słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Jan Paweł II

Duch Święty wzywa nas do jedności

Przesłanie Jana Pawła II do Arcybiskupa Canterbury



27 lutego w katedrze w Canterbury odbył się ingres nowego prymasa Anglii i przewodniczącego Wspólnoty anglikańskiej abpa Rowana Douglasa Williamsa. W uroczystościach uczestniczyli m.in. katolicki prymas Anglii kard. Cormac Murphy- -O'Connor oraz przewodniczący Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan kard. Walter Kasper, który następnego dnia przekazał nowemu Arcybiskupowi Canterbury przesłanie Ojca Świętego. Papież wyraził w nim wolę kontynuowania dialogu ekumenicznego pomimo istniejących niezgodności doktrynalnych: «Obaj jesteśmy świadomi, że przezwyciężenie podziałów nie jest łatwym zadaniem oraz że pełna komunia będzie darem Ducha Świętego. Ten sam Duch prowadzi nas i wzywa również dzisiaj do poszukiwania rozwiązań istniejących wciąż kontrowersji doktrynalnych oraz do głębszego zaangażowania się we wspólne świadectwo i misję».

Jego Wielebność Rowan Williams
Arcybiskup Canterbury

Pozdrawiam Księdza Arcybiskupa w imię «Jednego Boga i Ojca wszystkich» oraz Jego Syna i Pana naszego Jezusa Chrystusa (por. Ef 4, 5-6). Z wielką radością i głębokim szacunkiem składam Waszej Wielebności najlepsze życzenia oraz zapewniam o modlitwie z okazji objęcia urzędu Arcybiskupa Canterbury.

Liturgia ingresu będzie zarówno dla Księdza Arcybiskupa, jak i dla całego Kościoła anglikańskiego okazją, by głosić chwałę Bożą, kontemplując widzenie św. Jana — wielki tłum wołający: «Alleluja! Zbawienie i chwała, i moc u Boga naszego» (Ap 19, 1). Będziecie rozważać tajemnicę Boga, który powołuje i posyła tych, którzy — podobnie jak Izajasz — sądzą, że nie są tego godni (por. Iz 6, 5-8).

Wasza Wielebność rozpoczyna sprawowanie posługi Arcybiskupa Canterbury w trudnym momencie dziejów, który choć pełen napięć i bólu, nie jest jednak pozbawiony nadziei i obietnic. Świat, gnębiony długimi i pozornie nierozwiązywalnymi konfliktami, stoi na progu nowej wojny. Na różne sposoby obrażana jest godność osoby ludzkiej i lekceważy się jej znaczenie. Całe społeczeństwa, zwłaszcza te najbardziej bezbronne, żyją w lęku i zagrożeniu. Człowiek, kierując się autentycznym i słusznym pragnieniem wolności i bezpieczeństwa, sięga niekiedy po niewłaściwe środki, które zakładają użycie przemocy i powodują zniszczenie. Właśnie w obliczu takich napięć i trudności w naszym świecie jesteśmy powołani do służby.

Możemy szczerze radować się z tego, że w ostatnich dziesięcioleciach nasi poprzednicy nawiązali wzajemne serdeczne relacje, a nawet je zacieśnili, prowadząc konstruktywny dialog oraz utrzymując bliskie kontakty. Wprowadzili oni Kościół katolicki oraz Kościół anglikański na drogę, która — jak ufali — doprowadzi do pełnej komunii. Pomimo różnych przeszkód i niezgodności nadal idziemy tą drogą i nie chcemy nigdy z niej zejść. Moje spotkania z dr. George'em Careyem w ostatnim dziesięcioleciu były szczególnie owocne i obiecujące i świadczyły o osiągniętym przez nas ekumenicznym postępie. Prace Międzynarodowej Komisji Anglikańsko-Rzymskokatolickiej oraz niedawno utworzonej Międzynarodowej Komisji ds. Jedności i Misji coraz bardziej zbliżają nas ku jedności.

Obaj jesteśmy świadomi, że przezwyciężenie podziałów nie jest łatwym zadaniem oraz że pełna komunia będzie darem Ducha Świętego. Ten sam Duch prowadzi nas i wzywa również dzisiaj do poszukiwania rozwiązań istniejących wciąż kontrowersji doktrynalnych oraz do głębszego zaangażowania się we wspólne świadectwo i misję.

Zapewniając raz jeszcze o mej braterskiej miłości, proszę Wszechmogącego Boga o błogosławieństwo dla Księdza Arcybiskupa w dniu objęcia tego zaszczytnego urzędu. Nawet pośród największych prób i trudności niech Bóg Ojciec daje Waszej Wielebności poznać swą chwałę, Duch Święty — swe przewodnictwo, a Pan nasz Jezus Chrystus — swe miłosierne oblicze.

Watykan, 13 lutego 2003 r.

Joannes Paulus pp II



opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Marek Paweł Tomaszewski, Dziewczynka pełna Ducha Świętego
Enzo Bianchi, Metoda nawrócenia
Papież Franciszek, Jezus wzywa nas do poświęcenia się na rzecz jedności i miłości
Krzysztof Tadej, Nadia Sawczenko, Marzę o wielkiej, wspaniałej Ukrainie
Witold Gadowski, Przestrzeń, w której przyszło nam walczyć
Papież Franciszek, Czasopismo będące "mostem" i "granicą"
Słowo wśród nas, Przyjdź, Panie!
Robert Grohs, Jeśli nie działa, to znaczy, że czegoś brakuje
Jarosław Kumor, Nie gasić dziecięcego ducha
L'Osservatore Romano, Więcej miejsca dla kobiet
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła