterium było Prawo Boże. Wówczas wasze światło tak będzie jaśnieć «przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie» (Mt 5, 16).

Aby to wszystko stało się możliwe, potrzebna jest przede wszystkim modlitwa, duchowy dialog z Tym, który was powołuje, abyście byli Jego uczniami. Chłopcy i dziewczęta, bądźcie wielkoduszni w swej działalności, a zarazem oddawajcie się głębokiej kontemplacji tajemnicy Bożej. Uczyńcie Eucharystię najważniejszym momentem waszego dnia. Jednocząc się z ofiarą krzyża, która w niej się uobecnia, ofiarowujcie Panu waszą naukę i pracę, tak abyście sami stali się «duchowymi ofiarami, miłymi Bogu przez Jezusa Chrystusa» (por. 1 P 2, 5).

Maryja zawsze jest przy was, tak jak stała przy Jezusie. Jej, Służebnicy Pańskiej — Ancilla Domini, i Stolicy Mądrości — Sedes Sapientiae, zawierzam wasze postanowienia i pragnienia. Ze swej strony zapewniam was o nieustannej pamięci w modlitwie. Życzę wam obfitującego w duchowe owoce Triduum Paschalnego i świętej Paschy. Z tymi uczuciami z serca wszystkich was błogosławię.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Papież Franciszek, Kiedy Jezus mówi "niewiasta"
Papież Franciszek, Dwie pokusy
Paweł Siedlanowski, Niedaleko pada jabłko od jabłoni
Andrzej Cichoń, Uwiodłeś mnie
Marek Gancarczyk, Raj na ziemi
Marek Solarczyk, Rok po ŚDM Kraków 2016
Paulina Guzik, Komunikacja miłosierdzia i "dekanapizacja" młodych
Emil Parafiniuk, ŚDM - to, co przeżyliśmy, musimy przekuć na codzienność
AWAW, W nadbużańskiej Fatimie
Gilberto Borghi, Wiara w czasach Facebooka
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła