Jan Paweł II

Anioł Pański (tekst rozważania)

Jerozolima, 2000-03-26

Drodzy Bracia i Siostry!

Były to dni głębokiego wzruszenia, czas, kiedy naszą duszę poruszała nie tylko pamięć tego, co Bóg uczynił przez swoją obecność, wędrując z nami jeszcze raz po Kraju Narodzenia, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Na każdym kroku tej Jubileuszowej Pielgrzymki była z nami obecna Maryja, oświecając nasz pielgrzymi szlak oraz dzieląc radości i smutki swoich synów i córek.

Z Maryją, 'Mater Dolorosa' [Matką Bolesną], stajemy w cieniu Krzyża i wraz z Nią płaczemy nad nieszczęściem Jerozolimy i nad grzechami świata. Stajemy z Nią w milczeniu Kalwarii, widząc krew i wodę wypływającą ze zranionego boku Jej Syna. Uświadamiając sobie straszliwe skutki grzechu, odczuwamy skruchę za nasze grzechy i za grzechy dzieci Kościoła w każdym czasie. O Maryjo bez grzechu poczęta, dopomóż nam na drogach nawrócenia!

Z Maryją, 'Stella Matutina' [Gwiazdą Zaranną], zostaliśmy dotknięci światłem Zmartwychwstania. Cieszymy się wraz z Nią, że pusty grób stał się łonem wiecznego życia, gdzie Ten, który powstał z martwych, siedzi teraz po prawicy Ojca. Wraz z Nią składamy nieskończone dzięki za łaskę Ducha Świętego, którą Zmartwychwstały Pan rozlał na cały Kościół w dniu Pięćdziesiątnicy i którą rozlewa stale w naszych sercach dla naszego zbawienia i dla dobra całej rodziny ludzkiej.

Maryja, 'Regina in caelum assumpta' [Królowa Wniebowzięta]. Od Grobu Jej Syna spoglądamy w stronę grobu Maryi, która zasnęła w pokoju, oczekując swego chwalebnego Wniebowzięcia. Liturgii świętej, sprawowanej u Jej grobu w Jerozolimie, towarzyszą słowa Maryi: 'Nawet za progiem śmierci nie jestem daleko od ciebie'. A w Liturgii Jej dzieci powtarzają: 'Widząc Twój grób, święta Maryjo, Matko Boża, kontemplujemy Ciebie. Maryjo, jesteś radością Aniołów, Pocieszycielką Strapionych. Wysławiamy Ciebie jako twierdzę wszystkich chrześcijan, a nade wszystko jako Matkę'.

Rozważając 'Theotokos' — Matkę Boga teraz, kiedy dobiega końca ta podróż, spoglądamy na prawdziwe oblicze Kościoła, lśniące w całym Jej pięknie, jaśniejące 'jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Chrystusa' (2 Kor 4,6). Orędowniczko, pomóż Kościołowi, aby stawał się coraz bardziej jak Ty, która jesteś jego podniosłym wzorem. Dopomóż mu wzrastać w wierze, nadziei i miłości, w takim duchu, w jakim Ona poszukuje i czyni wolę Bożą (por. "Lumen gentium", 65). O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!

Tłum. Jan Jarco (KAI)

opr. mg/mg