Dla Pielgrzymów
Jan Paweł II odwiedzi podczas swej już trzeciej wizyty na Słowację pięć miejscowości: stolicę kraju Bratysławę, Bańską Bystrzycę, Rożnave, Trnave i Koszyce. Choć z Polski najbliżej jest do położonej około 100 km od najbliższych przejść granicznych Bańskiej Bystrzycy, organizatorzy sugerują pielgrzymom, aby raczej udali się oni do stolicy Republiki Słowackiej — Bratysławy, gdyż tam wokół ołtarza może zgromadzić się ponad 250 000 pielgrzymów. Nie wydawane są żadne specjalne karty wstępu a zainteresowani będą wpuszczani według kolejności do czasu maksymalnego zapełnienia sektorów. Wokół Bratysławy i w samym mieście, organizatorzy przygotowali około 50 000 miejsc parkingowych.
Republika Słowacka
Słowacja jako Republika Słowacka stała się Państwem zupełnie samodzielnym i suwerennym w dniu 1 stycznia 1993 roku, kiedy przestało też istnieć wspólne Państwo Czechów i Słowaków. Kilka miesięcy wcześniej, bo 1 września 1992 roku uchwalono Konstytucję Republiki Słowackiej. Z ostatnich kart historii: w dniach 16-17 maja 2003 obywatele Słowacji wyrazili swe poglądy na pytanie: "Czy zgadzasz się z tym, aby Republika Słowacka stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej?". W referendum wzięło udział 52,15 procent osób uprawnionych do głosowania, a więc ponad połowa. Do urn poszło ponad 2 miliony 175 tysięcy osób, z których na "tak" głosowało 92,4 procent. Słowacja jest więc kolejnym krajem, którego mieszkańcy wyrazili chęć przystąpienia do Unii Europejskiej i w dniu 1 maja 2004 roku wraz z Polską oraz innymi kandydatami Słowacja stanie się częścią Unii Europejskiej. Również na maj 2004 roku planowane jest przystąpienie Republiki Słowackiej do struktur NATO.
Podstawowe dane o Republice Słowackiej:
Powierzchnia: 49,035 km kwadratowych
Ludność: 5,5 miliona, 56,9% mieszka w miastach, średnie zaludnienie: 108 osób na km kwadratowy.
Narodowości: Słowacy (85,6%), Węgrzy (9,7%), Romowie (1,7%), Czesi (0,8%), Polacy (0,4%).
Religia: rzymskokatolicka (68,9%), Protestanci (9,1%), Greko-katolicy (4,1%), Żydzi (0,04%), 13% deklaruje się jako ateiści.
Stolica: Bratysława
Waluta: Korona Słowacka, 1 Euro = 42,48 Korony (Październik 2001)
Język urzędowy: Słowacki
Ambasada RP:
Ambasada RP ul. Humelowa 4, 814 91 BRATISLAVA.
tel.(0.04212) 5441-3196; 5441-2422; 5441-2142; 5441-3174 -75 fax: 5411-3184
e-mail: bratampl@nextra.sk
Wydział Konsularny: jw. fax : 5441-3193.
Okręg konsularny:
Republika Slowacka
Szef placówki:
Ambasador Jan Komornicki
Kier. Wydz. Konsularnego: radca Wojciech Bilinski
Podróż samochodem
Przepisy drogowe nie różnią się prawie niczym (choć nie wolno prowadzić samochodu osobie, która nie ukończyła 18 roku życia nawet mimo posiadanego ważnego prawa jazdy) pomiędzy Polską a Słowacją; również podczas podróży u naszych leżących bardziej na wschód południowych sąsiadów należy pamiętać o zapiętych pasach bezpieczeństwa czy o zakazie używania telefonu komórkowego przez kierowcę podczas jazdy. Często czeskie służby egzekwują brak obowiązkowej naklejki na samochodzie „PL” a także wymagają posiadania obowiązkowej tzw. zielonej karty. Prędkości maksymalne na drogach są identyczne jak w Polsce, czyli 60 km/godz. w terenie zabudowanym, 90 poza nim i do 130 na autostradzie. Należy jednak pamiętać, iż choć przy wjeździe na słowackie autostrady nie spotkamy bramek do poboru opłat za korzystanie z nich, to jednak jeżeli zamierzamy z autostrady skorzystać jesteśmy zobowiązani do zakupu specjalnych winiet. Ceny winiet różnią się w zależności od długości ich obowiązywania i typu pojazdu i tak 15-dniowa winieta dla pojazdu o wadze do 3,5 tony kosztuje 100 SKK (koron słowackich). Można je nabyć na przejściach granicznych, stacjach benzynowych (nie wszystkich!). Kary za jazdę po autostradzie bez ważnej winiety są bardzo wysokie.
Informacje praktyczne — na granicy
Przy przekraczaniu granicy przez jedno z 25 przejść granicznych (część z nich to przejścia obsługujące tzw. mały ruch graniczny (np. Rycerka, Muszynka, Radoszyce) przy sobie musimy mieć paszport (wiza od lat nie jest wymagana) oraz, teoretycznie, równowartość 2785 SKK (koron słowackich) na każdy dzień pobytu. Jednak ten ostatni przepis w praktyce nie jest przez słowackie służby celne egzekwowany. Również może okazać się konieczne posiadanie potwierdzenia wykupienia polisy ubezpieczeniowej na wypadek wystąpienia kosztów leczenia. Ten przepis, podobnie jak obowiązkowa kwota koron na każdy dzień pobytu, również w praktyce Polaków dotyczy bardzo rzadko.
Stolica Republiki Słowackiej — Bratysława
Stolica Republiki Słowackiej będzie głównym miejscem, gdzie przybędą pielgrzymi na spotkanie z Ojcem Świętym. Dookoła budowanego w bratysławskiej dzielnicy Petrżałka od sierpnia ołtarza, zbierze się około 250 000 wiernych.
Pierwsze wzmianki o Bratysławie sięgają II wieku naszej ery, kiedy załozony został przez Celtów gród obronny. W tych też okolicach przebiegała granica Imperium Romanum i tam też przebiegała bardzo silnie umocniona granica.W IX wieku na terenie części Słowacji przebiegało pierwsze na tych terenach państwo słowiańskie, ale szczegóły na ten temat nie są szerzej znane. Na początku IX wieku na terenach dzisiejszych Czech, Moraw i części Słowacji powstało Państwo Wielkomorawskie, które uległo około 907 roku inwazji węgierskiej. Oznaczało to rozpad Państwa Wielkomorawskiego i włączenie części dzisiejszej Słowacji do Węgier. Panowanie węgierskie trwało tutaj ponad 1000 lat.
Także z początku X wieku pochodzi pierwsza wzmianka o zamku Brezalauspurc. Nazwa miasta zmieniała się zresztą często i czasami co kilka lat. Węgierska nazwa Pozsony pochodzi od nazwy łacińskiej.
Bratysława otrzymała prawa miejskie w roku 1291 a w roku 1465 król Marcin Korwin założył Uniwersytet — Academia Istrpolitna. Po zajęciu w roku 1541 Budy prze Turków, Pressburg (dzisiejsza Bratysława) stało się stolicą Królestwa Węgierskiego. Sytuacja ta bardzo przyczyniła się do rozwoju miasta, które swój rozkwit przeżyło w latach rządów Marii Teresy w latach 1740 — 1780. Na rozwój miasta duży wpływ miał też napływ licznej grupy emigrantów. W roku 1805 Bratysławie został podpisany tzw. pokój pressburski między Austrią i Francją. Później, na początku XIX stolicę Węgier przeniesiono do Budy, co w konsekwencji doprowadziło do powolnego zmniejszenia znaczenia Bratysławy.
W monarchii austro-węgierskiej powstałej w 1867 roku leżała w węgierskiej części państwa, w tzw. Koronie Świętego Stefana. Pod koniec XIX-go wieku w mieście pojawiły się nowe, wspaniałe budynki użyteczności publicznej, budowane przez architektów wiedeńskich.
W dniu 1.1.1919 miasto zajęły wojska nowo powstałej Czechosłowacji. Dopiero od wiosny 1919 roku zaczęto oficjalnie używać słowackiej nazwy Bratislava, chodź były inne propozycje - np. Wilsonovo, dla upamiętnienia ówczesnego amerykańskiego prezydenta.
W latach 1919 - 1939 Bratysława była głównym miastem słowackiej części państwa, a od 1939 do 1945 roku stolicą niepodległej Słowacji księdza Tiso, współpracującej z Niemcami. Po II wojnie światowej na ponad 45 lat Bratysława stała się częścią Czechosłowacji.
Bratysława - Wirtualna przechadzka po stolicy Słowacji
Fotogalerie:
opr. ju/ab
