Jan Paweł II

ŻYCIE JEST DAREM I TRZEBA GO BRONIĆ

Przemówienie Papieża do członków korpusu dyplomatycznego. 19.05.2000

W piątek 19 maja w Sali Konsystorza Jan Paweł II przyjął na specjalnej audiencji członków korpusu dyplomatycznego akredytowanego przy Stolicy Apostolskiej, którzy przybyli do Watykanu, aby złożyć mu życzenia urodzinowe. W imieniu dyplomatów głos zabrał dziekan korpusu, ambasador Republiki San Marino prof. Giovanni Galassi. W swoim przemówieniu podkreślił znaczenie działalności papieskiej w obronie godności człowieka, na rzecz dialogu między narodami, budowy solidarności międzyludzkiej, troski o dzieci i o zaprowadzenie trwałego pokoju na ziemi. Poniżej zamieszczamy tekst przemówienia, które wygłosił Ojciec Święty.

1. Ze wzruszeniem i wdzięcznością zwracam się do was, szefów misji dyplomatycznych akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej, którzy przybyliście tutaj, aby złożyć mi życzenia z okazji mych 80. urodzin.

Wasz dziekan prof. Giovanni Galassi skierował do mnie w waszym imieniu niezwykle uprzejme i życzliwe słowa, które bardzo mnie wzruszyły. Dziękuję mu za uczucia, które wyraził, a które chętnie przyjmuję, kierując je ku Bogu, najwyższemu Twórcy życia i wszelkich innych dóbr.

Witając was, panie i panowie ambasadorowie, pozdrawiam także wasze rodziny i współpracowników oraz władze i mieszkańców waszych krajów. Wiecie, że zajmują oni szczególne miejsce w sercu Papieża, a to dzięki wielokrotnym i pracowitym kontaktom osobistym, jakie utrzymywaliśmy przez lata, spotykając się na audiencjach prywatnych, na wspólnych zgromadzeniach i podczas moich licznych podróży apostolskich.

Przybyliście tutaj, aby razem ze mną dziękować Bogu za ofiarowany mi dar długiego życia i raz jeszcze potwierdzić, że pragniecie pokoju, że cenicie wartości, które nadają sens ludzkiemu życiu, oraz że oczekujecie od Biskupa Rzymu działań w obronie godności człowieka i każdego narodu.

Wysoko cenię sobie waszą duchową bliskość. Pozwala mi ona ogarnąć was modlitwą, którą zanoszę do Boga pełnymi żaru słowami psalmisty: «Wiele Ty uczyniłeś swych cudów, Panie, Boże mój, a w zamiarach Twoich wobec nas nikt Ci nie dorówna. I gdybym chciał je wyrazić i opowiedzieć, będzie ich więcej niżby można zliczyć» (Ps 40 [39], 6).

2. Dar życia! Tak, życie jest darem, który ma swoje źródło w akcie miłości. Trzeba je zatem z miłością przyjąć, otoczyć szacunkiem, ochraniać, na różne sposoby wspomagać jego rozwój i bronić go, gdy jest zagrożone. Przeżyłem osiemdziesiąt lat w stuleciu, w którym zamachy na życie osiągnęły nie znane przedtem rozmiary, ale które widziało też wspaniałe świadectwa składane w jego obronie. We wszystkich latach mego pontyfikatu, zachęcony słowami św. Pawła skierowanymi do Tymoteusza: «nastawaj w porę, nie w porę» (2 Tm 4, 2), korzystałem często z waszej ofiarnej współpracy, aby przekazywać głowom państw na całym świecie moje apele o poszanowanie i obronę życia w jego różnych stadiach i w wielorakich sytuacjach, gdy potrzebuje pomocy.

Oczekiwania, których jesteście wyrazicielami, przynaglają mnie do codziennej realizacji mojej posługi na Stolicy Piotrowej. Po dwudziestu latach historii Kościół, «filar i podpora prawdy» (por. 1 Tm 3, 15), jeszcze bardziej niż w przeszłości czuje się powołany, aby przyjąć Boży zamysł wobec ludzkości, wsłuchiwać się w głosy różnych społeczeństw, kultur i cywilizacji całego świata, i dostrzegać ich najgłębsze potrzeby, aby spieszyć im z posługą.

Panie i panowie ambasadorowie, raz jeszcze dziękuję wam serdecznie za ten uroczysty gest, którym zechcieliście mnie zaszczycić z okazji moich urodzin.

Za waszym pośrednictwem z pełną szacunku wdzięcznością składam podziękowanie władzom państw, które tu reprezentujecie, za skierowane do mnie liczne wyrazy uznania i za życzenia.

Dzieląc się tymi myślami, proszę Boga wszechmogącego o obfite błogosławieństwo dla was i dla waszej misji.

opr. mg/mg