słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Jan Paweł II

EUROPA I WARTOŚCI CHRZEŚCIJAŃSKIE

Przesłanie papieskie z okazji 1200. rocznicy koronacji Karola Wielkiego



16 grudnia 2000 r. w Starej Auli Synodu w Watykanie odbyła się sesja naukowa poświęcona 1200. rocznicy koronacji Karola Wielkiego na cesarza, której dokonał papież Leon III 25 grudnia 800 r. w Bazylice św. Piotra. Sesję zorganizował Papieski Komitet Nauk Historycznych, jej obradom przewodniczył kard. Antonio María Javierre Ortas SDB, emerytowany prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, zaś moderatorem był przewodniczący Komitetu ks. prał. Walter Brandmüller. Referaty poświęcone były relacjom między państwem Karola Wielkiego a papiestwem, aspektom kościelnym, kulturowym i organizacyjnym koronacji, postaci Karola Wielkiego jako «ojca Europy». Dzień wcześniej, 15 grudnia, w ramach obchodów tej samej rocznicy została otwarta w Muzeach Watykańskich wystawa «Karol Wielki w Rzymie». Ojciec Święty skierował do kard. Javierre Ortasa orędzie, w którym nawiązując do dzieła unifikacji Europy, dokonanego przez Karola Wielkiego, wypowiada się na temat «Karty podstawowych praw», opracowanej ostatnio przez Unię Europejską, i wyraża rozczarowanie «faktem, że tekst Karty nie zawiera ani jednej wzmianki o Bogu, który skądinąd jest pierwotnym źródłem godności człowieka i jego fundamentalnych praw».

Czcigodny Brat w biskupstwie
Kard. Antonio María Javierre Ortas

Z radością dowiaduję się, że 16 grudnia będzie ksiądz kardynał przewodniczył sesji akademickiej poświęconej 1200. rocznicy koronacji Karola Wielkiego na cesarza, dokonanej przez papieża Leona III w dniu Bożego Narodzenia 800 r. Pragnąc uczestniczyć przynajmniej duchowo w uroczystości upamiętniającej to historyczne wydarzenie, przesyłam niniejsze orędzie, w którym przekazuję księdzu kardynałowi i całemu znakomitemu zgromadzeniu pozdrowienie i życzenia pomyślności.

Wspomnienie tego historycznego wydarzenia pozwala nam nie tylko spojrzeć w przeszłość, ale także skierować wzrok ku przyszłości. Przypada bowiem w chwili, gdy prace nad «Kartą podstawowych praw» Unii Europejskiej wchodzą w decydującą fazę. Ten pomyślny zbieg okoliczności zachęca do refleksji nad znaczeniem, jakie do dziś zachowuje podjęta przez Karola Wielkiego reforma kulturalna i religijna: jej oddziaływanie jest w istocie rzeczy daleko szersze niż dokonane przezeń dzieło zewnętrznego zjednoczenia różnych rzeczywistości politycznych ówczesnej Europy.

Wspaniała synteza starożytnej kultury klasycznej, przede wszystkim rzymskiej, z kulturami ludów germańskich i celtyckich, oparta na fundamencie Ewangelii Jezusa Chrystusa, stanowi kluczowy element wielkiego dzieła, przez które Karol Wielki przyczynił się do powstania kontynentu. Europa bowiem nie była wówczas jednością z geograficznego punktu widzenia i tylko dzięki przyjęciu wiary chrześcijańskiej stała się kontynentem, który w ciągu następnych stuleci potrafił szerzyć swoje wartości prawie we wszystkich częściach ziemi, dla dobra ludzkości. Mówiąc o tym, trzeba także zwrócić uwagę, że ideologie, które w ciągu XX stulecia rozlały wiele łez i krwi, również zrodziły się w Europie, gdy próbowała ona zapomnieć o swoich chrześcijańskich fundamentach.

«Karta podstawowych praw» opracowana przez Unię Europejską jest kolejną próbą stworzenia — na początku nowego tysiąclecia — syntezy fundamentalnych wartości, które mają kształtować współistnienie narodów europejskich. Kościoł z żywym zainteresowaniem śledził przebieg prac nad tym dokumentem. Nie mogę w związku z tym ukryć rozczarowania faktem, że tekst Karty nie zawiera ani jednej wzmianki o Bogu, który skądinąd jest pierwotnym źródłem godności człowieka i jego fundamentalnych praw. Nie wolno zapominać, że właśnie odrzucenie Boga i Jego przykazań doprowadziło w ubiegłym stuleciu do powstania bałwochwalczych tyranii, które krzewiły kult rasy, klasy społecznej, państwa, narodu czy partii, odrzucając kult Boga żywego i prawdziwego. Właśnie w świetle tragedii, jakie dotknęły XX stulecie, można zrozumieć, że prawa Boga i człowieka albo umacniają się nawzajem, albo razem zostają przekreślone.

Mimo wielu chwalebnych wysiłków przygotowany tekst europejskiej «Karty» nie zaspokoił słusznych oczekiwań wielu ludzi. Odważniejsza mogła być zwłaszcza obrona praw osoby i rodziny. W pełni uzasadniona jest bowiem troska o należytą ochronę tych praw, nie zawsze właściwie rozumianych i respektowanych. W wielu krajach europejskich są one zagrożone na przykład przez politykę sprzyjającą aborcji, prawie wszędzie legalnej, przez postawę coraz bardziej tolerancyjną wobec eutanazji, a ostatnio przez pewne projekty ustaw regulujących kwestię technologii genetycznych, ale nie respektujących w dostatecznej mierze ludzkiej godności embrionu. Nie wystarczy opiewać wielkimi słowami godności człowieka, jeśli potem samo prawodawstwo jawnie jej zaprzecza.

Wielka historyczna postać cesarza Karola Wielkiego przypomina o chrześcijańskich korzeniach Europy, przenosząc jej badaczy do epoki, która mimo nieuniknionych ludzkich ograniczeń była czasem imponującego rozkwitu kulturowego w prawie wszystkich dziedzinach ludzkiego doświadczenia. Poszukując swej tożsamości, Europa musi zdecydowanie dążyć do odzyskania kulturowego dziedzictwa, pozostawionego przez Karola Wielkiego i przechowywanego przez ponad tysiąc lat. Wychowanie w duchu chrześcijańskiego humanizmu jest rękojmią formacji intelektualnej i moralnej, która kształtuje młodzież i pomaga jej podejmować poważne problemy, jakie niesie z sobą rozwój nauki i techniki. W tym sensie także nauka języków klasycznych w szkołach może skutecznie dopomagać w zapoznawaniu młodych pokoleń z dziedzictwem kulturowym o nieocenionej wartości.

Wyrażam zatem uznanie wszystkim, którzy przygotowali tę sesję akademicką, a w szczególności przewodniczącemu Papieskiego Komitetu Nauk Historycznych ks. prał. Walterowi Brandmüllerowi. Ta naukowa inicjatywa jest cennym wkładem w dążenie do ponownego odkrycia wartości, w których można dostrzec prawdziwą «duszę» Europy. Korzystając ze sposobności, pragnę także pozdrowić chór chłopięcy katedry augsburskiej, którego śpiew stanowi godne uzupełnienie całości.

W tym duchu udzielam ksiądzu kardynałowi, prelegentom i uczestnikom sesji oraz pueri cantores specjalnego Apostolskiego Błogosławieństwa.

Watykan, 14 grudnia 2000 r.

Joannes Paulus pp II


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Papież Franciszek, Potrzebny jest prawdziwy katechumenat przygotowujący do sakramentu małżeństwa
Papież Franciszek, Wojna światowa o wodę
MD, Jak Bóg uratował pewną rodzinę
Henryk Zieliński, My chcemy Boga
Damian Wojciechowski SJ, Dlaczego muzułmanie nas zastąpią?
Paweł Zuchniewicz, Nie jest dobrze, aby mężczyzna był sam
Marek Gancarczyk, Zasady ważniejsze od dolarów
Andrzej Siwiecki, Z pamiętnika ojca i syna
Henryk Zieliński, Gorące lato
Witold Gadowski, Przestrzeń, w której przyszło nam walczyć
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła