Jan Paweł II

Bogactwem narodu światli obywatele

23 XI 2004 — Audiencja papieska dla przedstawicieli Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

23 listopada 2004 r. w Sali Klementyńskiej odbyła się audiencja dla przedstawicieli Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, którzy przybyli do Watykanu w związku z przyznaniem Janowi Pawłowi II doktoratu «honoris causa». W uroczystości wzięli udział rektor uczelni prof. Jan Kopcewicz wraz z Senatem (ok. 100 osób), biskup toruński Andrzej Wojciech Suski, a także prefekt Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego kard. Zenon Grocholewski. Słowo powitalne wygłosił bp Andrzej Wojciech Suski, a następnie głos zabrał rektor prof. Jan Kopcewicz. W swoim przemówieniu Ojciec Święty powiedział m.in.: «Cieszę się, że Uniwersytet Mikołaja Kopernika dynamicznie się rozwija, ofiarując możliwość zdobywania wiedzy coraz większej liczbie młodych ludzi»; życzył też, aby Uniwersytet służył Toruniowi, regionowi i całej Polsce.

Drogi Księże Kardynale, czcigodni Bracia w biskupstwie, dostojni Członkowie Senatu oraz Kadry Naukowej Uniwersytetu Toruńskiego, szanowni Przedstawiciele obecnych tu Władz, drodzy Bracia i Siostry!

1. Serdecznie witam państwa. Cieszę się, że mogę przyjąć tak dostojną reprezentację Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Panu rektorowi dziękuję za uprzejme słowa, a Senatowi za nadanie mi tytułu doktora honoris causa. Z wdzięcznością przyjmuję ten tytuł, jako znak stale rozwijającego się dialogu pomiędzy nauką i wiarą.

2. Przyjmując państwa u siebie w Watykanie, wspominam ten czerwcowy dzień 1999 r., w którym dane mi było nawiedzić progi waszej uczelni. Pamiętam, że mówiłem wówczas właśnie o tym dialogu, który powinien przezwyciężać oświeceniowe przeciwstawienie prawdy osiąganej na drodze rozumu prawdzie poznawanej przez wiarę. Dziś coraz bardziej rozumiemy, że chodzi o tę samą prawdę, i trzeba, aby ludzie, dochodząc do niej drogami im właściwymi, nie szli samotnie — by szukali potwierdzenia własnych intuicji również w spotkaniu z innymi. Tylko wówczas naukowcy oraz ludzie kultury rzeczywiście będą mogli podjąć tę szczególną odpowiedzialność, o której mówiłem w Toruniu — «odpowiedzialność za prawdę — dążenie do niej, jej obronę i życie według niej».

3. Cieszę się, że Uniwersytet Mikołaja Kopernika dynamicznie się rozwija, ofiarując możliwość zdobywania wiedzy coraz większej liczbie młodych ludzi. Dobrze, że może w tym uczestniczyć również Wydział Teologiczny. Wiem, że ten rozwój dokonuje się przy wsparciu władz miasta, które śmiało można nazwać «miastem uniwersyteckim». Niech to wspólne dzieło służy Toruniowi, regionowi i całej Polsce. Nie ma większego bogactwa w narodzie nad światłych obywateli.

4. Raz jeszcze dziękuję państwu za przybycie. Proszę, zawieźcie moje pozdrowienie wszystkim profesorom i studentom waszej uczelni, a także wszystkim mieszkańcom Torunia. Niech Boże błogosławieństwo stale wam towarzyszy! Bóg zapłać!

opr. mg/mg